Mahabharatam Kilippattu p28.3

p28.3

ഭക്തരിൽ മുമ്പ നായ്ക്കള്ള ഹനുമാനും ചിത്തതെങ്കിഞ്ഞിതങ്ങി ട്ടേനൻ ഭൂമിയിൽ - നാരായണനസ്സിലെ ശാന്തി താപടി തെരിൽ നിന്നപ്പൊഴെ പശിതിറങ്ങിന ൻ വെന്ത തീറായി തതെ അതൃതനെന്നു. ചെന്താ ർടിയെണ വന്ദിച്ചു ഫല്ഗുനൻ എന്തീതിക്കാ Crishna's രണ നാരായണഹരെ ചെന്താരിൽ ഉള്ളത departure ൻ പൂണ്ണ വിലാസമെ പുത്ര മിത്രു വിജയ മ ഹാരഥമിത്രു നാളും മുദാ കാത്തു ഞനെടൊ അസ്ത്ര മാഗെനയും ദരദ്വാജ നന്ദനൻ കുന്ധനാ യൈക്കുകകൊണ്ടിതു വെന്തതാം നാടുന്നുഗര വും ധന്ധ്യനമദിയും വീടുമ്പില്ളയവും പണ്ഡ വർക്കു തുണായ്ക്കി ദന വിദ്വാരെ പരിപാലിച്ചു ഗ കൊള്ളുവാന്തക്കതില്ലപുരത്തിങ്കൽവെ കാ ധൃതരാഷ്ട്ര നൃപനെയും മന്തികെചെന്നു ഗാന്ധാരിയെത്ത ന്നെയും കണ്ടു പറയേണമിന്നു തന്നെയെന്നുകൊണ്ടു ൽനെർ വണ്ണനടനെ യുതൊളിനാൻ ഭാരതകർത്താപരാ ശരനന്ദനൻ പാരാതെ ചെന്നു ധൃതരാഷ്ട്രനെക്കണ്ടു നാശം കുലത്തിന്നി വരുത്തായ്കയെന്നാശു പറഞ്ഞു ബൊധിപ്പിച്ചു പൊകുമ്പൊൾ കണ്ണനും പൌരണി തമൊക്ഷ്ണനായ കൃഷ്ണന്മലരടികൂപ്പി നാനാദരാൽ പിന്നെയുൾപ്പൂകിനഗരമകംപുക്കു വന്ദിച്ചിതു ധൃതരാ ഷ്ട്രരെ മാധവൻ കാണ്ണുന്നിതങ്ങൊടുകരഞ്ഞുകരഞ്ഞു ടൻചെന്നു തൊഴുതു ഗാന്ധാരിതനെയും മക്ക ൾമറിച്ചുകരഞ്ഞുചുംബിച്ചു തന്നുൾക്കനം തീർത്തിരിക്കു ന്നവന്തന്നൊട ദുഃഖം കെടുപ്പതിനാശു ചൊല്ലീടു ന്നവൻ.