Mahabharatam Kilippattu p4.1

p4.1

× സ്വയം വീതിയല്ലൊ വിടെ വൻ തൊപ്പിടാലും മാതൃ തിനെക്കൊല്ലും ഗാന്ധാരി സുതന്മാർ പൊത്തിൽ മറിച്ചിലും മറ്റുള്ള ജനങ്ങളും രണ്ടു ഭാഗത്തു ള്ള വമ്പടയൊട്ടുണ്ടിലും മണ്ടുകയില്ല മഹാ വീരന്മാർ മരിയാതെ ചിമ്മയനായ ബ്രഹ്മർഷി കുലമുത്തെ നി മ്മണെവിലാസവുമെണ്ണില്ലിതു ചൊരി- ധ ർമ്മികന്മതിൽ വെച്ച പരിക്ഷിൻ യുധിഷ്ടിരൻ മ്മെല ൻ ഭൂമി തന്നെ വാഴുമെന്നത വെണ്ടു യാത്രയും ചൊല്ലി കണ്ണമ്പിണയ ങ്ങു ദുരിപ്പൊയി - വെൽ ട നശ്വത്ഥാമാ തന്നുടെ ഗ്രഹം പുക്കാൻ. പൊരി ൻ സെനാപതിയാകാതെതിരിക്കെണ്ണ വീരനാം ദ്രാണിയൊടു മാധവനപെക്ഷിച്ചു ബിന്ദു സന്നവദ് ചരിത്ര നശ്വത്ഥാമാവു താനും ബിന്ദുനായകമെ ന്നാരഥത്തെക്കരിഞ്ഞപ്പൊഴ് നിശ്ചയച്ചു തച്ചെയ്യു കില്ല ഞാനെന്നു ചൊന്നാൻ. അച്യുതന്നിഷ്ടമുള്ള ത്താനാകെന്നു മറ്റൂ ചെയ്ത പറയാതെ യെഴുനെള്ളി പാണ്ഡവരെട്ട ചെന്നാരെന്തൊതൊ വിശെ വൈകിടാതെമിത്രത്വമുള്ളഭൂമിപാലരെയൊക്കിക്കെന്നരുള ചെയ്തശേഷം പാണ്ഡവർബന്ധുക്കളെ ചെന്നൊഴിച്ചുവരുത്തി നാർപടക്കെല്ലാം നായകന്യഷ്ണല്ലെനെന്നൊർക്കംശങ്കിച്ചു നായകനായ്കൃഷ്ണൻപാത്ഥസാരഥിയാവാൻ - അക്കാലന്നാഗ ദ്ധ്വജൻവമ്പനാം ദീഷ്ടർതന്നൈ സൽക്കാരം ചെയ്തടന്തയാ ക്കനാക്കിവെച്ചാൻ - അച്യുതർക്കിക്കരുതഭവ ദാതിയെന്നിത) വശാലൊരൊ ദിവസം കൊൾവനെന്നാൻ- എതിരുവല്ലൊ പ്പൊറിക്കന്നലൊക്കത്തമല്ലൊർ- കുറൈഞ്ചബലഭദ്രതുൽക്ക റണ്ണിൽ ആശ്രയിച്ചു.ഇക്കാലമിവിടെഞാൻകൂടായ്കെയന്നു കൊണ്ടും.