Nitimanjari 2.11

2.11

pitarau mātāpitarau | pitāmātretyekaśeṣaḥ ( pā0 1. 2. 70 ) | aparādhinau kṛtāparādhāvapi na tyajet | hi yasmāt sadā sarvadā vandyau vandanīyau | śunaḥśepadṛṣṭāntena dṛḍhayati | yathā śunaḥśepaḥ pitrā ajīgartena gavāṃ śataṃ gṛhītvā vikrītaḥ, gavāṃ śataṃ gṛhītvā yūpe baddhaḥ, gavāṃ śataṃ gṛhītvā viśasanāya śāso gṛhītaḥ, tathāpi pitṛdarśanapūrvakaṃ devānmokṣaṇaṃ yayāce kasyetyādibhirṛgbhiḥ ( ṛ0 1. 24. ) | tatra ṛk ( ṛ0 1. 24. 1 ) kasya̍ nū̱naṃ ka̍tama̱syāmṛ̱tānā̱ṃ manā̍mahe̱ cāru̍ de̱vasya̱ nāma̍ | ko no̍ ma̱hyā adi̍taye̱ puna̍rdāt pi̱tara̍ṃ ca dṛ̱śeya̍ṃ mā̱tara̍ṃ ca | kasya̍ | nū̱nam | ka̱tama̱sya̍ | a̱mṛtā̍nām | manā̍mahe | cāru̍ | de̱vasya̍ | nāma̍ | kaḥ | na̱ḥ | ma̱hyai | adi̍taye | puna̍ḥ | dā̱t | pi̱tara̍m | ca̱ | dṛ̱śeya̍m | mā̱tara̍m | ca̱ |
tatrānukramaṇī- 'kasya pañconājīgartiḥ śunaḥśepaḥ sa kṛtrimo vaiśvāmitro devarāto vāruṇaṃ tu traiṣṭubhamādau kāśyāgneyyau sāvitrastṛco gāyanro'syāntyā bhāgī vā' | iti | ṛgvidhānoktaviniyogaḥ | śunaḥśepamṛṣiṃ baddhaḥ sa niruddo'thavā japed | iti | tathā sūtram-śunaḥśepaṃ prathamam | yathā śunaḥ śepa ājīgarttiḥ yūpe niyukto mumuce prathame ca sūkte nigadediti | śunaḥ śeṣaḥ pitrā yūpe baddha ityarthe kathā 'hariścandro ha vaidhasa' (. ai0 brā0 7. 3 ) ityadhyāyārthoktā-anukramaṇībhāṣyakāreṇoktātatretihāsaḥ śrutyuktaḥ samyageva pravarṇyate | hariścandro ha vaidhasa ityādibrāhmaṇeritaḥ | rājasūye kratāveṣa śaunaḥ śepa iti śrutaḥ |
3 || cyutadante punarjātadante va(2)rmmacare tathā | medhyasthe tadavastho'sāviti rājñā pratāritaḥ |
4 || nirvaidhya sa nṛpaṃ proce putreṇādyaiva mā yaja | ityukto varuṇenoce svaputraṃ rohitaṃ nṛpaḥ |
5 || enaṃ yakṣye tvayādyeti neti sobhyadravadvanam | vanastho rohitaḥ śrutvā nṛpaṃ jātamahodaram |