The Awakening of Mahāvairocana 4: Bam po 4

4.1

སྔགས་པ་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཆུ་ཡིས་པདྨ་ལྟ་བུར་ནི། །དགེ་དང་མི་དགེ་འབྲས་འབྱུང་བའི། །ལས་ཀྱི་རྟོག་པས་མི་གོས་ན། །འདི་བདག་ཉིད་ནི་རྒྱལ་མཆོག་ཏུ། །བསྒྱུར་ན་སྨོས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་དགོས།། །།བམ་པོ་བཞི་པ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བདུད་བཞི་ལས་རྒྱལ་བ་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་རོལ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས། རྡོ་རྗེའི་ཡི་གེའི་ཚིག་བདུད་བཞི་ལས་རྒྱལ་བར་བྱེད་པ། རྒྱུད་དྲུག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་འདི་རྣམས་གསུངས་སོ། །ན་མཿས་མནྟ་བུད་དྷཱ་ནཱཾ། ཨ་བཱི་ར་ཧཱུྃ་ཁྃ། དེ་ནས་ཡང་གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། རྡོ་རྗེ་འཛིན་དེ་དག་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དང་། ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་འདུས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ནས། མིག་མི་འཛུམས་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཚིག་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོབ་རྣམས་དང་། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ནོར་གྱི་དབྱིག །འདིས་ནི་གང་དག་སངས་རྒྱས་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོབ་རྣམས་དང་། །རང་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་པ། །མཁས་པས་དེ་དག་འཇིག་རྟེན་འདིར། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་པ། །དཔེ་མེད་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་ནས་སུ། །རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་འཕྲུལ་པས། །ས་སྟེང་ཀུན་ཏུ་རྣམ་པར་སྤྱོད། །དེ་བས་འདི་དག་སོ་སོ་ཡི། །ཆོ་ག་རྒྱས་པ་དག་དང་ལས། །སྣ་ཚོགས་དགོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །བསྟན་པ་འདི་ལ་བཤད་དུ་གསོལ། །དེས་ནི་གསང་སྔགས་སྤྱོད་པ་ཡི། །ཐེག་ཆེན་བླ་ན་མེད་པ་ལ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་དགའ་བཞིན་དུ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་གནས་པར་འགྱུར། །དེ་སྐད་གསོལ་ནས་བཅོམ་ལྡན་གྱིས། །འཇམ་པའི་གསུང་གིས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཁྱེད་རྣམས་མཐུན་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ། །མཉམ་པར་ཞོག་ལ་འདི་ཉོན་ཅིག །དེའི་ཚེ་ས་གཞི་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བཞེད་ནས་གསུངས་པ། ཨ་ནི་མཆོག་ཏུ་ཤེས་བྱ་བ། །དབང་ཆེན་དཀྱིལ་འཁོར་ལྡན་པ་སྟེ། །

Translated by the Indian Tripiṭaka Master Śubhakarasiṃha together with the Śramaṇa Yixing under the Great Tang

the mantrin yogin, / like a lotus by water, / is not stained by the conceptualization of karma / that yields virtuous and unvirtuous results; / what need to mention then / transforming this very self into the supreme conqueror? // [Bampo 4] / Then the Bhagavān Vairocana entered the samādhi called 'The Vajra Play Victorious over the Four Māras', and spoke these words of vajra syllables that bring victory over the four māras, grant liberation from the six realms, and completely fulfill omniscient gnosis: / namaḥ samantabuddhānāṃ | a vī ra hūṃ khaṃ | / Then again, the Lord of Secrets Vajrapāṇi, those Vajradharas, the bodhisattva Samantabhadra and the others, and that entire assembled retinue were all filled with wonder. Without blinking, they bowed their heads to the Omniscient One and spoke these words: / "The wealth and treasure of the protector bodhisattvas / and of all Buddhas, / through this, whatever Buddhas, / protector bodhisattvas, / pratyekabuddhas, and śrāvakas— / those wise ones in this world, / having attained the unexcelled gnosis of a Buddha, / the peerless gnosis, / magically displaying various supernatural manifestations, / wander everywhere upon the earth. / Therefore, please explain in this teaching / the detailed rites of each of these, / as well as the activities / and all the various arrangements! / Thereby, with joyful minds, / sentient beings will abide in the visible phenomena / of this unexcelled Mahāyāna / of the secret mantra conduct." / Having thus requested, the Bhagavān / spoke in a gentle voice: / "Remain in equipoise in mutual concord / with single-pointed focus, and listen to this!" / At that time, having empowered the earth as a great vajra, desiring to demonstrate the essence of awakening from his own body, he said: / "A is to be known as the supreme, / possessing the maṇḍala of the Great Powerful One;

4.2

ཕྱི་རོལ་དང་ནི་ནང་དུ་ཡང་། །རྡོ་རྗེ་དཀྱིལ་འཁོར་ཤེས་པར་བྱ། །དེར་འདུག་ནས་ནི་ཐམས་ཅད་བསམ། །རྣལ་འབྱོར་གནས་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །ཨ་ནི་སྲོག་གི་དམ་པ་སྟེ། །འགུགས་པར་བྱེད་པའི་མཆོག་ཏུ་བཤད། །ནམ་ཞིག་ཀླད་ཀོར་གྱིས་མནན་ན། །ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེལ་བར་འགྱུར། །སྔགས་པས་ནམ་ཞིག་ཟླ་གཅིག་ཏུ། །རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་རྒྱ་བཅིངས་ནས། །དུས་གསུམ་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ན་ནི། །མི་ཤེས་གྲོང་ཁྱེར་འཇོམས་པར་འགྱུར། །ལྷ་དང་ལྷ་མིན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །མི་ཕྱེད་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པར་འགྱུར། །བདག་ཉིད་རྙེད་པ་གྲུབ་བྱའི་ཕྱིར། །རྒྱས་པའི་ལས་ནི་གང་ཅུང་ཟད། །དེ་ཀུན་རྟག་ཏུ་སྔགས་པ་ཡིས། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་དབུས་སུ་བྱ། །གསེར་གྱི་ཁ་དོག་འབར་དང་བཅས། །ཐོར་ཚུགས་དབུ་རྒྱན་འཆང་བ་ཡི། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏིང་འཛིན་ཞུགས། །དབང་ཆེན་གྱི་ནི་གཞི་ཞེས་བྱ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་རལ་གྲི་དང་། །དེ་བཞིན་དང་པར་བཤད་པ་དང་། །གསེར་དག་དང་ནི་ས་དག་དང་། །ཡང་ན་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའང་རུང་། །དེ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་རྣམས་ནི། །དབང་ཆེན་དུ་ནི་བསྒོམས་ཏེ་བསྒྲུབ། །མནན་པ་དག་ཀྱང་བཤད་པར་བྱ། །འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་མཉམ་བཞག་ཉོན། །སྔགས་པས་མདོར་ན་རི་རབ་ནི། །རྩེ་མོ་བརྒྱད་པ་བསམ་པར་བྱ། །དེ་ཡི་སྟེང་དུ་པདྨ་གཞག །དེ་ཡི་རྗེས་ལ་རྡོ་རྗེའོ། །དེའི་སྟེང་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ནི། །ཡི་གེ་དམ་པ་གཙོ་བོ་སྟེ། །དེ་ཡིས་སྤྱི་བོར་མནན་ན་ནི། །དེ་ནི་མི་གཡོ་གནས་པར་འགྱུར། །སྨན་ལ་ཡང་ནི་ལན་བརྒྱ་རུ། །བཟླས་བརྗོད་བྱས་ཏེ་མིས་འཐུངས་ན། །སྔོན་གྱི་ལས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །དེ་ཡི་ནད་རྣམས་འབྱང་བར་འགྱུར། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་དེས་པ་ཡིས། །བ་ཞེས་བྱ་བ་དམ་པ་ཉོན། །གངས་དང་འོ་མ་དུང་འདྲ་བ། །ལྟེ་བའི་དབུས་ནས་བྱུང་བ་སྟེ། །པདྨ་དཀར་པོ་འདབ་མ་ནི། །དེ་ཡི་དབུས་ན་རབ་ཏུ་གནས། །མགོན་པོ་དམ་པ་རབ་ཏུ་ཞི། །སྟོན་ཀའི་ཟླ་བའི་འོད་དང་འདྲ། །དེ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ངོ་མཚར་ཅན། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བཤད། །ཀུན་ཏུ་དཀར་པོ་བསམ་པར་བྱ། །ཁྱུད་ཀོར་རིམ་པ་དགུས་ཀྱང་བསྐོར། །གདུང་བ་ཐམས་ཅད་ཞི་བྱེད་པ། །སྨུག་ཟིལ་འདུས་པའི་ནང་ན་གནས། །འོ་

Chapter 9: Secret Mudrās

on the outside and inside as well, / one should know the vajra maṇḍala. / Sitting there, one should contemplate everything; / this is explained as the abode of yoga. / A is the supreme life-force, / taught to be the supreme attractor. / When pressed by the anusvāra, / it eliminates [the afflictions] of all embodied beings. / When the mantrin for one month, / having bound the seal of the Vajradhara, / recites it during the three periods of the day, / the city of ignorance will be destroyed. / Even by gods and asuras, / one will become unbreakable and exceedingly firm. / In order to accomplish gains for oneself, / whatever enriching activities there are, / the mantrin should always perform them all / in the center of the maṇḍala. / Radiant with a golden color, / having a topknot and wearing a crown, / the complete Buddha absorbed in samādhi / is called the foundation of the Great Powerful One. / Vajra, lotus, and sword, / as well as what was taught at the beginning, / gold and earth, / or even a wish-fulfilling jewel— / these and other substances / are accomplished by meditating on the Great Powerful One. / The subjugations also will be explained; / listen to this in equipoise! / In brief, the mantrin should contemplate / Mount Meru with eight peaks. / Above that, place a lotus, / and after that, a vajra. / Above that, the yogin [visualizes] / the supreme, foremost syllable. / If one presses upon the crown with it, / it will remain immovable. / If one recites over medicine one hundred times / and a person drinks it, / their diseases arising from / previous karma will be purified. / Next, O noble one, listen furthermore / to the sacred syllable VA. / Like snow, milk, and a conch shell, / it arises from the center of the navel; / with petals of a white lotus, / it abides firmly in its center. / The supreme protector is exceedingly peaceful, / like the light of the autumn moon. / Its wondrous maṇḍala / was taught by the complete Buddhas. / It should be contemplated as entirely white, / encircled by nine successive concentric rings, / pacifying all torment, / abiding amidst gathered mist.

4.3

མ་མུ་ཏིག་ཕྲེང་དཀར་དང་། །ཤེལ་དང་ཟླ་བའི་འོད་འདྲ་བའི། །ཆུ་རྒྱུན་རྣམས་ཀྱིས་ཁོར་ཡུག་ཏུ། །ཀུན་ནས་རབ་ཏུ་འབབ་པ་བཞིན། །སྔགས་པས་ཡིད་ལ་བསམས་ན་ནི། །གདུང་བ་ཀུན་ལས་ཐར་བར་འགྱུར། །མཉམ་པར་གཞག་པས་དངོས་འདི་རྣམས། །དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །མར་སར་འོ་མ་མུ་ཏིག་ཕྲེང་། །དེ་བཞིན་ཁྱུ་མཆོག་ཤེལ་ཀྱང་རུང་། །ཞོ་འམ་ཡང་ན་ཆུ་ཡང་རུང་། །དེ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་རྣམས་ནི། །དངོས་གྲུབ་སྣ་ཚོགས་གྲུབ་ཕྱིར་བསྒྲུབ། །ཚེ་ནི་རིང་བར་འགྱུར་བ་དང་། །གཟུགས་ནི་ངོ་མཚར་ཆེར་འགྱུར་དང་། །ནད་རྣམས་ཀུན་ལས་ཐར་བ་དང་། །སྐལ་བ་བཟང་པོ་མཆོག་འགྱུར་དང་། །ཡིད་རྣོ་འཛིན་པར་ནུས་པ་དང་། །ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་པ། །སྒྲུབ་པའི་རྫས་ནི་འདི་རྣམས་ཀྱིས། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་མྱུར་དུ་འགྲུབ། །དཀྱིལ་འཁོར་དཔལ་དང་ལྡན་པ་འདི། །ཞི་བར་བྱེད་པར་བཤད་པ་ཡིན། །ཀླད་ཀྱི་ཀོར་དང་བཅས་བྱས་ན། །སེལ་བར་བྱེད་པའི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །ར་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་མཆོག །འོད་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འོད་ཅེས་བྱ། །དེས་ནི་ལས་རྣམས་གང་ཅུང་ཟད། །མཚམས་མེད་ལྔ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་། །རྣལ་འབྱོར་ཤིན་ཏུ་མཉམ་གཞག་ནས། །བསམས་ན་དེ་ཀུན་ཟད་པར་འགྱུར། །ཡིད་འོང་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་དམར། །གྲུ་གསུམ་པ་ཡི་ཚུལ་དུ་གནས། །ཞི་བ་འབར་བའི་ཕྲེང་བས་འཁྲིགས། །སུམ་མདོའི་རིས་མཚན་སྙིང་གར་གཞག །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དེར་འདུག་ནས། །ར་ནི་ཀླད་ཀོར་བཅས་པར་བསམ། །མི་འཇིགས་པས་ནི་ཅི་རིགས་པར། །དངོས་པོ་དེ་དག་དེས་སྒྲུབ་བོ། །ཉི་མ་དང་ནི་གཟའ་ཀུན་དང་། །དེ་བཞིན་བསྒྲིམས་ཏེ་མེ་དང་ནི། །དབང་དུ་བྱ་བའི་རྫས་རྣམས་དང་། །ཡང་ན་འཁོན་པར་འགྱུར་བ་དང་། །བསྐམ་པ་དང་ནི་གསད་པ་དང་། །དེ་བཞིན་དགར་དང་གནོད་པ་དག །མེ་དང་ལྷན་ཅིག་འདི་སྦྱར་ན། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཧ་ཞེས་བྱ་བ་དམ་པ་མཆོག །རླུང་ནི་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་འབྱུང་། །རྒྱུ་དང་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང་། །གང་གིས་ས་བོན་རྣམས་སྐྱེ་བ། །འདི་ནི་ཀླད་ཀོར་བཅས་སྦྱར་ན། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་བྱེད། །དེ་ཡི་གཟུགས་

At that time the Bhagavat Vairocana surveyed the great assemblies and addressed the vajradhara Guhyakādhipati, saying: "Guhyakādhipati! There are ornaments identical to the Tathāgata and banners identical to the destiny of the dharmadhātu. Because bodhisattvas adorn their bodies with them, they travel throughout the various destinies while dwelling in saṃsāra, and in the great assemblies of all Tathāgatas they make these great bodhi banners their insignia, so that the devas, nāgas, yakṣas, gandharvas, asuras, garuḍas, kiṃnaras, mahoragas, humans, non-humans, and the like revere them, circumambulate them, receive their instructions, and practice them. Listen now attentively and reflect with utmost care; I shall now explain them." When he had spoken thus, Vajrapāṇi said: "Lord, now is indeed the time! Lord, now is indeed the time!"

Like white strands of milk and pearls, / crystal, and the light of the moon, / as streams of water / fall completely all around, / if the mantrin contemplates in mind, / one will be freed from all torment. / Being in equipoise, one should accomplish / these substances in this maṇḍala: / fresh butter, milk, and pearl garlands, / likewise a bull and crystal, / curd or water— / these and other substances / are accomplished to achieve various siddhis. / Prolonged lifespan, / a magnificently wondrous form, / freedom from all illnesses, / supreme good fortune, / sharp intellect, retentive capacity, / and exceedingly immaculate prajñā— / by means of these substances of accomplishment, / all of them will be swiftly achieved. / This glorious maṇḍala / is taught to be pacifying. / If provided with an anusvāra, / it becomes supreme for removing [faults]. / The syllable RA is the genuinely supreme, / called the light of the luminous ones. / By it, whatever actions there are, / even those arising from the five deeds of immediate retribution, / if the yogin contemplates them / in complete equipoise, they will all be exhausted. / Delightful and entirely red, / it abides in the manner of a triangle, / peaceful, dense with a garland of blazing light, / marked with a tripartite design, placed at the heart. / The yogin, having sat there, / should contemplate RA with the anusvāra. / Undaunted, appropriately, / one accomplishes those things with it. / The sun and all the planets, / and likewise, concentrating, fire, / and substances for subjugation, / or causing enmity, / desiccating, killing, / as well as driving away and injuring— / if this is applied together with fire, / it will perform all of them. / The syllable HA is the supreme sacred one; / all winds arise properly [from it]. / Cause, action, and effect, / and that by which seeds grow— / if this is applied with an anusvāra, / it destroys all of them. / Its form

4.4

ཀྱང་བཤད་པ་ནི། །ཁ་དོག་ནག་ལ་འོད་པོ་ཆེ། །མི་བཟད་འབར་བའི་ཕྲེང་བས་འཁྲིགས། །ཀུན་ཏུ་ཡང་ནི་རྣམ་པར་འཕྲོག །མཁས་པས་སྨིན་མའི་མཚམས་སུ་ནི། །དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ནི་གནས་པར་བསམ། །དེ་ནི་མཐིང་ག་ཟླ་གམ་འདྲ། །ཏོག་དང་བཅས་པར་བ་དན་གཡོ། །ཡི་གེ་རབ་ཏུ་མི་འགྱུར་བ། །སྔགས་པས་དེར་གནས་བསམ་པར་བྱ། །དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཡི་དབུས་སུ་ནི། །གང་གིས་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ལ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པའི། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་དེ་ཚེ་བསྒྲུབ། །མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ཉིད་དང་ནི། །ཡང་ན་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པ་དང་། །ལྷ་ཡི་མིག་དང་རྣ་བ་དང་། །སྔགས་པས་དེ་བཞིན་འཐོབ་པ་དང་། །མི་སྣང་བ་ལ་སོགས་ཀུན་དང་། །དབྱེ་བ་དག་ཀྱང་གང་གསུངས་པ། །སྔགས་པ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཡིས། །དཀྱིལ་འཁོར་གནས་ན་དེ་ཀུན་བྱེད། །འདི་ནི་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་འདིར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྲགས་ཆེན་རྣམས། །རྒྱུ་ཀུན་དམིགས་སུ་མེད་སྒོ་ནས། །བདུད་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བར་བྱེད། །རྒྱུ་མེད་པས་ན་འབྲས་བུའང་མེད། །ལས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དངོས་པོ་དེ་གསུམ་མེད་པས་ན། །སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མཐུ་ཆེན་གྱིས། །དེའི་གཟུགས་ཡང་དག་བཤད་པ་ནི། །ཀླད་ཀོར་བཅས་པར་ལྡན་པ་སྟེ། །ཁྃ་ནི་སྟོང་པའི་མཆོག་ཅེས་བྱ། །རལ་གྲི་ཕྱག་རྒྱར་ལྡན་པ་ཡིས། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ངེས་པར་བསྒྲུབ། །རལ་གྲི་ཞགས་པ་འཁོར་ལོ་དང་། །ལྕགས་མདའ་དེ་བཞིན་ཐོ་བ་སྟེ། །རྫས་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་ན་ནི། །གོ་འཕང་དམ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ནམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པས་བདག་ཉིད་ཨ་ཞེས་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོར་བསྒྱུར་ནས། ཕྱི་དང་ནང་དུ་བཅས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་ལྟ་བར་གྱུར་ཅིང་། བོང་བ་དང་རྡོ་བ་དང་གསེར་དུ་མཚུངས་ལ། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་རྣམས་དང་། སྡིག་པའི་ལས་རྣམ་པར་སྤངས་པ། དེ་ཚེ་དེ་ནི་

addressed the vajradhara Lord of Mysteries, saying, “Lord of Mysteries, there are insignia identical with the Tathāgatas’ articles of adornment and identical with the purport of the Dharma realm. If a bodhisattva, his body adorned with these, displays these banners of great bodhi in all the Tathāgatas’ great assemblies as he passes through all destinies while in [the cycle of] birth-and-death, then gods, nāgas, yakṣas, gandharvas, asuras, garuḍas, kiṃnaras, mahoragas, humans, and non-humans will revere him, encircle him, receive his teachings, and practice them. Listen attentively now and consider very carefully as I explain.”

When he had finished speaking thus, Vajrapāṇi said, “World-honored One, now is the time! World-honored One, now is the time!”

Then the Bhagavān promptly dwelled in the samādhi “Inviolable Strength of the Body,” and while dwelling in this state of meditation he uttered the vidyārājñī of universally unobstructable power, unequaled [power], and the power of sama[ya] for entry into the samaya of all Tathāgatas: Namaḥ samantabuddhānāṃ, asame trisame samaye svāhā. [147 = 6]

“Lord of Mysteries, this vidyārājñī manifests the stage of all Tathāgatas, it does not transgress the bounds of the path of the three dharmas, and it perfects the [ten] stages and [six] pāramitās. The appearance of the mystic seal for this [vidyārājñī is as follows]: with the left and right hands form the hollow (saṃpuṭa) hand-clasp [with a hollow between the palms] and place the two left and right thumbs together, raised erect. The verse says:

This is the great seal of all buddhas, saviors of the world;

The samaya of the Perfectly Awakened Ones resides in this seal.

“Then make fists with the left and right hands, the thumbs inserted in

between the palms, and extend the forefingers: this is the seal for purifying

the Dharma realm. The mantra is: Namaḥ samantabuddhānāṃ, dharma-

dhātusvabhāvako ’haṃ. [148 = 7]

“Next, turn the left and right hands over back to back and interlock all five

fingers with the tips of the two thumbs both facing each other. The verse says:

This is called the excellent seal of the auspicious Dharma wheel;

The world-saviors, the support of the world, all turn this wheel.

The mantra is: Namaḥ samantabuddhānāṃ, vajrātmako ’haṃ. [149 = 8]

At that time the Bhagavat immediately dwelt in the samādhi of the power of physical harmlessness. Dwelling in this samādhi, he spoke the vidyārājñī of the power of all Tathāgatas' entering the samaya and the matchless samādhi-power pervading all that cannot be obstructed:

is also taught: / Black in color and of great radiance, / Dense with a terrible garland of flames, / Utterly devouring everything. / The wise one should visualize it / Abiding in the maṇḍala between the eyebrows. / It is dark blue, like a crescent moon, / With a finial and fluttering banners. / The mantrin should visualize that immutable / Syllable abiding there. / In the center of that maṇḍala, / At that time one accomplishes those objects / Which, solely upon being seen, / Accomplish the benefit of sentient beings. / Walking in the sky, / Or miraculous feet, / Divine eye and divine ear, / And likewise their attainment by the mantrin, / Invisibility and all the rest, / As well as whichever divisions have been taught— / The mantrin, dwelling in meditative absorption, / Accomplishes all of those when abiding in the maṇḍala. / Here in this essence of awakening, / The renowned bodhisattvas / Conquer Māra / Through the non-apprehension of any cause. / Because there is no cause, there is also no fruit; / Nor is there any karma; / Because those three things are nonexistent, / The gnosis of emptiness will be attained. / The great powerful complete Buddha / Has correctly taught its form: / Possessing an anusvāra, / KHAṃ is called the supreme emptiness. / Possessing the sword mudrā, / One definitively accomplishes what is to be accomplished. / A sword, a lasso, a wheel, / An iron arrow, and likewise a hammer: / If one possesses these substances, / One accomplishes the sublime state."

Then again the Bhagavān Vairocana addressed the Lord of Secrets, Vajrapāṇi: "Lord of Secrets, when a bodhisattva practicing the conduct of a bodhisattva through the doorway of secret mantra transforms himself into the nature of the syllable A, does not look at any entities, external or internal, regards a clod of dirt, a stone, and gold as equal, and has completely abandoned the faults of passion, hatred, and the like, as well as sinful deeds, at that time he becomes

4.5

དག་འགྱུར་བ། །ཐུབ་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཞིན། །དེས་ནི་ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནུས། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །དེ་ནས་གཞན་སྔགས་རྣལ་འབྱོར་ལ། །གཞོལ་ཞིང་ཆོ་ག་ཤེས་པ་ཡིས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་འདོད་པས། །བ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་བྱའོ། །སྙིང་རྗེ་ལས་བྱུང་སེམས་ཀྱིས་ནི། །འཇིག་རྟེན་སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་ནས། །མགོན་པོ་དེ་ཡིས་བདག་ཉིད་ཀྱི། །ལུས་ནི་ཐམས་ཅད་ཉིད་དུ་ཡང་། །གངས་དང་བ་ཡི་འོ་མ་ལྟར། །དཀར་བའི་རྒྱུན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དགང་། །དེ་ཚེ་ངེས་པ་བསྐྱེད་ནས་སུ། །ཡན་ལག་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །བ་སྤུའི་བུ་ག་ཀུན་ནས་ཀྱང་། །ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་ཆུ་རྒྱུན་དབྱུང་། །ཆུ་ཡིས་ས་ནི་མ་ལུས་པ། །འདི་དག་ཡོངས་སུ་དགང་བར་བྱ། །གང་གིས་ཆུ་འདི་འཐུངས་པའམ། །ལག་པས་ཀྱང་ནི་རེག་ཀྱང་རུང་། །དེ་ཀུན་ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་ཏུ། །འགྱུར་ཏེ་འདི་ལ་དོགས་པ་མེད། །ཡན་ལག་ཀུན་ཏུ་ར་ཞེས་པ། །འབར་བའི་ཕྲེང་བ་ཞི་བས་འཁྲིགས། །ཀུན་ཏུ་རྣམ་པར་འཕྲོ་བ་ནི། །ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པས་བསམ། །དེ་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ཕྱིར། །འབར་བ་ཀུན་ཏུ་སྣང་བྱེད་པ། །བཏང་ན་ར་ཡིས་རྣམ་སྤྲུལ་པས། །སྔགས་པ་འདོད་པ་བཞིན་དུ་བྱེད། །ར་ཞེས་བྱ་བ་རོ་སྟོད་དུ། །བ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟེ་བ་ཁུང་། །འབར་བ་དང་ནི་ཆུ་འབབ་པ། །དེ་ཚེ་ཅིག་ཆར་སྟོན་པར་འགྱུར། །དམྱལ་བ་གྲང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས། །རས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད། །སྔགས་པ་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གནས་པས། །བས་ཀྱང་ཚ་ལ་སོགས་པ་ཞི། །ཧ་ཞེས་བྱ་བ་བ་དན་བཅས། །ར་ཞེས་བྱ་བའི་འོག་ཏུ་གཞག །སྡིག་དང་ལྡན་པའི་མི་རྣམས་ཀྱང་། །དེ་ཡིས་ལས་རྣམས་མྱུར་དུ་བསྒྲུབ། །སྔགས་པ་དབང་ཆེན་ལ་འདུག་ནས། །ཆུ་ཡི་ལས་ནི་བརྩམ་པར་བྱ། །སེལ་བ་ལ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །བྱེད་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཙོམ་མེད། །རླུང་ནི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བར་གསུངས། །ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་བྱེད་པའང་དེ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཐ་དད་པའི། །ལས་རྣམས་དབྱེ་བ་ལས་བྱུང་བ། །གཟུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་སུ་ནི། །ཆོ་ག་འདི་ཡིས་རབ་ཏུ་བྱ། །ཡིད་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་ཞིང་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ན་ཡིད་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་

pure, / Just like a sage, a complete Buddha. / He is capable of all rites, / Completely free of all faults. / Then, someone else devoted to the yoga / Of mantras and knowing the ritual, / Wishing to benefit sentient beings, / Should perform the rite of the syllable VA. / With a mind born of compassion / Directed toward worldly suffering, / That protector should completely fill / His own entire body / With a white flow, / Like snow and cow's milk. / Having then generated certainty, / He should emit from all limbs, / From every single pore of the skin, / Completely immaculate streams of water. / With this water, he should completely fill / These lands without exception. / Whoever drinks this water, / Or even touches it with their hands, / Will definitively awaken to bodhi; / There is no doubt about this. / On all limbs the syllable RA, / Dense with peaceful, blazing garlands / Radiating forth everywhere, / Should be contemplated in deep meditative absorption. / At that time, when the yogin / Sends forth the blaze that illuminates everything, / Through the emanations of RA, / The mantrin will act according to his wish. / The syllable RA is in the upper part of the body, / And the syllable VA in the navel cavity; / The fire and the flowing water / Will then be displayed simultaneously. / The cold sufferings of the hells / Are utterly pacified by RA. / For the mantrin abiding in the secret mantra system, / Heat and the like are also pacified by VA. / The syllable HA, accompanied by banners, / Should be placed beneath the syllable RA. / Through it, even sinful people / Will quickly accomplish their rites. / The mantrin, seated on the Great Power, / Should initiate the water rites; / All activities, such as dispelling, / Will be performed; there is no doubt about this. / Wind is taught to be all-pervading; / It is also that which destroys everything. / The rites of diverse kinds, / Arising from the various divisions, / Should be perfectly performed according to this ritual / In the center of the physical maṇḍala. / If one recites while thoroughly purifying the mind, the mind will become completely pure.

4.6

རོ། །ལུས་ཡང་བར་གོམས་པར་བྱེད་ཅིང་འཆག་བཞིན་དུ་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ན་རྫུ་འཕྲུལ་ཀྱི་རྐང་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཙོག་པུར་འདུག་ལ་ཨ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། ཟླ་བ་གཅིག་ཏུ་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ན་ལྷའི་རྣ་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གོ་འཕང་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་ཡིད་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་རྣམ་པར་བསམས་པ་ཙམ་ཁོ་ནས་དངོས་པོ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་སྣ་ཚོགས་རྣམས་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་གྱི་བྱ་བ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཙམ་ལས་འབྱུང་བ་ལ་ལྟོས། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པ་སེམས་ཅན་ཡང་དག་པར་མགུ་བར་མཛད་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་ཐམས་ཅད་དང་གསང་སྔགས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་ན་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་བཞུགས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ། དུས་དང་ཡུལ་དང་བྱ་བ་དང་ལས་དང་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་རྣམས་སྤངས་ཀྱང་། གསང་སྔགས་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བའི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་སྩོལ། །དེ་བས་ཀུན་མཁྱེན་དངོས་གྲུབ་དང་། །གོ་འཕང་མཆོག་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །དེ་ནས་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ངོ་མཚར་གྱུར་ནས་མིག་བགྲད་དེ། །དེ་ཚེ་རྡོ་རྗེ་འོད་ཟེར་ནི། །མེ་སྟག་འཕྲོ་བ་འདྲར་གསོར་ཞིང་། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ནི་འདི་ཐམས་ཅད། །ཀུན་ཏུ་སྣང་བར་བྱས་ནས་སུ། །ཆོས་ཀུན་དབང་ཕྱུག་ཐུབ་པ་ལ། །ཚིག་སྙན་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །སྔགས་ཀྱི་འཇུག་པ་བཤད་ལགས་ན། །འཇུག་པ་དེ་ཡང་མ་རྟོགས་ན། །གསང་སྔགས་གང་ནས་འོང་བ་དང་། །གང་དུ་འགྲོ་བ་གཙོ་ཁྱོད་ཀྱིས། །དེ་ཀུན་བདག་ལ་བཤད་དུ་གསོལ། །གོ་འཕང་དམ་པ་ཁྱོད་ལས་མེད། །ཁྱོད་ནི་ཅི་ལྟར་ཆུ་རྣམས་ཀྱི། །རྒྱ་མཚོ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀུན་གནས། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། །གནས་ནི་ཡིད་

"Guhyakādhipati! Such a vidyārājñī manifests the stages of all Tathāgatas, not transgressing the three dharma-realms, completing the bhūmi-pāramitās. The characteristics of this secret mudrā are: one should use the samādhi-hand and prajñā-hand to form a hollow-palmed añjali, and join the two space cakras of samādhi and prajñā side by side, erecting them. It is said in verse:

If one recites while training the body to be light and while walking, one will attain miraculous feet. If one sits in a squat, establishes the syllable A, and recites for one month, one will attain the divine ear. Lord of Secrets, such stages of siddhi and the like arise from the mind. Lord of Secrets, behold how, merely through contemplation, the operations of all seeds arise simply from vocal utterance out of the diverse and distinct mental formations of non-physical entities. Furthermore, Lord of Secrets, the Tathāgata accords with all Tathāgatas, accords with the intentions of all sentient beings, and brings complete joy to sentient beings; he sits like a reflection before bodhisattvas performing all actions and practicing the secret mantra conduct. Although that Tathāgata is non-conceptual, completely transcends the domain of the mind, and has abandoned time, place, actions, rites, dharmas, and non-dharmas: / He bestows the state of omniscience / That arises from the practice of secret mantra. / Therefore, accomplish the siddhi of omniscience / And the supreme state as well!"

Then the glorious Vajradhara, / Filled with wonder, opened his eyes wide; / At that time, brandishing his vajra / Whose rays of light were like shooting sparks, / And having illuminated / All these buddhafields, / Addressed these melodious words / To the Sage, the master of all dharmas: / "The entrance of mantra has been taught; / Yet if that entrance is not understood, / Where do the secret mantras come from, / And where do they go? O Chief, / Please explain all of that to me! / There is no sublime state apart from you; / Just as the ocean is the abode of waters, / You are the abode of all dharmas."

When he had thus spoken, the Bhagavān addressed the Bodhisattva Vajrapāṇi: "O Great Being, the abode of the maṇḍala / Is explained to be the mind;

4.7

ཅེས་བཤད་པ་ཡིན། །སྙིང་ནི་གསང་སྔགས་གནས་ཡིན་པར། །ཤེས་ན་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དཀར་པོ་སེར་པོ་དམར་པོ་གང་། །ཡིད་ཀྱིས་སེམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གང་། །དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་བྱེད་པ་ཡིན། །སེམས་ནི་མགུ་ནས་ངེས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་སྙིང་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །དེར་གནས་པ་ཡི་གསང་སྔགས་རྣམས། །འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆེར་སྟེར་བར་འགྱུར། །དེ་རུ་པདྨ་བསམ་པ་ནི། །འདབ་མ་བརྒྱད་པ་ཟེ་བར་བཅས། །ཨ་ཞེས་བྱ་བ་འབར་ཕྲེང་འཁྲིགས། །བཟང་པོ་དེ་རུ་གནས་པ་ནི། །ཞི་བ་ཀུན་ཏུ་རྣམ་པར་གཡོ། །གཙོ་བོ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་མངའ་བ། །གློག་སྟོང་དག་ནི་འཁྱུག་པ་བཞིན། །སྣང་བ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པ་ནི། །མེ་ལོང་ཕུག་ན་གནས་པ་བཞིན། །ཆུ་ཡི་ཟླ་བའི་རྣམ་པ་བཞིན། །ཐམས་ཅད་ན་ཡང་མདུན་ན་གནས། །སྔགས་པ་གསང་སྔགས་གནས་འདུག་པས། །ཡིད་ནི་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་སུ། །དེ་ནས་སྔགས་པས་སྟོང་དུ་ཡང་། །ཀླད་པའི་རྒྱས་ཀྱི་དབུས་སུ་ནི། །ཀླད་ཀོར་བཅས་པའི་མཚན་མ་ཅན། །ཨ་ཞེས་བྱ་བ་དེར་བསམས་ཏེ། །ཤེལ་དང་ཟླ་བ་གངས་འདྲ་བ། །དྲི་མེད་དག་པ་མཐོང་བ་ནི། །ཞི་བ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐུ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་གཞི་ཞེས་བྱ། །དེ་ལས་གསང་སྔགས་དངོས་གྲུབ་ནི། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་མཐོང་ན། །མཐོ་རིས་དང་ནི་བྱང་གྲོལ་འཐོབ། །ར་ཞེས་བྱ་བ་མར་མེ་བཞིན། །འབར་བ་མིག་ཏུ་བཞག་ནས་སུ། །མགྲིན་པ་ཅུང་ཟད་དགུ་པོར་བྱས། །ལྕེ་ཡང་དཀན་ལ་སྦྱར་ནས་ནི། །སྙིང་གའི་དབུས་སུ་རྣམ་བལྟ་ཞིང་། །མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་ཡིད་ལ་བལྟ། །དྲི་མེད་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་པ། །རྟག་ཏུ་མེ་ལོང་བཞིན་དུ་གནས། །དེ་ཉིད་ཡིད་ཀྱི་ཡང་དག་པར། །སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །ཡིད་ཀྱིས་སྣང་བྱས་ལམ་ལ་ནི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྣང་བར་འགྱུར། །དེ་ནས་སྔགས་པས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །རྐང་གཉིས་གཙོ་བོ་མཐོང་བར་འགྱུར། །དེ་མཐོང་སྔགས་པས་དངོས་གྲུབ་ནི། །རབ་ཏུ་རྟག་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་གོང་དུ་བསྒྱུར་ནས་སུ། །ཡི་གེ་ཡོངས་སུ་བསམ་པ་ནི། །ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཀླད་ཀོར་

"'This is the great mudrā of all Buddhas, saviours of the world;
In this mudrā abides
The samaya of the Truly Enlightened Ones.'"

If one knows the heart to be the abode / Of secret mantras, one will obtain the fruit. / Whatever white, yellow, or red / The intellect reflects upon, / That which definitively determines it / Is the action of the mind. / When the mind is pleased and becomes resolute, / That is explained as the heart. / The secret mantras abiding therein / Will generously grant the fruit. / Visualizing an eight-petaled lotus there, / Complete with filaments, / The syllable A, dense with garlands of flame, / Which is auspicious and abides therein, / Is peaceful and moves everywhere. / The Lord possesses various forms, / Like flashes of thousands of lightning bolts; / Displaying an appearance everywhere, / Like residing in the depths of a mirror, / Or like the form of the moon in water, / He abides in front everywhere. / The mantrin, abiding in the abode of secret mantra, / Having thus understood the mind, / Then, in emptiness, the mantrin / Should visualize the syllable A / Marked with an anusvāra / In the center of the brain's fullness. / Seeing that stainless, pure [form], / Which is like crystal, the moon, or snow, / The peaceful dharmakāya nature / Is called the basis of everything. / From it, the secret mantra siddhis / Of various forms will be attained. / If one sees the Tathāgata's abode, / One will attain heaven and liberation. / Having placed the syllable RA, / Blazing like a lamp, in the eyes, / With the neck bent slightly forward, / And the tongue pressed to the palate, / Looking into the center of the heart, / One should look at the mind in meditative absorption. / Immaculate and utterly pure, / It constantly abides like a mirror. / That very thing has been correctly taught / As the mind by the past Conquerors. / On the path illuminated by the mind, / Consciousness will become apparent. / Then the mantrin will see the complete Buddha, / The supreme among two-legged beings. / Having seen that, the mantrin / Will constantly attain siddhis. / Then, having shifted upward, / The contemplation of the syllable: / The syllable LA with an anusvāra

4.8

བཅས། །མིག་གི་གནས་སུ་བསམ་པར་བྱ། །འདི་ཀུན་སྟོང་པར་མཐོང་ན་ནི། །གོ་འཕང་མི་ཉམས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་རླབས་པོ་ཆེ་འམ་ནི། །ཡང་ན་མངོན་ཤེས་ལྔ་པོ་དང་། །རིག་སྔགས་འཆང་འགྱུར་དངོས་གྲུབ་དང་། །ཚེ་རིང་གཞོན་ནུར་འགྱུར་བ་གང་། །གལ་ཏེ་ཐོབ་པར་འདོད་ན་ནི། །ཅི་སྲིད་འདི་ནི་མ་བསྙེན་པར། །དེ་སྲིད་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གསང་སྔགས་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བ། །འདི་ནི་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མཆོག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོབ་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ནོར་གྱི་དབྱིག །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །ཉན་ཐོས་དེས་པ་དག་དང་ནི། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་མཆོག་གྱུར་པ། །ཡེ་ཤེས་དཔེ་མེད་ཐོབ་ནས་སུ། །དེ་ཡིས་ས་སྟེང་ཐམས་ཅད་ན། །གནས་ཤིང་དེ་ལ་གཏམ་ཡང་ཟེར། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ལས། དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་རྒྱས་པའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷའི་གཟུགས་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལྷའི་གཟུགས་ལ་དམིགས་ནས་བདག་ཉིད་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་བས་ཐེ་ཙོམ་མ་མཆིས་པར་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ལྷའི་གཟུགས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་གང་ཁྱོད་ང་ལ་དོན་འདི་ཡོངས་སུ་འདྲི་བ་ནི་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་། ངས་ཁྱོད་ལ་བཤད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ནས། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཉན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དེ་ལ་ལྷའི་གཟུགས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཡི་གེ་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་གཟུགས་སོ། །

"Furthermore, make fists with the samādhi- and prajñā-hands, place the space cakras inside the palms, and extend the wind cakras; this is the mudrā of the pure dharmadhātu. The mantra is:"

along with […], should be visualized in the location of the eyes. / If one sees all this as empty, / one will attain the imperishable state. / Whether it is magnificent gnosis, / or the five clairvoyances, / or the siddhi of becoming a vidyādhara, / or long life and youthfulness— / if one wishes to attain them, / as long as one has not cultivated this, / so long will one not attain them. / Originating from the gnosis of secret mantra, / this is the supreme gnosis of reality itself, / the protector of bodhisattvas, / and the treasure of jewels of all buddhas. / Buddhas, bodhisattvas, / and noble śrāvakas, / having attained this supreme Buddha-gnosis, / this matchless gnosis, / abide throughout the entire earth / and also teach it to others.
From *The Emanation and Empowerment of the Complete Awakening of Mahāvairocana*, this is the Detailed Chapter on the Reality of Accomplishing Siddhi.
Then the Lord of Secrets, Vajrapāṇi, said this to the Bhagavān: "Bhagavān, please teach the empowerment of the deity's form, through which bodhisattvas who engage in the conduct of bodhisattvas by means of secret mantra focus on the deity's form, transform themselves into the form of their own deity, and thereby without doubt attain siddhi." When he had spoken thus, the Bhagavān Vairocana said this to the Lord of Secrets, Vajrapāṇi: "Lord of Secrets, it is excellent, excellent, that you ask me about this matter! Therefore, keep it well in mind, and I will explain it to you." The Lord of Secrets, Vajrapāṇi, replied, "Bhagavān, so be it," and listened to the Bhagavān. The Bhagavān then said: "Lord of Secrets, the deity's form is threefold: syllable, mudrā, and physical form.

4.9

དེ་ལ་ཡི་གེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྒྲ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཕྱག་རྒྱའི་གཟུགས་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་དང་བཅས་པ་དང་གཟུགས་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་མི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། །ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ཏེ། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སོ། །དེ་ལ་ལྷའི་གཟུགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དགོས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། མཚན་མ་དང་བཅས་པས་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའོ། །མཚན་མ་མེད་པས་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །མཚན་མར་བཅས་པས་མཚན་བཅས་ཀྱི། །དངོས་གྲུབ་རྒྱལ་བ་དམ་པ་བཞེད། །མཚན་མ་མེད་ལ་གནས་པས་ནི། །མཚན་མ་ཅན་ཡང་བསྒྲུབ་ཏུ་རུང་། །དེ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །མཚན་མ་མེད་པ་བསྟེན་པར་བྱ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ལས། ལྷའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་རིམ་པར་ཕྱེ་བའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ། མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པས་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱའོ། །མཚན་མ་རྣམས་གང་ནས་བྱུང་། ཅི་བདག་གི་ལུས་སམ། བདག་གི་སེམས་སམ་བདག་གི་ཡིད་ལས་བྱུང་། དེ་ལ་ལུས་ནི་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ། རྩྭ་དང་ཤིང་དང་བོང་བ་ལྟ་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་བ་མེད་པ། བླུན་པའམ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་བཟོས་བྱས་པའི་གཟུགས་ལྟ་བུར་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཅི་ལྟར་བཟོས་བྱས་པའི་གཟུགས་དེ་ལ་མི་ཞིག་གིས་ཁྲོས་ཏེ། མེའམ། དུག་གམ། མཚོན་ཏམ། ཆུའམ། རྡོ་རྗེས་བཤིག་གམ། བསྲེགས་སམ། བཅད་ཀྱང་མི་དགའ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ། བཟའ་བའམ།

Regarding that, the syllable is also twofold: sound and bodhicitta. The mudrā form is also twofold: with form and without form. Lord of Secrets, the deity's physical form is also twofold: completely pure and impure. Regarding that, the completely pure is non-conceptual in nature and free from all signs. The impure has form with signs, namely color and shape. In that regard, the two kinds of deity forms accomplish two kinds of purposes: through that with signs, [siddhi] with signs [is accomplished]; through that without signs, siddhi with signs is accomplished as well.
The Victorious Ones maintain that the supreme [siddhi] with signs / Is achieved by means of that with signs; / While abiding in the signless, / Even that with signs can be accomplished. / Therefore, in all respects, / One should rely upon the signless.
From *The Emanation and Empowerment of the Complete Awakening of Mahāvairocana*, this is the Chapter on Ascertaining the Deity's Samādhi.
Then the Bhagavān again addressed the Lord of Secrets, Vajrapāṇi: "Lord of Secrets, a bodhisattva who engages in the conduct of bodhisattvas by means of secret mantra and wishes to accomplish the signless samādhi should reflect in this way: 'Where do signs come from? Do they arise from my body, my thought, or my mind?' In that regard, the body is born of karma: it is like grass, wood, or a clod of earth, naturally without activity, like something foolish, or like a crafted figure appearing externally—thus should one examine it. Just as with such a crafted figure, even if a person became angry with it and destroyed, burned, or cut it with fire, poison, weapons, water, or a vajra, it would have not the slightest displeasure; nor, if one worshipped it with food,

4.10

བཏུང་བའམ། བཀྲུ་བའམ། བྱུག་པའམ། སྤོས་སམ། ཕྲེང་བའམ། གོས་སམ། ཙནྡན་ནམ། ག་བུར་ལ་སོགས་པ་ལྷ་དང་མིའི་ཡོ་བྱད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་མཆོད་ཀྱང་མི་དེ་ལ་དགའ་བར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་གཟུགས་དེ་ལ་རང་གི་ང་རྒྱལ་ཀུན་ནས་བླང་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་མཆོད་པའམ། གནོད་པར་བྱེད་པའི་མི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱིས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དེ་ལྟར་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་དྲན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་གཞན་ཡང་སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་སེམས་ལ་ནི་དུས་གསུམ་མེད་དོ། །དུས་གསུམ་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་མ་དང་བྲལ་བའོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་གཞན་ཡང་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཡིད་མཚན་མ་དང་བཅས་པར་རྟོག་སྟེ། འདི་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་སོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པས་དེ་ལྟར་བསམས་ན་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ནམ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་གསང་སྔགས་རྣམས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཤིང་གཞོལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ལས། མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རིམ་པར་ཕྱེ་བའོ།། །།གསང་བ་པའི་བདག་པོ་གཞན་ཡང་བཟླས་བརྗོད་གསང་བ་བཤད་པར་བྱའོ། །གཅིག་པུས་གཅིག་གམ་གཅིག་གིས་གཅིག །ཡིད་ཀྱིས་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བའམ། ཡང་ན་ཤུབ་བུ་རྣམ་གཉིས་པ། །རྣལ་

"Furthermore, with the samādhi- and prajñā-hands, the five cakras being all equal, interlock them alternately, and have the tips of both space cakras face each other. It is said in verse:

drink, washing, ointments, incense, garlands, clothing, sandalwood, camphor, and various other utensils of gods and humans, would it feel pleased with that person. Why is that? Because whatever person—due to the error initiated by their own ego-clinging—offers worship or causes harm arising from unreal conceptualization toward a form that is empty by nature, that person has the nature of a child. Lord of Secrets, in that way, one should cultivate mindfulness that is observant of the body as empty by nature. Lord of Secrets, furthermore, one should contemplate the mind as devoid of intrinsic nature, free from all signs, and empty by nature. Lord of Secrets, for the mind there are no three times. One should contemplate: 'Whatever is free from the three times is naturally free from signs.' Lord of Secrets, furthermore, childish ordinary beings conceptualize the mind as having signs; this is merely a designation of unreal conceptualization. They do not comprehend that whatever is unreal is unproduced. Lord of Secrets, if a bodhisattva who engages in the conduct of bodhisattvas by means of secret mantra reflects in this way, they will attain the signless samādhi. Lord of Secrets, whenever they abide in the signless samādhi, at that time the secret mantras taught by the Tathāgatas will become manifest and inclined toward them.
From *The Emanation and Empowerment of the Complete Awakening of Mahāvairocana*, this is the Chapter on the Signless Samādhi.
"Lord of Secrets, furthermore, I will explain the secret recitation: singly by one, or one by one; / recitation should be done mentally, / or else in whispers, these two types / are to be examined by the supreme

4.11

འབྱོར་མཆོག་གིས་བརྟག་པར་བྱ། །སྔགས་པ་ཡན་ལག་ཉམས་སྦྱར་བར། །བཟླས་བརྗོད་གཞན་དུ་མི་བྱའོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཡན་ལག་བཞི་པ་ངས་བཤད་པ། །དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་སྟེ། །དམིགས་པ་ཅན་ནི་བླ་མེད་པའོ། །སླར་སྡུད་པ་ཡི་ཚིག་གིས་ནོན། །ལྷ་ཡི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་ཡིད། །བཤུབས་ཏེ་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པའི་མཆོག །དམིགས་པ་ཅན་ལ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཡིད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འདས་ཤེས་བྱ། །སླར་སྡུད་ལ་སོགས་རྣམ་པར་སྤངས། །ལྷ་དང་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། །ཐ་དད་མ་ཡིན་འཛིན་པ་ཡི། །ཡིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་བྱ། །གཞན་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གསང་སྔགས་གྲངས་ནི་སུམ་འབུམ་དུ། །ཕལ་ཆེར་ངས་ནི་བཤད་པ་དག །ལུས་ཅན་སྡིག་དང་བྲལ་བ་ཡི། །སྔགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ། །བཟླས་བརྗོད་གྲངས་ནི་བསྟན་པ་སྟེ། །གཞན་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིམ་པར་ཕྱེ་བའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་འདུས་པ་ལ་གཟིགས་ནས། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྤྱན་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་གཟིགས་ཏེ། བདུད་རྩི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སྙོམས་པར་ཞུགས་མ་ཐག་ཏུ་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ནས་དུས་གསུམ་དུ་མ་ཆགས་པའི་སྟོབས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་རིག་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་མོ་འབྱུང་ངོ་། །ཏདྱ་ཐཱ། ག་ག་ན་ས་མེ། ཨ་པྲ་ཏི་ས་མེ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ས་མ་ཏཱ་ནུ་ག་ག་ཏེ། ག་ག་ན་བ་ར་ལཀྵ་ཎེ་སྭཱ་ཧཱ། རིགས་ཀྱི་བུ་རིག་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་མོ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཏེ། འདི་ཡིས་བྱིན་བརླབས་སངས་རྒྱས་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྲགས་ཆེན་རྣམས། །གང་དུ་སྡུག་བསྔལ་འགག་འགྱུར་བའི། །ཆོས་ཉིད་ཆགས་མེད་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་

"'This is named the supreme vow,
The auspicious dharmacakra mudrā;
The refuges of the world, the saviours of the world,
All turn this wheel.'"

yogin. / The mantrin whose limbs are trained / should not recite in any other way. / The four limbs that I have taught / through external and internal application, / those are indeed worldly, / while that with an object of observation is unsurpassed. / Controlled by words of retraction, / the mind attentive to the deity, / reciting in a whisper is the supreme [way] / taught for those with an object of observation. / What is known as transcending the worldly mind / completely abandons retraction and so forth. / Unifying with the deity / and apprehending as non-dual, / the mind should render the nature inseparable; / it should not be done otherwise. / The counts of secret mantras, mostly three hundred thousand, / which I have taught, / are taught as the count of recitation / for mantrins who are embodied beings free from sin and purified; / it is not to be done otherwise.
From *The Emanation and Empowerment of the Complete Awakening of Mahāvairocana*, this is the Chapter on the Reality of Worldly and Transcendent Recitation.
Then the Bhagavān Vairocana looked upon the assembled retinue, and with his two eyes of love and great compassion, he looked upon all realms of sentient beings and entered into the samādhi called 'The Arising of Amṛta.' As soon as the Bhagavān had entered this samādhi, from all his limbs there emerged the queen of vidyā mantras called 'Endowed with the Power Detached in the Three Times': Tadyathā / gagana-same / apratisame / sarva-tathāgata-samatānugagate / gagana-vara-lakṣaṇe svāhā. "Sons of noble family, the sphere of this queen of vidyā mantras is non-dual with the bodies of all Tathāgatas. / Empowered by this, the buddhas / and bodhisattvas of great renown / will attain the unattached reality of phenomena / where suffering ceases." / Then the Bhagavān

4.12

འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་དགོངས་ནས། བདག་ཉིད་དང་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གཉི་ག་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པས་སོ་སོར་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱད་པ་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་རྒྱས་པར་ཉོན་ཅིག །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་པདྨའི་སྟན་དེ་ལས་རྡོ་རྗེ་དབབ་པའི་ཚུལ་དུ་བབས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་པ། ཕྱག་འཚལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཁྱོད་ལ། །ཕྱག་འཚལ་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་ཁྱོད་ལ། །སྤྱོད་གཟུགས་ཁྱོད་དང་ས་དང་ནི། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཕྱག་འཚལ་ཐོག་མར་བྱེད་ཁྱོད་ལ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འདུད་ཕྱག་འཚལ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་དེ་སྐད་དུ་མངོན་པར་བསྟོད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་རྗེ་བདག་ཅག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ། གང་དག་དང་ལྡན་ན་བདག་ཅག་རྣམས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བགྱིད་པར་འགྱུར་བ་དང་། གསང་སྔགས་སྤྱད་པ་ཅི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་བཤད་དུ་གསོལ། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ང་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་པོ་ཡི། །འཇིག་རྟེན་མགོན་ཞེས་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །བླ་མེད་གཟོད་ནས་ཞི་བ་ནི། །མཉམ་པ་མེད་པའི་ཆོས་བཤད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་དག་གསུངས་ནས། བྱིན་གྱི་རླབས་གང་གིས་བྱིན་དུ་བརླབས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་རྣམས་དང་། རྡོ་རྗེ་འཛིན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་མཆོག་དམ་པ་ལ་བཞུགས་པ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་སྤྲོས་པ་མེད་པ། སྤྱོད་པ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་

"The mantra is:"

Bhagavān Vairocana, having recollected all the Tathāgatas, empowered both himself and Vajrapāṇi to be unproduced from the very beginning, and said to the Vajradharas headed by Vajrapāṇi: “Sons of good family, listen in detail to the chapter outlining the activities of the maṇḍala named ‘Turning the Wheel of Letters,’ which is the active presence of the Buddha's activities for bodhisattvas who engage in the bodhisattva deeds through the gateway of secret mantra!” Then Vajrapāṇi again bowed down to Bhagavān Vairocana, descended from the vajra-lotus seat in the manner of bringing down the vajra, and praised the Bhagavān: / “Homage to you, the mind of awakening! / Homage to you, source of awakening! / Homage to your active form, the bhūmis, / And the pāramitās! / Homage to you who acts as the primary origin! / Homage and bow to emptiness!” / After the Lord of Secrets, Vajrapāṇi, had thus praised the Bhagavān, he addressed the Bhagavān: “Bhagavān, Lord of the Dharma, out of compassion for us, please explain what we must possess in order to accomplish the welfare of sentient beings and completely fulfill the practice of secret mantra just as spoken.” When he had so spoken, Bhagavān Vairocana said to the Lord of Secrets, Vajrapāṇi: / “I was proclaimed the lord of the world, / The primeval one of the world. / I teach the unexcelled, primordially tranquil, / Incomparable Dharma.” / Then, after the Bhagavān had spoken these verses, he performed such an empowerment so that by that empowerment those bodhisattvas and those Vajradharas saw the Bhagavān sitting on the supreme essence of awakening, free from elaboration like space, having the character of the yoga of non-duality with respect to activity, appearing like the ripening of karma.

4.13

མཚན་ཉིད་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་མཛད་དོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཐམས་ཅད་ནས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམས་དང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་། བསམ་པ་དང་བསམ་གཏན་དུ་བྱ་བ་དང་། དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པར་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྲོག་དང་འདྲ་བ། ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཚོ་བར་གྱུར་པ། སྲོག་ཏུ་གྱུར་པ། སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ། དཔུང་གཉེན་དུ་གྱུར་པ་འདི་བྱུང་ངོ་། །ན་མཿས་མནྟ་བུད་དྷཱ་ནཱཾ། ཨ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་སོ་སོར་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཨ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་འཇུག་གོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མཐོང་བར་འདོད་པ་དང་། མཆོད་པར་འདོད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མངོན་སུམ་བྱ་བར་འདོད་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་འགྲོགས་པར་འདོད་པ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱ་བར་འདོད་པ། དངོས་གྲུབ་མངོན་པར་འདོད་པ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འདོད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་འདི་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོ་འབྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱལ་པོ་འདིའི་ཆོ་ག་དགོད་པ་དང་། ལྷའི་གནས་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པ་དང་། གསང་སྔགས་སྤྱད་པ་དང་། བསམ་པར་བྱ་བ་གསུངས་པ་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གནས་ཏེ་སྲད་བུ་བླངས་ལ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་སྲད་བུ་ཤར་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་བྲེས་ཏེ་གཡས་སུ་བསྐོར་ལ། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཁ་བལྟས་ནས་སྲད་བུ་བྲེས་ཏེ། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ཁ་

At that time, from the limbs of the Bhagavān and the bodies of all the Tathāgatas, there emerged that which is like the life-force of mundane and supramundane beings, śrāvakas, pratyekabuddhas, aspirations, dhyāna objects, and all those who exert themselves in achieving siddhis; that which constitutes the nourishment, life-force, refuge, and support of all letters: namaḥ samanta-buddhānām | a | “Sons of good family, this has been empowered by all the Tathāgatas and is the active presence of the Buddha's activities for bodhisattvas who engage in the bodhisattva deeds through the gateway of secret mantra. All dharmas enter through the gateway of the letter A. Therefore, Lord of Secrets, a bodhisattva who engages in the deeds of a bodhisattva through the gateway of secret mantra and who wishes to see the Tathāgatas, wishes to make offerings, wishes to make manifest the mind of awakening, wishes to associate with bodhisattvas, wishes to benefit sentient beings, wishes to attain siddhis, and wishes to attain omniscience in all aspects in every way, should exert themselves in this essence of the Tathāgatas.” Then Bhagavān Vairocana explained the ritual arrangement, the establishing of the abodes of the deities, the emanation of samādhis, the practice of secret mantra, and the meditations of this king of maṇḍalas arising from the essence of great compassion. Thereupon, the ācārya, abiding in the gateway of omniscience called A, should take up the cord, pay homage to all the buddhas, stretch the cord towards the east, encircle it clockwise, stretch the cord facing north, and having turned to face the west,

4.14

བལྟས་ལ་བསྒྱུར་ཏེ་ཐིག་གདབ་བོ། །དེ་ནས་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལག་ན་རྡོ་རྗེར་དེའི་ཕྱག་རྒྱའམ། ཡི་གེ་བ་ཞེས་བྱ་བས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ནང་དུ་ཞུགས་ལ་སྙིང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་པ་ལ་ཡང་འདི་ལྟར་བདག་ཉིད་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་གཟུགས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཟུགས་སྙིང་པོ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་སྲད་བུ་བྲེས་ལ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ལས་སུམ་གཉིས་ལྷའི་གནས་སུ་བཞག་སྟེ། སུམ་ཆ་འཁོར་སར་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ལྷག་མ་གཉིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ལ་ལྷའི་གནས་བཤམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡང་བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་དེའི་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྒྱ་ཆེན་པོར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ཐོག་མར་ཚོན་རྩི་དཀར་པོ་བླངས་ལ་འདི་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་ཆོས་དབྱིངས་དག་པ་སྟེ། །སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་རྣམ་སྦྱོང་བ། །འདི་ནི་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །དེ་ལྟར་བློ་ཅན་གྱིས་བསམས་ན། །དེར་ནི་ར་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་། །ཞི་བ་འབར་བའི་ཕྲེང་ཅན་མདོག །དུང་ཟླ་ཀུནྡ་འདྲ་བ་བསམ། །དེ་ནས་ཚོན་རྩི་གཉིས་པ་ནི། །དམར་པོ་བླངས་ནས་ནན་ཏན་དུ། །ཡི་གེ་ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །འབར་བ་ཀླད་ཀོར་བཅས་པར་བསམ། །རྒྱལ་བ་ཐུབ་དཀའ་དམ་པ་སྟེ། །ཉི་མ་དང་པོར་འཆར་བ་བཞིན། །དེ་ནས་སྔགས་པས་ཚོན་གསུམ་པ། །ཁ་དོག་སེར་པོ་བླང་བར་བྱ། །མཁས་པས་དེ་ནས་ག་ཞེས་པ། །དེ་ཚེ་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བསམ། །དེ་བཞིན་གསེར་འོད་ཐུབ་པ་ནི། །གསེར་གྱི་ཁ་དོག་འབར་དང་བཅས། །ཏིང་འཛིན་གནས་ཤིང་སྡིག་བཅོམ་པ། །ཀུན་ཏུ་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡིན། །དེ་ནས་མར་གད་འདྲ་བ་ཡི། །ཚོན་རྩི་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་བ། །བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རུ་གཞག །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་ཐུབ་ཆེན་ཏེ། །དཔའ་བོ་ཁ་དོག་ལྗང་འདྲ་བ། །ཀུན་ཏུ་འཇིགས་པ་མེད་པར་བྱེད། །དེ་ནས་ཚོན་རྩི་ནག་པོ་དེ། །མཁས་པ་ཡིས་ནི་བླངས་ནས་

“Next, extend the two left and right hands to form the hand-clasp of

homage, bend the forefingers together, and place the two thumbs on top—it

is like a khaḍga (sword) in shape. The verse says:

This is the seal of the great wisdom sword, taught by all buddhas;

It is able to sever [wrong] views, such as the innate view of [the

reality of] the body.

The mantra is: Namaḥ samantabuddhānāṃ, mahākhaḍga virajadharmasaṃ-

darśaka sahajasatkāyadṛṣṭicchedaka tathāgatādhimuktinirjāta virāgadharma-

nirjāta hūṃ. (Homage to all Buddhas! O great sword! that which manifests

the unsoiled Dharma! that which severs the innate view of the reality of the

body! that which is born of the Tathāgata’s conviction! that which is born of

the Dharma free from passion! hūṃ!) [150]

“Next, with the two left and right hands form the hollow hand-clasp,

bend the two forefingers, and encircle them with the two thumbs—it is like

a śaṅkha (conch) in shape. The verse says:

This is called the excellent seal of the auspicious Dharma conch;

The buddhas, teachers of the world, and bodhisattvas, saviors

of the world,

All teach the unsullied Dharma that leads to tranquility and nirvana.

The mantra is: Namaḥ samantabuddhānāṃ, aṃ. [151 = 75]

“Next, join the left and right hands together, stretch all [the fingers] apart and open them just like a ghaṇṭā (bell); the two little fingers and two thumbs support each other, and [the tips of] the middle fingers and forefingers are made to touch each other. The verse says:

[This] auspicious and excellent lotus flower is the indestructible

adamantine seat

Of the buddhas, saviors of the world; an awakened one is called

a ‘buddha,’

And bodhi and the Buddha’s sons are all born from this [seat].

The mantra is: Namaḥ samantabuddhānāṃ, āḥ. (Homage to all Buddhas! Āḥ!) [152]

“Next, make a fist with the left and right hands, the five fingers turned outward; raise the middle fingers, extend the two forefingers, bend them into the shape of hooks, and place them alongside [the middle fingers], which they support; place the thumbs and little fingers together, pointing them straight upward, and intercross the ring fingers—it is like a vajra [in shape]. The verse says:

The seal of adamantine great wisdom is able to destroy the citadel

of ignorance;

It awakens those asleep, and even gods and humans cannot destroy it.

The mantra is: Namaḥ samantavajrāṇāṃ, hūṃ. (Homage to all Vajras! Hūṃ!) [153]

“Next, make a fist with the left and right hands, the five fingers turned inward; raise the middle fingers, place the two forefingers alongside them, and, bending the two thumbs, place them side by side. The verse says:

"Furthermore, extend both the samādhi- and prajñā-hands to form an añjali of taking refuge, press the wind cakras together, and place the two space cakras on top, shaped like a sword (khaḍga). It is said in verse:

draw the lines. Then, having empowered oneself as Vajrasattva Vajrapāṇi by means of his mudrā or by the letter VA, one enters inside and draws the essence maṇḍala. Likewise, for the second maṇḍala as well, one empowers oneself as primordially tranquil, the form of non-dual yoga, the form of the Tathāgata into the very nature of the essence, and then, visualizing the abode of the Tathāgata, stretches the cord. Out of that outer maṇḍala, two thirds are designated as the abode of the deities, and one third is made into the court. The remaining two maṇḍalas are also divided likewise and the abodes of the deities are arranged. Then, again empowering oneself as Bhagavān Vairocana by means of his mudrā, and empowering the vast dharmadhātu, one first takes the white paint and empowers it as follows: / “This is the pure dharmadhātu, / Completely purifying the realm of sentient beings. / This is the Tathāgata itself, / Completely free from all faults.” / When the wise one has contemplated in this way, / There, the syllable RA / Should be contemplated as tranquil, possessing a blazing garland of light, / In color like a conch, the moon, or a kunda flower. / Then, having taken the second paint, / Which is red, one should diligently / Contemplate the letter A / As blazing and accompanied by the bindu: / Supreme victor, difficult to conquer, / Resembling the newly rising sun. / Then the mantrin should take / The third paint, yellow in color. / The skilled one should then contemplate the letter GA / According to the ritual procedure: / Likewise the sage with golden radiance, / Accompanied by a blazing golden color, / Abiding in samādhi and vanquishing sins, / Radiating everywhere. / Then the paint resembling emerald, / Which liberates from saṃsāra, / Should be placed there as the letter VA: / The great sage of the essence of awakening, / A hero green in color, / Granting fearlessness everywhere. / Then, taking that black paint, / The skilled one