Mahabharatam Kilippattu p2
Mahābhāratam Kiḷippāṭṭu p2
- Language
- Malayalam
p2.1
ത്തെയും വെരിപക്കികളെയും സാധ്യത്തെയും നിസ്സ ഭൊഗാനുഭവത്തെയും ജീവികൊലത്തെയും ഭാഗധെയ ത്തെയും വിശ്വാസമുണ്ടാകവെണ്ടു സ്സല്ലാഗിനിസിംഹങ്ങ ളും കുലപുത്രന്മാരുളളിൽസ്സല്ലന്മപെഞ്ചെതന്മാരല്ലെന്ന റികിലൈണം . വിദ്യാദിജനവലൊബുദ്ധ്യാതഗ്ശിലങ്ങളാൽ . വൃദ്ധന്മാരവമന്യന്മാരല്ലൊരിക്കലും . ഗുണപന്മാരാകുളളപാണ്ഡ പന്മാരെന്തുമണയതിരുത്തുകിൽതിണക്കസൌഖ്യംപഞ്ച ശിഷ്ടനാമവനെന്നപെക്ഷമുണ്ടെന്നാകിലുംതുഷ്ടനായിപരിഗ്രഹി ച്ചുകൊണെതവന്ദ്ര . അജ്ഞനായിരിപ്പവനെയങ്കയംകഷ്ട്രന തുമാന്ധയാസെവിച്ചുമരല്ലെകണ്ഡുചൊന്ദ്ര- ദുഷ്ടനാമവ നെന്നെസ്നെഹമുണ്ടെന്നാകിലുംപെട്ടന്നുപരിത്യജിച്ചിട്ടു കൊണതവന്ദ്ര- ദഷ്ടമായിതുവിരൽ പാമ്പിനാലെന്നാകി ലൊപെട്ടെന്നവിരൽതന്നെഛെദിക്കെണ്ണതും വരും മാരീചന്മണ്ഡാദരിമയന്മന്മന്മാകിയും കുംഭകന്നാം ഭണ്ഡ കണ്ണൻ നിതിമാൻ വിഭീഷിക്കണൻ . എന്നിവർ പറഞ്ഞിട്ടു ക്കെളാഞ്ഞുദശമുഖൻ തന്റ്റെകാമത്തിൻറ്റെമുഴ്ചനി മിത്തമായി . ഇന്ദ്രജിത്തിൻറ്റെ വാക്കുകെട്ടതുകൊണ്ടു തന്നെ പനിത്യദശാസ്യനനാശമെന്നറിഞ്ഞാലും എന്നതുപൊലെവരും നാൾമിന്നിവിടെക്കും . തിന്ന ടെമകന്തൻറ്റെ വാക്കുകൾ കെൾക്കുന്നാകിൽ . ൧ ക്കമത്താലതുവന്നു രാക്ഷസപ്രവരനം. ദൌഭാഗ്യത്താൽ പണ്ടെത്രൈതന്നെടെ മക്കളിപ്പൊൾ - മക്കളെലാളിക്കതങ്കൽ യെന്നു കണ്ടു ഹർഷിച്ചു തന്റെ കാലം കഴിച്ചുകൊൾകയാണ്ടു ഇത്തരമുള്ള വിഡ്ഢിക്തികൾ ബുദ്ധിയാം വിഷ്ണുവി ച്ചരചെയ്തു, സ്നേഹമൈകാലം പൊയ് - ദൈവകല്പിതന്ത പ്പുകാവതല്ലെ ഒരുവന്നും-ദൈവാത്താൽ കുത്സിതനെണ്ട ൽവിദൂരതാം.
p2.2
പെരുങ്കണ്ണീരൊഴുക്കുമൊഴതന്നൈ ക്കൌരവേശ്വരനൊടു പിന്നെയും മരചെയ്താൻ-ഭൃദൂത്ഥാ രണാർത്ഥമാക്കിനിന്നൈ ഭഗവാൻ ദ്രുപതിരമാപതി പ്പൊക്കൈകൈപതിക്കുന്നു- കണ്ണാമ്പതി വൈദപതി ദേവനുമാംപതിയെക്കൈപതിയജ്ഞപതി-സർവ്വതി ഹിതദത്തവത്സലൻ കരുണാനിധി പശുപതി-ഭക്തി മുക്തികൾ ദാനം ചെയ്തുയല്ലവതി സർവ്വാദൃഗുണ്ഡ്ര യയ്ക്കന്തയാം പ്രകൃതിക്കും തപങ്ങള്ളെല്ലാറ്റിനുമാധ്യാ ത്മദൂതന്നാമൻ-തന്നിതപയുടെ കളിതമെല്ലാംമ നച്ചിന്തിച്ചതല്ലാദാമൃതം സെവിച്ചുകൊൾക നീയും പിന്നെസ്സസ്നല്പകുമാരമുനിയൊഴുനെള്ളി മന്ദവൻ ധൃതരാഷ്ട്രനൊടായ്തൾചെയ്തു അദൃഷ്ടം പല ത്തര മജ്ഞാനംകളെ പാന്ദരായിത്തൃന്തം കുദ്ധന്മാ ക്കതൌകവും വിപരിതം-തപസ ശ്രാദ്ധന്താൻ മഴച്ചു ണ്ടെളിയശേഷന്തപമുൾക്കൊണ്ടു പിന്നെ വിദുര + ആരാചെയ്തു. സഭയിലെവിശേഷങ്ങളെല്ലാമെകെട്ടുകൊണ്ടു കാലവുംപുലൎന്നിതു. പിന്നെയങ്ങെല്ലാവരുംമന്ത്രശാ ലയിൽപുക്കുതുടങ്ങിത്രിഭുവനമണ്ഡനാംഗവതി യും ഭീഷ്മദ്രോണാദികളും- സഞ്ജയനതുനെരെയ ഭ്ഭുതപറഞ്ഞതും കണ്ടുലൊചനനൽ ചെയ്തുളമദി ഴിച്ചാൻ. അച്യുതനരുൾചെയ്തവാൎത്തകൾകെട്ടുകീ ഴ്മെൽ- നിശ്ചയം ഉള്ളിലൊന്നന്തരം ഇല്ലയെന്നെൻ കുന്തികൾമുമ്പെകുംമൂലമാംമുക്കുരന്ദനുംപാല്ക്കന ലൊരുദെദമില്ലെടൊസുയൊധന. തന്നത്താൻ പുകഴുന്നകൎണ്ണനും നിശ്ചയമെട്ടും. സന്നാഹമൊടു പാണ്ഡുനന്ദനൻവരുന്നെന്തം- ഗൊക്കളെവീണ്ടു കൊണ്ടുപൊയതുകണ്ടതില്ലെയൊക്കടൊസു യൊധനകണ്ടാലൊട്ടറിയെണം. വരുന്നവനുള്ളു നൊക്കവന്നാൽ പിന്നെക്കുമുള്ളിലറിയപ്പൊകാത വണ്ണംങ്ങനെപൊറുക്കുന്നു. വെന്തുപൊക്കൊണ്ടിവാ രെന്നുഇങ്ങിങ്ങുള്ളിൽ ചിന്തിച്ചു ജാതുഗൃഹംതീ ക്കിലാക്കിപതിൽബന്ധിച്ചു തിയ്യുംവെച്ചുതന്തരം പഠികയാൽ അന്തവുമങ്ങുവന്നിടാതെജീവിച്ചൊ രുകുന്തിതന്നയന്മാരഭ്യുദയത്തെക്കണ്ടുസന്താപം പൂണ്ടൊരുനി- കള്ളച്ചൂതാലെനാളുമെത്തെനുകം ഈമക്കണ്ണില്‍ മിന്നിച്ചവാളുകളെവിറക്കയും ചരിയാതെ . അനുകൂലത്തിലയപ്പാന്‍ ചെയ്തുക. തന്നില്‍ .
p2.3
അനന്തരഞങ്ങള്‍ചെന്മരുതന്നകലക്കും വെച്ചു . ഗന്ധൎവ്വശ്രേഷ്ഠന്‍ ചിത്രാംഗതന്‍പടയുമങ്ങിബ ന്ധിച്ചൂനിങ്ങളെയും മക്കണ്ടവന്‍ചെയ്യുന്നതരം ബന്ധുക്കളായഞങ്ങള്‍ചെയ്തുദ്ദൂക്ഷ്മമൊന്നും ചിന്ത ചെയ്യാതെ കാടുവാഴുകായൊള്ളു ഞങ്ങു പാണ്ഡവർ വന്നു നാടു വാഴുകില്ലെന്നു കൊല്ലുകമടിയാതെ ഉറപ്പവരായ ഞ ങ്ങൾ മറ്റൊന്നും പറയേണ്ട.
p2.4
കുറുറങ്ങളൊഴിഞ്ഞില്ല മറ്റൊന്നും മെനിക്കിപ്പൊൾ-ഇത്തരം വാക്കു കേട്ടുമറ്റ രുള്ള മഹാജനമുത്തരം പറയാതെ ചെറുതേ തൊ ടൊടിക്കിൽ - യുദ്ധമെൽക്കുക വെളമെന്ന തൊണ്ടെ ഞങ്ങടം ചെയ്‌വാൻ വൃദ്ധന്മാരൊത്തൊന്നുളതൊ ന്നതൊക്കയുദ്ദേശിപ്പൻ- മിത്രമായി നിതീജ്ഞനായി ശാന്തനായി ശത്രുജ്ഞനായൊരുക്കും മഹാനൊരുത്ത ന്മാരിലൊരുത്തനെ സന്ധ്യത്ഥമായച്ചു നിരുട്ടു പറ യിച്ചു സന്ധിയാഞെങ്ങൾ ശെഷമങ്ങിരുന്നീടുയുദ്ധം സജ്ജനമെല്ലാം പുനരിങ്ങിനെ പറഞ്ഞിട്ടുമുതിണ്ണ നത്തെക്കൊണ്ടു തിനാരുടെയജ്ഞയെപ്പൂ-യുദ്ദഞ്ജനി പ്പയെല്ലാം തന്നുള്ളിൽ നിരുപിച്ചു നിഷ്ഫലനായ വാസുദെവനൊടുരചെയ്തു- എത്ര ശ്രിതജനപരായ ണനായിട്ടും ജഗദീശ്വര ദയാനിധെ ഗൊപതെ യദുവംശമുഖ്യ നാരണാ ഞങ്ങടന്നു തിങ്ക്ഷപ ടതെന്നോടു ഭാവമൊനമായ വചനം ചൊല്ലീടുന്നു മുറ്റുന്നിനിരുവടികെയൊള്ളു ഞങ്ങക്കൊരുത്താൽ ൽ മറ്റൊരാശരണമില്ലെന്നു ഹൃദയത്തിൽ സവ്വ ഞങ്ങളെല്ലാ ദപാണെന്നതു കൊണ്ടുമ്മ ഭൂഷിന യൊക്തികെട്ടാൽ ക്ഷിക്ഷിമിഴുകൊടുക്കവെണം ചി ന്തിക്കവെണം പക്ഷെ സന്ധിക്കിൽ മതിയല്ലൊ ഇന്തിരുവടിതന്നെ ബന്ധുവായി ചൊല്ലവെണം അ ന്ധത്വം ഞാഞ്ചൊല്ലുന്നതൊത്തു ഉള്ളിൽ ക്ഷിമിക്കെ ണം അന്ധകുല ജാതനാകിയ ഭഗൽവതെ അ ന്ധനാം നരപതി തന്റെ പുത്രനായൊരന്ധാജ്ഞാ സ്യൊധനന്തന്നൊടു പിണങ്ങാതെ ബന്ധു വത്സലനായന്തിരുവടിതന്നെ ബന്ധുത്വമെ മാട്ടു മനസ്സി ചൊല്ലവെണം പാതിനാടല്ലെങ്കി ലാൽ തന്നവൻ ചെയ്താകിൽ പാതിയും വെണ മെന്നില്ല അഞ്ചു ദേശമെ വെണ്ടു- ദേശമില്ലെങ്കില ഞ്ചു ഗൃഹമെവെണ്ടുമെന്നാൽ നാശം കൂടാതെ ക ഴിഞ്ഞിടുമെന്നു വെണ്ടു സാരസവിലൊചന നായ്ക്കാനന്ദാത്മജൻ- സാരനാം കൃഷ്ണൻ ഇങ്ങിൻ ചെയ്തതുകേട്ടുഞാൻ തന്റെ മനക്കണ്ണിൽ ഹസ്തിനപുരത്തിന്നു ചെന്നു ചെയ്ത രണം ഞാ ന്നീനെൽക്കും മുൻപിലെയെന്നു മുമ്പെ യുളളതു ആ ധർമ്മനന്ദനനായ മന്ദവൻ പറ ഞ്ഞ കേട്ടാൽ കൌതുകമുണ്ടായി വൻരണ്ടു ക്കുന്നവന്മാർ സാധിക്കെണ്ടുന്ന തിപ്പൊൾ ഉണ്ട ന്നതിന്നായിക്കൊണ്ടു ഞാന്തന്നെ ചെൽക്കൈ ലവൊതു എന്ന ചൊല്ലി തന്നതൊടുകൂടപ്പൊൾ കുന്തിപുത്രന്തന്നുടെ നിയൊഗത്തെക്കെട്ടിണ്ടു ഭഗവാനും - പാരമെഗ്ഗിര്രും ഗരുഡദ്ധ്വജങ്കത്ത മാകും തൊങ്കൊണ്ടിരിക്കെ ന്നദാതങ്കനൊടു ചൊന്നാൻ-കണ്ണുകൾ ചുഴ്ത്തിക്കൊണ്ടെരിത്തു പല്ലുംകടിച്ചുക്കൊണ്ട്രാജനെത്രാനൊടു ഭീമസെനന്തം ചൊന്നാൻ-എന്തിനുടമ്പുന്നു ചൊല്ലുക്കൊനെ പ്പൂകൂടനിന്തിയെ നടക്കാഴകായ്ക്കങ്ങളിനിയെ ല്ലാം-യൂതനാം യുതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ രത്വത്തെയു ഞ്ചൊട്ടിച്ചുകളകയും കൌരവർതമ്മെല്ലം കൊ റ്റിക്കൊണ്ടെന്നാപ്പൊടിപ്പെടുത്തുകളകയും വ്യഷ്ട നാം ദുശ്ശാസനന്തന്നുടെ മാർവ്വിളന്നിട്ടു മാർകിലൊരുകുടിച്ചിട്ടുകയെന്നുള്ളതും പൊ ട്ടനാം ഭീമൻചെയ്കയില്ലെന്നെണ്ടാത്തൊ ന്നി.
p2.5
പെട്ടന്നു സന്ധിചെയ്തുകൊണ്ടു ല്ലെം ക ഴിക്കിരനൊടുമെവിരൊധമില്ലതിന്നു നന്നായ്ക്കെന്നം-ഗന്ധവാഹാത്മജന്റ ഭീമഞ്ചൊ ന്നതുകെട്ടു മന്ദഹാസവും ചെയ്തു മാധവനന്തം ചെയ്തു ചിന്തിച്ചവണ്ണന്തന്നെ പന്തിഞാൻകൂട്ടുന്നുണ്ടുസന്ത പമതുകൊണ്ടുചിത്തത്തിലുണ്ടാക്കൊണ്ടകണ്ണീരുംക ണ്ണിനൊടെ കണ്ണീനൊടുരചെയ്തു കണ്ണീന്നു വന്ന മലയൊ ടെ കണ്ണീരൊടുരചെയ്തു നിശ്വാസമുണ്ടാക്കൊണ്ട വിശ്വസിച്ചാലുംമെനെ കപ്പലാൻ ദുശ്ശാസനൻത ന്നന്തൻ ബാന്ധുക്കളും നിശ്ശേഷമാപ്പൊണ്ടെണമെന്പ തിനഞെഞ്ചം നിശ്ചയം തുടങ്ങുന്നു പൊയാലും വൈദിക്കെണ്ടാ - ഞാഞ്ചാല വരുത്തുവാൻ വാഞ്ചീ തമെന്തു കല്ലൻ പാഞ്ചാലിയുതകെട്ട തെങ്ങിഞ്ഞു മരുവിനാൾ- ദാതകൻ കൊണ്ടുവന്ന തെരതില്ക്ക രയെരി പരുതതെ യെഴുന്നള്ളീ തുടങ്ങീ ഭഗവാ നും- വെൺകൊരുങ്ങടെ വെണ്മരികൾനല്ലദും ഗീതൊട്ടിലുമല വട്ടങ്ങൾ പലതും- പന്നഗരിപുത ന്നചിഹ്നമാക്കിയിരുണ്ടീടുന്നതമായക്കൊടിമി ന്നുന്ന കൊടിസ്സൂര്യപംക്തിയെന്തന്തൻശംഖ നാദവും പല മംഗലസ്തുതികളും വാദ്യങ്ങൾനിനാദ വും കമ്മ കിംകല്ല്യുന്ന ചിന്മയൻ മനൊഹരൻ ചെ മ്മണികിരീടവും നിർമ്മല ചികുരവും മാലയം മെൽ പൂ ടെ യ്യെല്ലായ്കുത്രിഭുവനപാലന ദിക്കൾചെയ്യും ചിട്ടിപ്പൂം മകരമാംകുണ്ഡലംമിന്നിടുന്ന ഗണ്ഡവുംമനൊജ്ഞ മാം കണ്ണുനഭിലാസവും കുമുദമാനസികയുംകിഞ്ച നതുളുമ്പുന്ന പുഞ്ചിരിപ്പൂമഴയും ചഞ്ചലാക്ഷി കൾമനംവഞ്ചിക്കുമധരവും മുഖ്യമായുള്ളമുഖപ ത്മവുംഗളദ്വയിമുത്തുമാലകൾവനമാലകൾകൌ സ്തുഭവും ശ്രീഭൂഭൂഷണത്തിന്നും ഭുഷ്ടിഗ്രഹം ചെയ്തു തൻനിഷ്കപടമാംകൌസ്തുഭവുംശ്രീവത്സവും ഇന്ദി രാദെവിചിത്താനന്ദമൊടാനിടുംസുന്ദരതര മായ മന്ദിരമായിട്ടുള്ള വക്ഷോദെശവുംകമലൊ ത്ഭവഞ്ചതുർമ്മുഖങ്കണ്ണിയുംബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങ ൾസംഖ്യക്കടക്കുന്നഉദരപൊരിപാണ്ടും നൊമാല്ലിവിലാസവും മധുരാധരിജനംമയങ്ങും മധ്യത്തിങ്കൽകാണ്മെനമയമായ കാന്തികൾഇട്ടു മഞ്ഞപ്പൂഞ്ചെലയതിന്നിതെന്നുനൊഭിതങ്ങ ളായിമിന്നുന്നരത്നങ്ങടെനൂപുരത്തിൽവിള ങ്ങുന്നയത്രുപാദാബ്ജങ്ങളും കണ്ഡുമാമുനകളും വെദവാദികളായ്കണ്ട പവരന്മാരും വെദത്തിൻ പൊരുളായവെദാന്തവെദ്യാന്തൻറെ പരമത്വ വുംകണ്ടിസ്തുതിച്ചുപാടിക്കൊണ്ടുയാദെവീതന്ന ഴുന്നെള്ളുന്ന വഴിയെ കൂട്ടാദര വെച്ചുനടന്നീടുന്ന ർ ഭക്തിയോടെ.
p2.6
ഗൊവിന്ദൻവരവുകേട്ടാനന്ദ മൊടു ദീക്ഷാവിഭൊദനമുറച്ചുടനെതങ്ങളുടെളൊ രെല്ലാംമുമ്പിനാലെഴുന്നെള്ളീതിടെയെന്നെങ്ങാ ത്സംഗ്രമിച്ചലങ്കരിച്ചിടിനാളയങ്ങൾ മല്ലാരിനി മിത്ര ശിക്ഷാർത്ഥ ജന്തൃക്കളെറ്റമില്ലാതൊരുകൌതുകവ ന്നിച്ചൊരനന്തരം കുശലപ്രശ്നാദികൾ ചെയ്തിട്ടച്യുത ര വല്ലഭൻ കുശലമെന്നുതന്നെയവർചെയ്തിതള്ളിൽ ചെയ്തുകാഴ്ചാമുണ്ടുപറഞ്ഞുപൊവാനതിനെതിയെ വരുവത്താനാച്ചുതദിനംതന്നെഉഴറീടുന്നെനിപ്പൊ ഴടുത്തസന്ധ്യയെന്നങ്ങെഴുന്നെള്ളിനാങ്ങുനനാ ചകൻവാസുദെവൻ അച്ഛന്റെ ഭഗിനിയാം കുന്തി ദെവിയെക്കണ്ടീട്ടച്യുതൻവിശേഷിങ്ങളെല്ലാമെയൊ ച്ചരിരിച്ചൻ. പണ്ടുകിൽ കഴിഞ്ഞതും വർത്തമാനവും മെലിലുണ്ടാവാനിരിക്കുന്നവാക്കുമവർചെയ്വാൻ കാത്തുകൊള്ളുകെന്നിതെയെങ്ങളെ യെന്നുകണ്ണീർവാ ർത്തവളുടെമുഖത്തിൽ മാധവൻ പിന്നെയാത്തൂർത്തു ന്റെ ഗൃഹംപുക്കിതങ്ങവർകളും പത്തണൈകിതൈ രരവുസ്സല്ലെരീച്ചിതക്കിനാർ ഉണ്ണീന്നു വിപ്പുൽതൻ പ്പിച്ചുതുങ്ങിതുള്ളിൽ മാനസംതുടഞ്ഞവനാന്ദമു ണ്ടായി വണങ്ങിത്തായ പരവശനായിവന്നുപുരുഷാ ത്മൻ ഭക്ത വാത്സല്യം കൊണ്ടു ഇതുപോലെ മുഖ്ഖെ ലാവനന തൂങ്ങി ചെത്തു വിദുരതൊടെത്രയും സുഖംവ ന്നീതിങ്ങിടവനനുകൂലം- ദൃഗ്ദ്ധമായിലും കഷ്ടം ദൃക്കൂർ നല്കിയാലൊടാ- ഭക്തന്മാർ തിക്കിലൊതുങ്ങി ക്കുരസ സ്സുകള-ഇത്തരമകൾ ചെയ്തു പിന്നെ താനന്തൂങ്ങിത്ത ത്താഴുമുഞ്ചു നല്ല മെത്തമെൽ കരെറിനാൻ-വത്മഥന്മാ രൊടെ നല്ല വാക്കു മുതൽ ചെയ്തു രാത്രിയും കഴിഞ്ഞി തു മാർത്താണ്ഡനുദിച്ചു ചെന്ന്.
p2.7
സന്ധ്യകഴിഞ്ഞിത്തങ്ങ ച്ചാഹുത്തിയും ദാനങ്ങളും ചെയ്തു തനൻ്റെ മുഴങ്ങൊ രു തെരതിൽ ക്കുറയേറി മണ്ടുമെനിയെസ്സൂനൻ്റിക്കി കാസുതന്തൻ്റെ മന്ദിരമിക്കൊരു സുന്ദരനന്ദാത്ത ജ്ജൻ കൊടുത്തു സിംഹസനമിരിപ്പാനു വതിക്കുമല്ല ത്തു ദൃഷ്ട്ട ഷ്രാണെ വിദ്ദുരതിക്കളെല്ലൊം ചത്തസഭ യിക്കൽ നിറഞ്ഞു മഹാജനം- പറഞ്ഞു തുടങ്ങിനാൻ മാധവങ്കാഴ്ച ഞങ്ങും-അംബികാതനയനതനങ്ങുട സുതന്മാരും ഇഷ്ടലന്മാരും മുനിവർയ്യരും നിജഭ്രാതൃ ക്ക്കൊണതും കൃപരുമശ്വത്ഥാമാവിദുരരും മാനിച്ചു കൊൾക്ക ദൃക്കൂർ കണ്ണ് നം ശകുനിയും കഴിഞ്ഞവൃത്താ ന്തങ്ങൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങെണ്ട ക്രിയ്യന്ത്യയുദ്ധ്മാജ്ഞ മ്പദത്തയാക്കുകെൾപ്പീൻ- സൌമ്യവംശത്തിൽവണ്ടു ള്ളൊരഞ്ചാറുമരിയായ്കിൽ മാദ്ദുനിജ്ജനത്തെച്ചുചൊ ഭിക്കുന്ന സുയോധനനാഗ്രികനെരം പൊലും മൂതാവർ തന്നെ നാളുവായിക്കുന്നതെവരു- നീതി നിന്നുകവികൾക്കുഷ്ടമാർ പണ്ടുവാരണത്തെയിച്ചതിനെത്തല്ലെ സാഷ്ടാമെന്മതം തന്നെ ഭവിച്ചാൽ വന്നു കൂട്ടു- എന്നതുകേട്ടു ദുരിയോ ധന൯ നരചെയ്തതെന്നു തന്നു നന്നുകൈവകി തനയാ നീ- ചൊല്ലൊഴം യയാതിയാം നൃപതിത൯ രമക്കളല്ലാ യൊരു മൂത്ത൯ നാൽവരുള്ളാരും അ വെ. ഇതവല്ലയൊ പഞ്ചാരി൯ പതിയായ താരുമെയറിയാതെയല്ലിവ രിരിക്കുന്നതുന൯൯൯ കൊച്ചുകളി മന്ദപസുയൊധന തന്നൊടൊന്നുഞ്ചപറയുന്ന ഞാ൯ ഇതുകൊ൯ നീ- പൂജ്യ നായി ഇപഗുണഞ്ചെയ്തു നന്നയുമുള്ളവനെ തങ്ങളിൽ പ്രാക്കിയുള്ളു യെന്നതുകൊണ്ടല്ലയൊ നി൯ടെ താത ൯ ദ്ദ്യുതത്താൽ ത൯ ഹിഞ്ച വെ മന്ദവനഞ്ചിവാരണ പാ ണ്ഡുവെന്നറികനീ- അപ്പൊഴൊ പാണ്ഡുപുത്രനാകിയ യുധിഷ്ഠിരനെ പ്രെതമടക്കി വാണീടുകയല്ലൊവെണ്ടു പാണ്ഡുവി൯ പുത്ര൯ തന്നെയല്ലവരങ്കിൽ ചൊല്ലാം പാണ്ഡവന്മാരിൽ പക്ഷപാതി നീ കൊഴിക്കാല്ല- മാ മുനി ശാപം കൊണ്ടുകാനനത്തിൽ പാണ്ഡു ഭൂമി നിജ൯ തൊഴു വെ൯ വെറ്റിക്കുന്നാൾ മറ്റുകണ്ട വർകൾക്കു മക്കളാ യുണ്ടായ്ക്ക൯൯ വറവുമൊത്തു്സും വാഴുവാനെന്നു നീ പറഞ്ഞാലും .
p2.8
എങ്കിലൊരുത്തൻ്റെ തനയംബികാ സുതന്മാരും തങ്കൾ തൻ കുലജാതു നല്ലേനധരിച്ചാലും . നിമിത്രമിഷയവന്നിരിപ്പോ ഷത്തിങ്കൽ വിചിത്ര മെത്ര നിരന്നുണ്ടായപ്രകാ രവും . അക്കഥനില്ലാതിനെക്കൊണ്ടുള്ളതൊങ്കി ലിക്കാലം പാതിരാജ്യം പങ്കുത്തുകൊടുക്കണീ . തൊല്ലു അതില്ലേൽ രാജ്യം പത്തിണ മെന്നന്നു കൊണ്ടു ം . കൊ ടപ്പാനവകാശമില്ലവക്കറിഞ്ഞാലും . എങ്കിലൊരുയ്യ ഞ്ചുശമീരിച്ചവർകൊടുക്കണീ . സങ്കടമാക്കും വെണ്ടാ നാ ശവുമുണ്ടാക്കെണ്ടാ . അഗ്രഹപറയാതെ വാക്കുമൂടി യാൽപിന്നെയവർക്കന്നും കൊടുക്കൈണമെങ്കില ന്തണ ക്കത്രൈരാജ്യം പുര ഗ്രാമദെശങ്ങൾവെ ണ്ടയെങ്കി ത്ത്രാജ്യരല്ലവരെന്തന്നടപ്പൂ . പണ്ട ലവസിച്ചൂരണ്യഗ്ഗൃഹം ചമച്ചുകൊടുക്കണീ . വസ്തു ക്കൾ ധയ്യങ്ങളും പങ്കുത്തുകൊടുക്കെണ്ട അതിന്നം മടിയെങ്കിലവർക്കും കൂടി ഒരു സദനം നാട്ടി ലൊരു ഭാഗത്തു കൊടുക്കണീ . അന്ധകാലജ്ഞത നന്തണീന്ത കൈപ്പൻ അന്തവുമാദിയുമില്ലാത്ത വൻ പരമ്പുമാൻ .
p2.9
ബന്ധുക്കസമമായചെന്തങ്ങിരി പ്പുകളോൻ ബന്ധുക്കളില്ലാത്തൊന്നു ബന്ധുവെന്ന കിചുകൃഷ്ണൻ ബസുവർദ്ധപൻ പാണ്ഡുരാജനന്ദന ന്മാർക്കു ബസുവയൊരു ദൂതനായിയ പറഞ്ഞപ്പോൾ അന്ധനവനൃപതിനന്ദനനതുകേട്ടാനന്ദി തവലനതുകിങ്ങിനെപറഞ്ഞു- കുതി തനൂജക്കുള ന്നൂർ കൊണ്ടുരെയ്ല്ല വരിഞ്ഞുററക്കെട്ടി ഗംഗാജലത്തിലെറി ഞ്ഞതും ഉരഗക്ഷതങ്ങൾ പറ്റി നിന്നെന്നെ നായരക്കില്ലത്തിലിട്ടുചുട്ടതും നിന്നെഞങ്ങൾ ക്കുകളിത്താലെ നല്പു മത്സവും പരിച്ചതും കള്ള ക്കാടതിൽ പരം പിന്നെയും ചെയ്ത ഞങ്ങള്ളുല്ല് ന്നാം ദുശ്ശസ്സനൻ പെരുൻസഭാമദ്ധ്യമല്ലൊ മ്മൊഴിയുള്ളാം പാഞ്ചാലി തലമുടിയെ പിഴു വലിച്ചതു മില്ല് അവളുടെ ചുടുത്തപട്ടുപിളിച്ചുകളഞ്ഞ തും ഇത്തരം പ്രതിക്രമമായത ഞങ്ങൾക്കെല്ലാം എ ത്രയുംപരിഭവമുണ്ടക്കിവരും - ഇദ്രവം കണ്ടു നിങ്ങൾചെയ്തവയല്ലൊ ഉള്ളിൽ ശക്ത ദ്രൌപദിതൻറെ ചൊല്ലാല് കല്യാണസൌഗന്ധികം ഒ രുണ്ടു വെറുക്കുന്ന നേരം ചൊല്ലുള്ള ഗന്ധൎവ്വന്മാരെ ജയിച്ചതും. എത്തിയ ജയദ്രഥനെ തന്നേ മൽവെച്ചു ത രുമെത്രയും നിരുതുള്ള മല്ലനെ വധിച്ചതും-കീചകനാ ദികളെ കാലന്നുക്കയച്ചതും-ആ ശുഗസുതനായ ഭീമ നെന്നറിഞ്ഞാലും-കൊല്ലുമെ യവനിങ്ങൾ ആവൊ യെകുഴെടൊ-നല്ലൊരു പത്തിനാലുകൊടുക്കസുയൊധ ന-പില്ലെയുത്തമർകളിൽ നല്ല സാസാധനങ്ങളെല്ലാ മൌപാഞ്ചാലനാം മന്ദനെ ബന്ധിച്ചതും.
p2.10
ആതിയിലെ ഇങ്ങൊരു ഗന്ധൎവ്വന്തന്നെയെന്നൻ-പാൎത്ഥനല്ലയൊ ചന്ദ്രമൌടൻ മുറിച്ചതും- പൊക്കൊത്തുമില്ലാതൊരുത്ത വജ്ജിച്ചതും- ദ്രൊണർ ബലദേവ നാദിയാം ഞങ്ങ ളെയും ജയിച്ചു സുഭദ്രയെ കൊണ്ടു വൻ പൊന്നു കൊണ്ടാ ൻ ജയിച്ചാൽ വരിങ്കിച്ചവന്നൊരു ശക്രനെയും-ഖാണ്ഡ വംവിളിച്ചാൽ ശരകൂടത്തെ ചെയ്തു ഗാണ്ഡീവം വാങ്ങി ക്കൊണ്ടാ നഗ്നിയൊടുത്തളൂലം-ഉത്തരയാംദിക്കുമൊക്കവെ ജയിച്ചവനമ്മളായ കൈലാസ ചലം തങ്കൽ ചെന്നു മുക്ക ണ്ണർ തന്നൊടു പൊരെത്രയും പാരം ചെയ്തു കയ്യെക്കീണ്ടു പാ ശുപതം പിന്നലൊക്കിത്തു ചെന്നൻ-ദെവവൈരികളെ യു ദ്ധംവിച്ചടിച്ചുന്നു. ദെവക്കളൊപ്പു മുണ്ടൊക്കെവെ എങ്ങു