Pramāṇa · Search · About · API

Parandappadi (Parandappaḍi)

परन्दप्पडि

Language
Sanskrit
Date
1275–1325 CE
Author
Piḷḷai Lokācārya
Extent
273 passages, 10,629 words
Text
partly digitised
Source
archiveorg · அஷ்டாதசரஹஸ்யம் ப்ரமாணத்திரட்டுடன்; 1987 · Scan of a printed edition hosted by the Internet Archive (archive.org); the ancient text is in the public…

Contents

Text

p1

பூதமான அர்த்த நிர்ணயம் பண்ணுகைக்கு யோக்யதை யற்றிருக்கும்.

p2

ஆனபின்பு, 1. "யத்ஸாரபூதம் ததுபாஸிதவ்யம்" என்கிறபடியே - வேத தாத்பர்ய பூதமாயிருப்பதொன்றாலே வேதத்தில் நிர்ணீதமான அர்த்தத்தை அறியவேணும்.

p3

அதில் 2. "ருசோ யஜூம்ஷி ஸாமாநி ததைவாத ர்வணாநி ச - ஸர்வமஷ்டாக்ஷராந்தஸ்ஸ்த்தம்" என்கிறபடியே ஸகலவேத தாத்பர்யபூமியாயிருப்பதொரு மந்த்ரமாகை யாலே, இம்மந்த்ரமுகத்தாலே ஸேஷஸேஷிபாவாதி ஜ்ஞானம் உபாதேயமாகக்கடவது.

p4

3. "யதா ஸர்வேஷு தேவேஷு" இத்யாதி ப்ர க்ரியையாலே ஸகலதைவங்களிலும் ஸர்வேஸ்வரன் ப்ரதாநனாகாப்போலே ஸகலமந்த்ரங்களிலும் இம்மந்த்ர விசேஷம் ப்ரதாநமாயிருப்பதொன்று.

p5

4. "ஆஸ்தாம் தே குணராஸிவத்" 5. "பஹவோ ந்ருப கல்யாணகுணா: புத்ரஸ்ய ஸந்தி தே" 6. "தவா நந்தகுணஸ்யாபி ஷடேவ ப்ரதமே குணா:" a "ஈறில வண்புகழ்" என்றும், 7. "பஹூநி மே வ்யதீதாநி" b "எந்நின்ற யோனியுமாய்ப் பிறந்தாய்" c "பிறப்பில் பல்பிறவிப் பெருமான்" என்றுமித்யாதிகளிற் சொல் லுகிறபடியே - ஸர்வேஸ்வரனுடைய குணங்களும், குண ப்ரவாஹங்களான அவதாரங்களும் அஸங்க்யாதங்களா யிருக்குமாபோலே, அவற்றை அநுபந்தி த்திருக்கும் மந்த்ர விசேஷங்களும், 8. "பஹுபிர் மந்த்ரை:" என்கிற படியே பஹுவிதங்களாயிருக்கும்.

p6

இப்படி பஹுவிதங்களான மந்த்ரவிசேஷங்களில் வைத்துக்கொண்டு, 9. "நாராயணாய வித்மஹே வாஸு தேவாய தீமஹி தந்நோ விஷ்ணு: ப்ரசோதயாத்" என்று

p7

விஷ்ணுகா₃யத்ரியிலே இம்மூன்று மந்த்ரத்தையும் ப்ராத₄ா ந்யேந ப்ரதிபாதி₂க்கையாலே, வ்யாபகமந்த்ரத்ரயமும் ப்ரதா₄நமாகக்கடவது.

p8

அந்த வ்யாபகமந்த்ரங்களிவ் வைத்துக்கொண்டு, ப்ரத₂மத்திலே நாராயணஸூக்தத்தை ப்ராத₄ாந்யேந ப்ரதி பாதி₂க்கையாலும், மேல்தானும் வாஸுதே₃வ விஷ்ணு ஸூக்தங்களை அநாத₃ரித்துப் பலவிடங்களிலும் நாராயண ஸூக்தத்தையிட்டு ப₄க₂வத்ஸ்வரூபாதி₂களை நிர்த்தே₃ஶிக்கை யாலும், இப்படி வேத₃புருஷன் ஆத₃ரித்தவளவன்றிக்கே, வேதா₃ர்த்த₂விஸ்தீ₂கரண ப்ரவ்ருத்தரான வ்யாஸாதி₃ பரமருஷிகள் பலரும் வேதா₃ர்த்தோபப்₂ரும்ஹணங்களா யிருக்கிற ஸ்வப்ரப₃ந்த₄ங்களிலே பலவிடங்களிலும் 1. "ஆர்த்தா விஷண்ணா" 2. "ஆபோ நாரா:" 3. "மாபை₄ர்மாபை₄:" 4. "ஸர்வவேத₃ரஹஸ்யேப்₄ய:" 5. " ஏகோऽஷ்டாக்ஷரமேவாலம்" என்று ஸகலமந்த்ர ப்ரதா₄நதயா இத்தை ப்ரஸம்ஸிக்கையாலும், ஸ்வயத்ந ஸாத்₄யமான ப₄க₃வத் ப்ரஸாதா₃த்தாலே லப்₃த₄ஸார்வ ஜ்ஞரான ருஷிகளைப்போலன்றிக்கே, a "மயர்வறமதிநல மருளினன்" என்கிறபடியே நிர்ஹேதுக ப₄க₃வத்கடாக்ஷத் தாலே ஸமதீ₄க³த ஸமஸ்தவஸ்து வாஸ்தவரான ஆழ்வார்கள் பலரும் ஸ்வப்ரப₃ந்த₄ங்களிலே பலவிடங்களிலும் இத்தையே ப்ரஸம்ஸிக்கையாலும், தத₃நுஸாரிகளான பூர்வாசார்யர்க ளும் இதர மந்த்ரங்களை அநாத₃ரித்து, இத்தையே தந்தா முக்குத் தஞ்சமாக அநுஸந்தி₄த்து, உபதே₃ஶவேளையிலும் தந்தாமைப் பற்றினவர்களுக்கு இத்தையே உஜ்ஜீவந ஹேதுவாக உபதே₃ஶித்துப் போருகையாலும், தத₃நு யாயிகளான நமக்கும் இதுவே அநுஸந்தே₄யமாகக்கடவது.

p9

b "விட்டுசித்தன் விரும்பியசொல்" என்கையாலேயிறே திருப்பல்லாண்டை நம் மனிச்சர் ஆத₃ரிக்கிறது.

p10

வாச்யவைபவம் போலன்று வாசகவைபவம். அவன் தூ3ரஸ்த2னானாலும் இது ஸந்நிதி4பண்ணிக் கார்யஞ்செய்யும். த்3ரௌபதி3க்கும் ப2லஸித்3தி4யுண்டாயிற்று திருநாம வைப4வத்தாலேயிறே. 1. ஸாங்கேத்யம் என்கிற படியே, இதுதான் சொல்லும் க்ரமமொழியச் சொன்னாலும் தன்ஸ்வரூபங்கெடநில்லாது. 2 "ஓராயிரமாய்" என்கிற படியே, அவன்தனக்கும் ரக்ஷணபரிகரம் இதுவே. ஜ்ஞாந ஸக்த்யாதி3களைப்போலே அல்லாத திருநாமங்கள்; ஜ்ஞாநா நந்த3ங்களைப்போலே இது. b "நாமமாயிரமேத்த நின்ற நாராயணா" c "நாமம் பலவுமுடை நாரண நம்பீ" என்(னா) நின்றதிறே. இதுதான் ஸர்வாதி4காரம். ப்ரணவார்த்த2த் துக்கு எல்லாரும் அதி4காரிகள். இடறினவன் 'அம்மே' என்னுமாபோலே, இது சொல்லுகைக்கு எல்லாரும் யோக்3யர்; ப்ராயஸ்சித்தாபேக்ஷையில்லை.

p11

இதுதான் ப2லப்ரத3மாமிடத்தில், 2. "ஐஹலௌகிகம் ஐஸ்வர்யம் ஸ்வர்க்கா3த்4யம் பாரலௌகிகம் கைவல்யம் ப4க3வந்தஞ்ச மந்த்ரோSயம் ஸாத4யிஷ்யதி " என்றும் 3. "நமோ நாராயணாயேதி மந்த்ரஸ் ஸர்வார்த்த2ஸாத4க: என்றும், d 'குலந்தரும் செல்வந்சந்திடும்' என்று மித்யாதி3களிற் சொல்லுகிறபடியே ஐஸ்வர்ய கைவல்ய ப4க3வச்சரணார்த்தி4களாகிற த்ரிவிதா4தி4காரிகளுக்கும், தத்தத்ஸ்வாபி4மத ப2லவிஸேஷங்களை ஸாதி4த்துக் கொடுக்கக் கடவதாயிருக்கும். ப4க3வச்சரணார்த்தி4களான அதி4காரி களில், ப4க்தியோக3பரனுக்கு - கர்ம ஜ்ஞாநங்களினுடைய உத்பத்திக்கு ப்ரதிப3ந்த4கங்களாயிருக்கிற ப்ரபு3லகர்மங்களை நிவர்த்திப்பித்து, அவன்தனக்கு உத்தரோத்தரம் அபி4 வ்ருத்3தி4களையும் பண்ணிக்கொடுத்து, தத்3த்3வாரா உபகாரக மாயிருக்கும். ப்ரபத்த்யதி4க்ருதனுக்கு - ஆத்மயாதா2ர்த்ம்ய ஜ்ஞாநஜநகமாய், காலக்ஷேபஹேதுவாய், e 'எனக்கென்றுந்

p12

தேனும் பாலுமமுதூமாய திருமால் திருநாமம்” என்கிற படியே, ப்ரதிபாத்ய வஸ்துவைப்போலே ஸ்வயம் போக்யமுமாயிருக்கும்.

p13

இப்படி அபேக்ஷித பலஸாதகத்வமாத்ரமேயன் றிக்கே, 1. “ஸர்வமஷ்டாக்ஷராந்தஸ்த்தம்” என்றும், உ “நின்திருவெட்டெழுத்துங்கற்று - மற்றெல்லாம் பேசிலும்” என்றுமித்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே, ஜ்ஞாத வ்யங்களான நிகிலத்ரய்யந்த ரஹஸ்யபூத தத்வார்த்த விஶேஷங்களையும் ஸாகல்யேந ஜ்ஞாபிக்கக்கடவதாயிருக்கும்.

p14

ஜ்ஞாதவ்ய ஸகலார்த்தங்களெல்லாம் இதிலே புஷ்கல மாக ப்ரதிபந்நமாகில், மற்றை ரஹஸ்ய த்வயமும் அநு ஸந்தேயமாகாதோ ? என்னில் - அது செய்யாது; இதிலே ஸங்க்ருஹீதங்களான அர்த்தங்களை அவை விஸ்த்திருதங்க ளாக ப்ரதிபாதிக்கிறனவாகையாலே; ஸகலார்த்தமும் இதிலே கண்டோக்தமாகிலிறே அவை அநுஸந்தேயங்க ளாவன; இதில் அஸ்பஷ்டங்களான அர்த்தங்களை அவை விஸ்த்திருதங்களாக ப்ரதிபாதிக்கிறனவாகையாலே, அவற்றி னுடைய அநுஸந்தேயதைக்குக் குறையில்லை. வித்யநுஷ் டாநரூபங்களாகையாலும் ; அவற்றையொழியப் பல ஸித்தியில்லாமையாலும் அவை அநுஸந்தேயங்கள். இதுதன்னிலே ‘அவை அநுஸந்தேயங்களானபோது இதி னுடைய நைரபேக்ஷ்யம் பக்நமாகாதோ’ என்கிற சோத்யமும் பரிஹ்ருதம்.

p15

ஆக, இப்படி வேதங்களோடு, வைதிகரான ருஷிக ளோடு, ஆழ்வார்களோடு, ஆசார்யர்களோடு வாசியற எல்லாரும் இத்தையே ஆதரிக்கையாலும், எல்லா அதி காரிகளுக்கும் நின்ற நின்ற நிலைகளிலே அபேக்ஷித ப்ர தாநம் பண்ணக்கடவதாயிருக்கையாலும், ஜ்ஞாதவ்யார்த்த ஜ்ஞாபகமாகையாலும், இம்மந்த்ர விஶேஷம் எல்லா வற்றிலும் ப்ரதாநமாயிருக்கும்.

p16

இம்மந்த்ரந்தனக்கு ப்ராத4ந்யேந ப்ரதிபாத்3யமான அர்த்த4மாகிறது - ஈஸ்வரனுக்கும் ஆத்மாவுக்கும் உண்டான ஸேஷஸேஷிபா4வ ஸம்ப3ந்த4மாகையாலே, ஆத்மபரமாத்ம ஸ்வரூப நிரூபணமும், விரோதி4ஸ்வரூப நிரூபணமும், கைங்கர்ய ஸ்வரூப நிரூபணமும் இதுக்கு ஸேஷதயா வரக்கடவது. அந்த ஸேஷஸேஷிபா4வ ஸம்ப3ந்த4ந்தான்த்3விவிஷ்ட4மாயிருக்கையாலே, ப4க3வத் ஸ்வரூப நிரூபண மும், சேதநஸ்வரூப நிரூபணமும் அபேக்ஷிதமாகக்கடவது. இதுதான் ஸித்3த4மாவது - அதுக்கு விரோதி4யான ஸ்வா தந்த்ர்யத்தினுடைய நிவ்ருத்தியுண்டானாலாகையாலே, விரோதி4 நிவ்ருத்தி அபேக்ஷிதமாயிருக்கும். அதுதான் ஸப2லமாவது - 1. "அகிஞ்சித்கரஸ்ய ஸேஷத்வாநுபபத்தி:" என்கிறபடியே கிஞ்சித்காரத்துக்கு அநந்தரமாகையாலே ஸேஷத்வவ்ருத்தி நிரூபணம் அபேக்ஷிதமாயிருக்கும்.

p17

ஆக, பத3த்ரயமும் - ஆத்ம பரமாத்ம ஸம்ப3ந்த4த்தை யும், தத்ஸம்ப3ந்த4 விரோதி4யான ஸ்வஸ்வாதந்த்ர்யத்தி னுடைய நிவ்ருத்தியையும், தத்ஸாப2ல்ய ஹேதுபூ4தமான கிஞ்சித்காரத்தையும் ப்ரதிபாதி3க்கிறது.

p18

இதுதனக்கு - 'ஸ்வரூபஞ் சொல்லுகிறது' என்றும், 'ப்ராப்யஞ் சொல்லுகிறது' என்றும் வாக்யார்த்த2ம். ஸ்வரூபஞ் சொல்லுகிற இதுக்கு - விரோதி4ஸ்வரூபமும், உபாயஸ்வ ரூபமும், ப2லஸ்வரூபமும், அதி4காரிஸ்வரூபமும், ப4க3வத் ஸ்வரூபமுமாகிற அஞ்சு அர்த்த2மும் சொல்லாநிற்கச் செய்தே, மற்றை நாலும் அதி4காரிக்காகையாலே, அதி4 காரிஸ்வரூபமும் ப்ரத2மத்திலே அபேக்ஷிதமாயிருக்கை யாலும், ப்ரஸித்3தி4ப்ராசுர்யத்தாலும், 'ஸ்வஸ்வரூபத்தைச் சொல்லுகிறது' என்று பொருளாகக்கடவது.

p19

இதில் ப்ரணவமொன்றிலுமன்றோ ஆத்மஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது; நமஸ்ஸாலும் நாராயண பத3த்தாலும் - உபாயஸ்வரூபத்தையும் உபேDomainஸ்வரூபத்தையும் சொல்லா

p20

நிற்க, ‘திருமந்த்ரம் முழுக்க ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது’ என்று சொல்லும்படி எங்ஙனேயென்னில் - ப்ரணவத்தில் ப்ரதிபாதிக்கப்படுகிற பகவச்சேஷத்வம் ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபமாகிருப்போலே, உத்தர பதத்திலும் ப்ரதிபாத்ய மான பகவதேகநாதத்வமும் பகவதேகஸாத்4யத்வ மும் இவனுக்கு ஸ்வரூபமாயிருக்கையாலே, பதத்ரயமும் ஸ்வரூபத்தை ப்ரதிபாதிக்கிறது என்னக் குறையில்லை.

p21

நாராயண பதத்தாலே ப்ரதிபாதிக்கப்படுகிற ஸேஷ வ்ருத்தி ப்ராப்யமாகிருப்போலே, முன்பு சொல்லுகிற பக வச்சேஷத்வமும், அந்யாேஷத்வராஹித்யமும், ஸ்வஸ்வா தந்த்ர்ய நிவ்ருத்தியும், ஸித்தோபாய ஸ்வீகாரமும், ததீய ஸேஷத்வமும் இத:பூர்வம் அப்ராப்தமாய், மேல் ப்ராப்தமா யிருக்கையாலே, தத்ப்ரதிபாதகமான பதத்வயமும் ப்ராப்ய ஸ்வரூபத்தை ப்ரதிபாதிக்கிறது என்னக் குறையில்லை.

p22

ப்ரணவ நமஸ்ஸுக்களாலே ஸ்வரூபஞ்சொல்லி, நாராயண பதத்தாலே ப்ராப்யஞ் சொல்லுகிறது என்னவுமாம்.

p23

சதுர்த்த்யந்தமான ப்ரதமாக்ஷரத்திலே - ரக்ஷகத்வ ஸேஷித்வங்கள் சொல்லி, மத்யமாக்ஷரமான உகாரத் திலே - அந்ஸேஷத்வ நிவ்ருத்தியைச் சொல்லி, த்ருதீ யாக்ஷரமான மகாரத்திலே - ப்ரக்ருதே:பரமான ஆத்ம ஸ்வரூபத்தினுடைய ஜ்ஞானாநந்த லக்ஷணத்வஞ்சொல்லி, நமஸ்ஸாலே - விரோதி ஸ்வரூபத்தினுடைய த்யாஜ்யத்வஞ் சொல்லி, பகவச்சேஷத்வ பௌஷ்கல்ய ஹேதுவான பாகவதஸேஷத்வஞ்சொல்லி, ஸேஷத்வாநுரூபமான உபாயஸ்வரூபஞ்சொல்லி,நாராயண பதத்தாலே-ஸர்வாத்ம ஸேஷியான ஸர்வேஸ்வரன் ஸ்வரூபஞ்சொல்லி, சதுர்த்தி யாலே - ஸேஷவ்ருத்தியை ப்ரார்த்தித்துத் தலைக்கட்டுகை யாலே, ரக்ஷகத்வம் தொடங்கி ஸேஷவ்ருத்தி பர்யந்தமான நடுவுண்டான அர்த்தவிஸேஷங்களெல்லாம் பதார்த்த மாகக்கடவது. ஈஸ்வரனுடைய ஸர்வஸேஷித்வ ஸர்வரக்ஷகத்வங்களும் நிரதிசயபோக்யத்வமும் தாத்பர்யார்த்தம்.

p24

இத்திருமந்த்ரந்தான் - அநாதி₂காலம் ஈஸ்வரனுக்கு ரக்ஷ்யபூ₂தருமாய் ஸேஷபூ₄தருமாயிருக்கிற சேதநர்பக்க லிலே ரக்ஷகத்வ ஸேஷித்வ பு₃த்₃தி₄பண்ணியும், ஜட₂மாய் இத₂ம்பு₃த்₃தி₄யோக்யமாயிருக்கிற ப்ரக்ருதி தத்வத்திலேப்ரக்ருதே:பரமாய், ஜ்ஞாநாநந்த₃ லக்ஷணமாயிருக்கிற ப்ரத்யகா₂த்ம ஸ்வரூபத்துக்குப் பண்ணக்கடவ அஹம் பு₃த்₃தி₄யைப் பண்ணியும், ஸ்வரூப விருத்₃த₄மான ஸ்வ ஸ்வாதந்த்ர்யத்தை ஏறிட்டுக்கொண்டு உபாயாபாஸங்க ளிலே - உபாயபு₃த்₃தி₄யையும், ப்ராப்யாபாஸங்களிலே - ப்ராப்யபு₃த்₃தி₄யையும் பண்ணி ஸம்ஸரித்துப் போந்த சேதநனுக்கு - ப₄க₃வத்₂வ்யதிரிக்த ஸமஸ்தவஸ்துக்களி னுடையவும் ரக்ஷ்யத்வ ஸேஷத்வ ஜ்ஞாநத்தைப் பிறப்பித்து, ஆத்மஸ்வரூபம் ப்ரக்ருதே:பரமாய் ஜ்ஞாநாஸ்ரயமாயிருக்கு மென்னுமிடத்தையும் அறிவித்து, ஸ்வரூப விரோதி₄யான ஸ்வஸ்வாதந்த்ர்யத்தினுடைய நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக ப₄க₃வச் சே₂ஷத்வ பௌஷ்கல்யத்தைப் பிறப்பித்து, உபாயாபாஸங் களில் உபாயத்வ பு₃த்₃தி₄ நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக ஸம்ய க்₂பாயமான ஸித்₃த₄ ஸாத₄நத்திலே யதா₂வத்₂ ஜ்ஞாநத் தைப் பிறப்பித்து, புருஷார்த்தா₂ந்தர நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக நிரஸ்தாதிஸயாஹ்லாத₂ ஸைக₂பூ₄வைக லக்ஷணமான ப₄க₃வத் கைங்கர்யமே நிரதிஸய புருஷார்த்த₂ம் என்னுமிடத் தையும் அறிவிக்கிறது.

p25

இத்திருமந்த்ரந்தான் - 1. ஸ்வஸ்வரூப, 2. பரஸ்வரூப, 3. விரோதி₄ஸ்வரூப, 4. புருஷார்த்த₂ , 5. தது₃பாயங்களில் அந்யதா₂ப்ரதிபத்தி பண்ணிப்போந்த சேதநனுக்கு, யதா₂ வத் ப்ரதிபத்தியைப் பிறப்பிக்கிறது.

p26

1. ஸ்வஸ்வரூபமாகிறது - தே₂ஹேந்த்₃ரியாதி₄களிற் காட்டில் விலக்ஷணமாய், நித்யமாய், ஜ்ஞாநாநந்த₃ லக்ஷண மான ஆத்மஸ்வரூபம். அதில் யதா₂வத் ப்ரதிபத்தியாவதுப₄க₃வத₃ந்யார்ஹ ஶேஷபூ₄தமாய், ப₄க₃வதேக₂ரக்ஷ்யமாய், ப₄க₃வதேக போ₄க்₃யமாயிருக்குமென்று அறிகைகை.

p27

2. பரஸ்வரூபமாவது - ஹேயப்ரத்யநீகமாய், கல்யாண கு₃ணாகரமாய், அப்ராக்ருத தி₃வ்யமங்க₃ள விக்₃ரஹ விஸிஷ்ட மான ப₄க₃வத் ஸ்வரூபம். அதில் யதா₂வத் ப்ரதிபத்தி யாவது - ஸர்வஶேஷியாய், ஸர்வரக்ஷகமாய், கிரதிஶய போ₄க்₃யமாயிருக்குமென்று அறிகைகை.

p28

3. விரோதி₄ஸ்வரூபமாவது - ஸ்வஸ்வரூப பரஸ்வரூப யாதா₂ர்த்ம்ய ஜ்ஞாந ஜநநவிரோதி₄யாய், யதா₂வத்₂ஜ்ஞாந ஜநநவிரோதி₄த்வ மாத்ரமேயன்றிக்கே, ரஜஸ்தமஸ்ஸுக்க ளாலே அந்யதா₂ஜ்ஞான விபரீதஜ்ஞாந ஜநகமாயிருக்கிற ப்ரக்ருதி ஸம்ப₃ந்த₄ம். அதில் பதா₂வத்ப்ரதிபத்தியாவது - ஏததீ₃யங்களான ஶப்₃தா₃தி₃ விஷயங்கள் அல்பாஸ்தி₂ரத் வாதி₃ தோ₃ஷதூ₃ஷிதங்களாகையாலே ஜுகு₃ப்ஸா விஷயமாயிருக்குமென்றும், அவற்றை ஸ்வயத்நத்தாலே கழித்துக்கொள்ள வொண்ணாதாப்போலே ப₄க₃வதேக நிவர்த்யமாயிருக்குமென்றும் ப்ரதிபத்திபண்ணுகை.

p29

4. புருஷார்த்த₄ஸ்வரூபமாகிறது - அநாதி₄கால கர்ம ப்ரவாஹ ப்ராப்த ப்ரக்ருதிஸம்ப₃ந்த₄ விதூ₄நந பூர்வகமாக அர்ச்சிராதி₄ மார்க்க₃த்தாலே அப்ராக்ருத தி₃வ்யதே₄ஶத்தை ப்ராபித்து, ப₄க₃வத்₃கு₃ணைகதா₄ரகரான ஸூரிகளோடே ஒரு கோவையாய், ப₄க₃வத₃நுப₄வ ஜநிதஹர்ஷத்தாலே ப்ரேரிதனாய், 1. "காமாந்நீ காமரூப்யநுஸஞ்சரந்" 2. "ஸர் வேஷு லோகேஷு காமசாரோ ப₄வதி" 3. "யேந யேந த₄ாதா க₃ச்ச₂தி தேந தேந ஸஹ க₃ச்ச₂தி" இத்யாதி₃ப் படியே, ஸர்வதே₄ஸ ஸர்வகால ஸர்வாவஸ்தை₂களிலும் உசிதமாக ஸர்வப்ரகாரத்தாலும் பண்ணும் ஶேஷவ்ருத்தி. அதில் யதா₂வத்ப்ரதிபத்தியாவது - தானுகந்த கைங்கர்ய மாதல், தானும் அவனுமுகந்த கைங்கர்யமாதல் பண்ணுகை அபுருஷார்த்த₄மென்றும், 4. தந்நியுக்த: கரிஷ்யாமி 1. "க்ரியதாமிதி மாம் வத," க"முகப்பேகூவிப் பணிகொள் ளாய்" என்றும் இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியேஅவன் ஏவச்செய்கையே புருஷார்த்தமென்றும், இப்படி செய்யாகின்றால் வேறேயொரு புருஷார்த்தத்துக்கு ஸாதந தயா செய்கையன்றிக்கே ஈஸ்வரனுடைய முகவிகாஸமே ப்ரயோஜநமாகச் செய்யுமதென்றும் ப்ரதிபத்தி பண்ணுகை.

p30

5. உபாயஸ்வரூபமாகிறது - ஜ்ஞாநஸக்த்யாதி கல் யாணகுண விஸிஷ்டமாய், நித்யமங்கள விக்ரஹோ பேதமாய், துஷ்கரத்வாதிதோஷஸம்பாவநாகந்தஸூன்ய மாய், அந்திமஸ்ம்ருதி நிரபேக்ஷமாய், ஏகரூபமாய், பரம சேதநமாய், ஸ்வரூபாநுரூபமாயிருக்கிற ஸித்தஸாதநம்; அதில் யதாவத்ப்ரதிபத்தியாவது - இதரோபாயத்யாக பூர்வகமாக ஸ்வீகரிக்கவேணுமென்றும், ஸ்வீகார விஸிஷ்ட மானபோது பலப்ரதமாகநிற்கச்செய்தே தந்நிரபேக்ஷமா யிருக்குமென்றும் ப்ரதிபத்தி பண்ணுகை.

p31

அதில், ஸ்வஸ்வரூபஞ் சொல்லுகிறது - ப்ரணவம். பரஸ்வரூபஞ்சொல்லுகிறது - நாராயணபதம். விரோதி ஸ்வரூபத்தையும், உபாயஸ்வரூபத்தையும் சொல்லுகிறதுநமஸ்ஸு. நாராயணபதத்தில் சதுர்த்தி, - புருஷார்த்த ஸ்வரூபத்தையும் சொல்லுகிறது.

p32

இவ்வதிகாரிக்கு ஜ்ஞாதவ்யார்த்த ப்ரகாகத்வேந அத்யந்தோபாதேயமாயிருக்கிற ரஹஸ்யத்ரயத்திலும் வைத் துக்கொண்டு, சரமஸ்லோகத்தாலும் த்வயத்தாலும் ப்ரதி பாதிக்கப்படுகிற உபாயோபேயங்களுக்கு முன்னே ஆத்ம ஸ்வரூப நிரூபணம் அபேக்ஷிதமாயிருக்கையாலே, ப்ரதம ரஹஸ்யமான திருமந்த்ரம் ப்ரதமத்திலே அநுஸந்தேயம்.

p33

அக்ஷரபத விபாகாதிகள்

p34

திருமந்த்ரந்தான், 2. "ஓமித்யேகாக்ஷரம்; நம இதி த்வே அக்ஷரே; நாராயணாயேதி பஞ்சாக்ஷராணி ஓமித்ய

p35

க்₂ரே வ்யாஹரேத்: நம இதி பஶ்சாத்: நாராயணாயேத் யுபரிஷ்டாத் " என்றும், a "நின்திருவெட்டெழுத்துங்கற்று" என்றும், b 'எட்டெழுத்து மோதுவார்கள் வல்லர் வான மாளவே" என்றும் இத்யாதி₃களிற் சொல்லுகிறபடியே எட்டுத் திருவக்ஷரமாய், மூன்று பத₂மாயிருக்கும்.

p36

பத₂த்ரயமும் அர்த்த₂த்ரய ப்ரகாஶகமாயிருக்கும்

p37

இதில், ப்ரத₂மபத₂ம் - ஸ்வரூபயாதா₂ர்த்ம்ய ப்ரதிபாத₃ந பரமாயிருக்கும். மத்⁴யமபத₂ம் - உபாயயாதா₂ர்த்ம்ய ப்ரதி பாத₃நபStrபரமாயிருக்கும். உத்தரபத₂ம் உபேயயாதா₂ர்த்ம்ய ப்ரதிபாத₃நபStrபரமாயிருக்கும்.

p38

ப்ரத₂மபத₂ம்-ஶேஷத்வ ப்ரகாஶகமாயிருக்கும். மத்⁴யம பத₂ம் - பாரதந்த்ர்ய ப்ரகாஶகமாயிருக்கும். உத்தரபத₂ம் - கைங்கர்ய ப்ரகாஶகமாயிருக்கும்.

p39

ஶேஷத்வாநுஸந்தா₄நத்தாலே — அந்‍யஶேஷத்வ்நிவ் ருத்தி பிறக்கும். பாரதந்த்ர்யாநுஸந்தா₄நத்தாலே - ஸ்வ ஸ்வாதந்த்ர்ய நிவ்ருத்தி பிறக்கும். கைங்கர்யாநுஸந்தா₄நத் தாலே - அப்ராப்தவிஷய கிஞ்சித்காரநிவ்ருத்தி பிறக்கும். ஈஶ்வரஶேஷித்வ ஜ்ஞாநத்தாலே - தே₂வதாந்தர பரத்வ ப்ரதிபத்தி நிவ்ருத்தி பிறக்கும். ஸ்வபாரதந்த்ர்யாநுஸந்தா₄ நத்தாலே - ஸாத்⁴யஸாத₄ந ஸம்ப₃ந்த⁴நிவ்ருத்தி பிறக்கும். ஈஶ்வரபோ⁴க்₂யதாநுஸந்தா₄நத்தாலே - ப்ராப்யாந்தர ஸம் ஸர்க்க₃ நிவ்ருத்தி பிறக்கும்.

p40

அதில், ப்ரத₂மபத₂மான ப்ரணவம்-மூன்று அக்ஷரமாய், மூன்று பத₂மாய், மூன்று அர்த்த₂ப்ரகாஶகமாய், ஏகாக்ஷர மாய், ஏகபத₂மாய், ஏகார்த்த₂ ப்ரகாஶகமுமாயிருக்கும்.

p41

அதில், ப்ரத₂மபத₂மான அகாரம் - ப₄க₃வத்₂வாசகமா யிருக்கும். மத்⁴யமபத₂மான உகாரம்-அவதா₄ரணவாசியா யிருக்கும். த்ருதீயபத₂மான மகாரம்-ஆத்மவாசியாயிருக்கும்.

p42

\ ப்ரணவந்தான் - ஆத்மஸ்வரூபத்தையும் பரஸ்வரூபத் தையும் ப்ரகாஸிப்பியாநிற்கச்செய்தே, ஆத்மஸ்வரூபத்திலே தத்பரமாயிருக்கும். "ராஜபுருஷ : என்கிறவிடத்தில், ராஜாவும் ப்ரஸ்துதனாய், புருஷனும் ப்ரஸ்துதனாயிருக்கச் செய்தே, ஸப்₂த₂த்தாலே புருஷன் ப்ரதா₄நனாய், அர்த்த₂த: ராஜா ப்ரதா₄நனாயிருக்கும்; அப்படியே இவ்விடத்திலும் ஸப்₂த₂த்தாலே சேதனன் ப்ரதா₄நனாய், அர்த்த₂த்தாலே ஈஸ்வரன் ப்ரதா₄நனாயிருக்கும்" என்று ஆழ்வான் அருளிச் செய்யும். ஆகையாலே, ஸாப்த₂மான சேதநப்ராதா₄ந் யத்தைப்பற்ற, 1. "ஓமித்யாத்மாநம் யுஞ்ஜீத" என்று ஆத்ம வாசகமாகச் சொல்லும்; ஆர்த்த₂மான ஈஸ்வர ப்ராதா₄ந் யத்தைப்பற்ற, 2. "ஓங்காரோ ப₄க₃வாந் விஷ்ணு:" என் றும், 3. "ப்ரணவஸ்ஸர்வவேதே₂ஷு" என்றும் இத்யாதி₃ களிற் சொல்லுகிறபடியே ப₄க₃வத்₂வாசகமுமாயிருக்கும்.

p43

அகாரார்த்தா₂ரம்ப₄ம்

p44

அதில் ப்ரத₂மாக்ஷரமான அகாரம்-4. "அவ-ரக்ஷணே" என்கிற தா₄துவிலே பத₂மாய் நிஷ்பந்நமாகையாலே, ரக்ஷகனான ஈஸ்வரனுக்கு வாசகமாகக் கடவது. தா₄த் வர்த்த₂ம் ரக்ஷணமாகையாலே, ரக்ஷணமாகிற த₄ர்மம் ஸாஸ்ரயமுமாய் ஸவிஷயமுமாயல்ல திராமையாலே, அதுக்கு ஆஸ்ரயதயா ப₄க₃வத்ஸ்வரூபந்தானே வந்து புகுந்தது. விஷயதயா ப₃த்₃த₄முக்த நித்யரூபமான த்ரிவித₄ாத்மவர்க்க₃ மும் புகுரும். 5. "ந ஹி பாலநஸாமர்த்₂யம் ருதே ஸர்வேஸ்வரம் ஹரிம்" என்கிறபடியே - பாலநஸாமர்த்₂யம் ஸர்வேஸ்வரைக நிஷ்ட₂மாயிருக்கையாலே, ப₄க₃வத்ஸ்வரூபம் ப்ரஸ்துதமாய்த்து. 'இவன் இன்னார்க்கு ரக்ஷகன்' என்று வ்யவச்சே₂தி₃யாமையாலே, த்ரிவித₄ாத்ம வர்க்க₃மும் ப்ரஸ்துதமாம். 'இன்ன தே₃ஸத்திலே ரக்ஷகன்' என்று சொல்லாமையாலே, ஸர்வதே₃ஸ ரக்ஷகத்வம் சொல்லிற்று. 'ஒரு கால விஸேஷத்திலே ரக்ஷகன்' என்று சொல்லாமை யாலே, ஸர்வகால ரக்ஷகத்வம் சொல்லிற்று. 'இன்ன ப்ரகாரத்திலே ரக்ஷகன்’ என்று சொல்லாமையாலே, ஸர்வ ப்ரகார ரக்ஷகத்வம் சொல்லிற்று. உ “ஞாலத்தூடே நடந்தும் நின்றும்” இத்யாதி4. ஜ்ஞாந ஸக்த்யாதி4களில்லாத போது ரக்ஷகத்வம் அநுபபந்நமாகையாலே, ஜ்ஞாநஸக் யாதி3 கு3ணங்கள் ப்ரஸ்துதமாம். ஜ்ஞாநஸக்த்யாதி3க ளுண்டானாலும், ப3ந்த4விஶேஷமும் காருண்யாதிகளும் மில்லாதபோது ‘பட்டதுபடுகிறான்’ என்றிருக்கலாமிறே; அது செய்யாதே, ரக்ஷிக்கும்போது இவை அபேக்ஷித மாகையாலே, ஸ்வாமித்வாதி4கள் ப்ரஸ்துதங்களாம். ரக்ஷிக்கும்போது கண்காணவந்து ரக்ஷிக்கவேண்டுகை யாலே, தி3வ்யமங்க3ளவிக்3ரஹம் ப்ரஸ்துதமாம். ரக்ஷிக்கும் போது தி3வ்யாயுத4ங்கள் அபேக்ஷிதங்களாகையாலே, ரக்ஷ ணத்துக்கு ஏகாந்தமான பரிகரமும் அநுஸந்தேயமாகக் கடவது.

p45

ரக்ஷணமாகிறதுதான்:— இஷ்டாநிஷ்டப்ராப்தி பரி ஹாரரூபமாயிருக்கையாலே, இஷ்டமும் - தத்ப்ராப்தியும், அநிஷ்டமும்-தந்நிவ்ருத்தியும் அநுஸந்தேயம். இஷ்டா நிஷ்டப்ராப்தி பரிஹாரந்தான் அதி4காராநுரூபமாகை யாலே, ப3த்3த4ர்க்கும், முமுக்ஷுக்களுக்கும், முக்தர்க்கும், நித்யர்க்கும், இஷ்டாநிஷ்டங்களான - வஸ்த்ராந்ந பாநாதி3 போ4க3ங்களும், அப்ராக்ருத தி3வ்யதே3ஶ ப்ராப்தியும், உத்தரோத்தராநுப4வமும், ப4க3வத3நுப4வஜநித ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமும், ஶத்ருபீடா3தி4களும், ப்ரதிப3ந்த4க கர்மமும், அநுப4வவிச்சே2த3 ஶங்கையும் அநுஸந்தேயம்.

p46

த4ர்மிஸ்வரூபம் புகுந்த விடத்திலே ஸ்வரூப நிரூபக த4ர்மங்களும் ப்ரஸ்துதங்களாக ப்ராப்த மாகையாலே, 1“ஸ்ரீநிவாஸே”என்றும், 2“ஶ்ரிய:பதி:”என்றும், 3“நித்யஸ்ரீ:” என்றும் இத்யாதி4களிற் சொல்லுகிறபடியே, ஜ்ஞாநாநந் த3ங்களோபாதி ப4க3வத்ஸ்வரூபத்துக்கு அந்தரங்க3

p47

நிரூபகமாயிருக்கிற பிராட்டி ஸ்வரூபமும் நிரூபகதயா ப்ரஸ்துதமாக ப்ராப்தமாகையாலே, லக்ஷ்மீஸம்ப3ந்த4மும் அநுஸந்தே4யம்.

p48

ஆக, இப்படி யாவை சில அர்த்த2 விஸேஷங்கள் ஸாப்த2மாகவும் ஆர்த்த2மாகவும் இதினுடைய விவரண மான நாராயண பத3த்திலே அநுஸந்தே4யங்களாகிறன, அவையித்தனையும் தத்ஸங்க்3ரஹமான இவ்வக்ஷரத்திலேயும் அநுஸந்தே4யமாகக் கடவது.

p49

ஆக, ப்ரத2மாக்ஷரத்தாலே ஸர்வரக்ஷகனான ஸர்வேஸ் வரனுடைய ஸ்வரூபம் சொல்லப்பட்டது.

p50

லுப்தசதுர்த்த்4யர்த்த2ஈரம்ப4ம்

p51

இதின்மேல் ஏறிக்கழிந்த விப4க்த்யம்பஸம்—தத்ப்ரதி ஸம்ப3ந்தி4யான சேதனஸேஷத்வத்தை ப்ரதிபாதி3க் கிறது. 1. "தா3ஸபூ4தாஸ் ஸ்வதஸ்ஸர்வே" என்றும், 2. "யஸ்யாஸ்மி" என்றும், 3. "பரவாநஸ்மி" என்றும், 4. "தா3ஸோSஹம்" என்றும் இத்யாதி3 ப்ரமாணங்கள் சொல்லுகிறபடியே, ஸகலாத்மாக்களுக்கும் ஸேஷத்வமிறே ஸ்வரூபம்; ஸ்வாதந்த்ர்யம் ஔபாதிகமாய்த் த்யாஜ்ய மாயிறே இருப்பது.

p52

5. "ஸர்வம் பரவஸம் து3:க்க2ம்" இத்யாதிகளிற் படியே - லோகத்தில் ஸேஷத்வம் து3:க்க2ரூபமாய் ஸ்வா தந்த்ர்யம் ஸுக2ரூபமாயன்றோ கண்டுபோருகிறது, லோக த்3ருஷ்டிக்கு விருத்3த4மாக ஸுக2ரூபமான ஸ்வாதந்த்ர் யத்தை த்யாஜ்யம் என்றும், து3:க்க2ரூபமான ஸேஷத் வத்தை உபாதே3யமென்றும் சொல்லுகை அநுபபந்ந மன்றோ என்னவொண்ணாது. லோகத்தில் ஸ்வாதந்த்ர்ய மாகில் ஸுக2ரூபமாய், பாரதந்த்ர்யமாகில் து3:க்க2ரூபமா யிருக்குமென்று ஒரு நியமமில்லாமையாலே. லோகத்தில் ஸ்வதந்த்ரனானவன்தனக்கே ஒரு வ்யக்தி விஸேஷத்-

p53

திலே பாரதந்த்ர்யந்தானே போக்ரூபமாகக் காணாநின்றோ மிறே. ஆகையாலே, ஸேஷத்வந்தானே ஸுகரூபமாகில் உபாதேயமாகக்கடவது. ஸ்வாதந்த்ர்யந்தானே து:க்க ரூபமாகில் த்யாஜ்யமாகக் கடவது. 1. "ஸேவா ஸ்வ வ்ருத்திர் வ்யாக்யாதா தஸ்மாத் தாம் பரிவர்ஜயேத்" என்று நிஷேதித்தது-நிஷித்தஸேவையையும், அப்ராப்த விஷயத் தில் ஸேவையையும். ப்ராப்த விஷயத்தில் ஸேவையை, 2. "ஸா கிமர்த்தம் ந ஸேவ்யதே" என்றும், உ "சிற்றஞ்சிறு காலே வந்துன்னைச் சேவித்து" என்றும் உபாதேயமாகச் சொல்லாநின்றார்களிறே. ஈஸ்வரஸேஷத்வம் விஹிதமாய், 3. "தாஸ்ய மஹாராஜ்யை:" என்றும், 4. "தாஸ்யஸுகைக ஸங்கிநாம்" என்றும் இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே போக்ரூபமாயிருக்கையாலே உபாதேயமாகக்கடவது.

p54

உகாரார்த்தாரம்பம்

p55

மத்யமாக்ஷரமான உகாரம், ஸேஷத்வ விரோதியான அந்யஸேஷத்வத்தினுடைய நிவ்ருத்தியை ப்ரதிபாதிக் கிறது. சதுர்த்தீவிபக்தியாலே ஈஸ்வரஸேஷத்வம் ப்ரதி பாதிதமாகச்செய்தே அந்யஸேஷத்வம் ப்ரஸ்துதமாமோ வென்னில்; லோகத்ருஷ்ட்யா ஒரு அந்யஸேஷத்வ பங்கை யுண்டு அநுவர்த்திப்பது. லோகத்திலே ஒருவனுக்கு ஸேஷமான க்ருஹ க்ஷேத்ர புத்ர தாஸ தாஸிகள் வேறே யும் சிலர்க்கு ஸேஷமாகக் காணாநின்றோம். அப்படிப் பட்ட அந்யஸேஷத்வம் இந்த ஸ்தலத்திலுமுண்டோ? என்றொரு பங்கை உதிக்குமிறே; ஆகையாலே, தாத்ரூபமான அந்யஸேஷத்வம் இங்கில்லை என்னு மிடத்தை ப்ரதிபாதிக்கிறது உகாரம். 5. "ததேவ பூதம் தநுபவ்யமா இதம்" என்றும், 6. "ததே வாக்நிஸ் தத்வாயுஸ் தத்ஸூர்யஸ் தது சந்த்ரமா:" என்றும் இத்யாதிகளிலே, ஏவகார ஸ்தானத்திலே உகா ரத்தை ப்ரயோகிக்கக் காண்கையாலே, இவ்வுகாரம்

p56

ஸ்தாநப்ரமாணத்தாலே அவதாரணார்த்த வாசகமாகக் கடவது. 1. "உகாரஸ்ஸைவகாரார்த்த:;" என்று அவதா ரணவாசகமென்னுமிடத்தை அருளிச்செய்தாரிறே பட்டர். க்3ருஹ க்ஷேத்ர புத்ர களத்ராதி4களினுடைய ஸேஷத்வம் போலே ஔபாதிகமாய், அநேக ஸாதாரரணமாய், அநித்யமாய், ப்ருத3க்ஸித்த3மாயிருக்கையன்றிக்கே, நிரு பாதிகமாய், அநந்ய ஸாதாரணமாய், நித்யமாய், அப்ருத3க் ஸித்த3மான ப4க3வச்சே3ஷத்வத்தை ப்ரதிபாதி4க்கிறது.

p57

மகாரார்த்த2ரம்ப4ம்

p58

ஏவம்வித4ஸேஷத்வம் சித3சித்ஸாதாரணமாகையிருப்பது. அதில், ஸேஷத்வ விஷயஜ்ஞானம், தத்கார்யமா யிருக்கிற தத3நுகு3ண ஸாத4நஸ்வீகாரம், தத்கார்யாநு கு3ண ஸாத்4யாநுப4வம், தத3நுப4வவிரோதி4 ப்ரதிப3ந்த4க நிப3ர்ஹணம் தொடக்கமான ஸேஷத்வ கார்யங்கள் பிறக்கைக்கு யோக்3யதையுண்டாயிருக்கிற ஜீவாத்ம ஸ்வரூபத்தை ப்ரதா4நதயா ப்ரதிபாதி4க்கிற த்ருதீயாக்ஷர மான மகாரம்-2. "மந-ஜ்ஞாநே" என்கிற தா4துவிலே பத3மாய் நிஷ்பந்நமாகையாலே, ஜ்ஞாதாவான ப்ரத்ய காத்மாவினுடைய ஸ்வரூபஞ் சொல்லுகிறது. ஜ்ஞாநவாசக ஸப்3த3ந்தானே ஜ்ஞாநைக நிரூபணீயனான ஆத்மாவை ப்ரதிபாதி4க்கும் என்றும் சொல்லிற்றிறே; 3. "தத்3கு3ண ஸாரத்வாத் து தத்3வ்யபதே3ஸ: ப்ராஜ்ஞவத்" என்கிற ஸூத்ரத்திலே. அங்ஙனன்றியே, ககாராதி3 ப4காராந்த மான இருபத்துநாலு அக்ஷரமும், இருபத்துநாலு தத்வத் துக்கும் வாசகமாகச் சொல்லி, இருபத்தஞ்சாமக்ஷரமான மகாரத்தைப் பஞ்சவிம்ஸகனான ஆத்மாவுக்கு வாசகமாகச் சொல்லுகையாலே, மகாரம் ஆத்மவாசகமாகவுமாம். இம் மகாரம் ஜீவஸமஷ்டி வாசகமாகையாலே, கீழ்ச்சொன்ன அநந்யார்ஹ ஸேஷத்வத்துக்கு ஆஸ்ரயமான ப3த்3த4முக்த நித்யரூபமான த்ரிவித4ாத்மவர்க்க3மும் அநுஸந்தே4யமாகக் கடவது. ஆத்மஸ்வரூபமும் ஜ்ஞாநாநந்த3 லக்ஷணமா யிருக்கும் என்கையாலே, ஜட₂மாய் து₂:க்க₂ரூபமாயிருக்கிற ப்ரக்ருதிதத்த்வத்திற்காட்டில் வ்யாவ்ருத்தியைச் சொல்லு கிறது. ஜ்ஞாநாநந்த₂ங்களுக்கு முன்னே ப₄க₂வச்சே₂ஷத் வத்தை நிரூபகமாகச் சொல்லிற்றாகையாலே, அவற்றிற் காட்டில் இது அந்தரங்க₂ நிரூபகமாகக்கடவது. ஒளிக்கு ஆஸ்ரயமென்று மாணிக்கத்தை விரும்புமாபோலேயும், மணத்துக்கு ஆஸ்ரயமென்று புஷ்பத்தை விரும்புமாபோலே யும், ஸேஷத்வத்துக்கு ஆஸ்ரயம் என்றிறே ஆத்மஸ்வரூபத்தை விரும்புகிறது. கீழ்ச்சொன்ன ஸேஷத்வம் உப₄யஸாதா₄ரணமாயிருக்கையாலே சேதநப்ரகாரமான அசித்தத்த்வமும் ப₄க₂வச்சே₂ஷத்வாஸ்ரயதயா இவ்விடத்திலே அநுஸந்தே₄யம்.

p59

ஆக ப்ரணவத்தாலே, ஸேஷத்வ ப்ரதிஸம்ப₃ந்தி₄தயா ப்ரஸ்துதமான ஈஸ்வரனை ரக்ஷகத்வத₄ர்மத்தையிட்டு நிரூ பித்து, அப்படிப்பட்ட ஈஸ்வரனுக்கு ஸேஷபூ₄தனான ஆத்மாவினுடைய ஜ்ஞாநாநந்த₃லக்ஷணத்வத்தைச்சொல்லி, 'ஸர்வஸேஷியான ஸர்வேஸ்வரனுக்கு அநந்யார்ஹஸேஷ பூ₄தன் ஆத்மா' என்னுமிடத்தைச் சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறது.

p60

நம:பத₂ார்த்தா₂ரம்ப₄ம்

p61

இப்படி ஸ்வாபா₄விகமான ப₄க₂வச்சே₂ஷத்வத்தை அநாதி₂காலம் அபி₄பூ₄தமாம்படி பண்ணின விரோதி₄யி னுடைய ஸ்வரூபத்தை உபாதா₃னம் பண்ணிக்கொண்டு தந்நிவ்ருத்தியை ப்ரதிபாதி₄க்கிறது - நமஸ்ஸு.

p62

இதுதான் சதுர்த்த்யந்தமான அகாரத்திற்சொல்லு கிற ஈஸ்வர ஸேஷத்வத்துக்கு விரோதி₄யான அந்ய ஸேஷத்வத்தை நிவர்த்திப்பிக்கிற உகாரத்திலே அந்யதம தயா ப்ரஸ்துதமான ஸ்வஸ்வரூபத்தில் ஸ்வஸ்வாதந்த்ர்ய நிவ்ருத்தியை விவரிக்கிறது. இங்கே விஸேஷித்துச் சொல்லுகையாலே இத்தையொழிந்த அந்யஸேஷத்வ நிவ்ருத்தியைச் சொல்லுகிறதாகவுமாம். இதுதான் - ‘ந’ என்றும், ‘ம:’ என்றும் இரண்டு பத3மாயிருக்கிறது. இதில் ப்ரத2மப3ாஸியான நஞ்ஞாலே a “வீடுமின் முற்றவும்” என்னுமாபோலே த்யாஜ்யஸ்வரூப நிரூபணம் பண்ணுமதுக்கு முன்னே த்யாக3த்தை ப்ரதி பாதி3க்கிறது. ஆத்மஸ்வரூபம் ப4க3வத3நந்யார்ஹ ஸேஷத்வைக நிரூபணீயமாயிருக்குமென்னுமிடந்தோற்ற - ப்ரணவத்திலே ஆத்மஸ்வரூபத்தை ப்ரதிபாதி3ப்பதற்கு முன்பே ஸேஷத்வத்தை ப்ரதிபாதி3த்தாற்போலே, இவ் விடத்திலும் விரோதி4ஸ்வரூபம் நிஷித்3த4தைகநிரூபணீயமா யிருக்குமென்னுமிடத்தை ப்ரகாஸிப்பிக்கைக்காக - நிஷித்3த4 ஸ்வரூபப்ரதிபாத3நத்துக்கு முன்பே நிஷேத4ப்ரதிபாத3நம் பண்ணுகிறது. ‘ம:’ என்கிற இது - ஷஷ்டி4யாகையாலே எனக்கு என்றபடி. எனக்கு என்கிறது - தன்னையாதல், தன்னுடைமையையாதல். அநுஷங்க3த்தாலே கீழ்ச்சொன்ன தன்னை எனக்கு என்கையாகிறது - நான் ஸ்வதந்த்ரன் என்கை. அத்4யாஹாரத்தாலே தன்னுடைமையை எனக்கு என்கையாகிறது - நான் ஸ்வாமி என்கை. ஸ்வாதந்த்ர்ய மாவது - அஸேஷத்வம். ஸ்வாமித்வமாவது - ஸ்வாந்யவிஷய மாயிருக்கும் தன்னை எனக்கு என்கிறது; ஸ்வஸேஷத்வ மாகவுமாம். ‘ந’ என்கிற இது ப்ரதிஷேத4த்3யோதக மாகையாலே அத்தை நிஷேதி4க்கிறது. ஈஸ்வரனுக்கு ஸ்ரீகௌஸ்துப4த்தோபாதி ஸ்ப்ருஹாவிஷயமான ஆத்ம ஸ்வரூபம் அநாதி3காலம் ஸம்ஸரித்துப்போந்தது-1. “அஹங் க்ருதிர்யா பூ4தாநாம்” என்றும், 2. “அநாத்மந்யாத்ம பு3த்3தி4ர்யா” என்றும் சொல்லுகிறபடியே அஹங்காரத் தாலும் மமகாரத்தாலுமாக அந்த ஸம்ஸார வ்ருத்தி பிறந்து; 3. “அஹமந்நம்” என்கிறபடியே ஈஸ்வரனுக்கு போ4க்3யமாம்போது-4. “அச்யுதாஹம் தவாஸ்மீதி” என்றும், 5. “ந மமேதி ச ஸாஸ்வதம்” என்றும் சொல்லுகிறபடியே அவையிரண்டும் நிவ்ருத்தமாகவேணும். b “நீர்நுமதென் றிவை வேர்முதல் மாய்த்திறை சேர்மின்” என்கிறபடியே

p63

அஹங்கார மமகார ராஹித்யமில்லாதபோது ஈஶ்வர ஸம்ப₃ந்த₄ யோக்₃யதையில்லை. ஸ்வஸ்மிந் ஸ்வத்வாநு ஸந்தா₄நமில்லாதபோது - ஸ்வாமிஸந்நிதி₄யில் நிற்கைக்கு அர்ஹனாயிறேயிருப்பது. அஹங்காரமமகாரங்களிரண்டும் அந்யோந்யம் அவிநாபூ₄தமாகையாலே அஹங்காரம் வந்த விடத்தே மமகாரம் வந்து, மமகாரம் வந்தவிடத்தே அஹங் காரம் வரும்படியாயிருக்கையாலே அஹங்காரமமகாரங்க ளிரண்டும் ப்ரஸ்துதமாய், இரண்டினுடைய நிவ்ருத்தியும் இவ்விடத்திலே அநுஸந்தே₄யம். a “யானேயென்றனதே என்றிருந்தேன்” என்று அஹங்காரமமகாரங்கள் இரண் டையும் அநுஸந்தி₄த்தவர்தாமே, a “யானே நீயென்னுடை மையும் நீயே” என்று, அநந்தரத்திலே அவற்றினுடைய நிவ்ருத்தியையும் அநுஸந்தி₄த்தாரிறே. 1. “யஸ்யைதே தஸ்ய தத்₃த₄நம்” என்கிறபடியே அஹங்காரம்போனவாறே மமகாரம்போமிறே. அஹங்காரமமகார நிவ்ருத்திமாத்ரமே யன்றிக்கே, 2. “ப₄க₃வத ஏவாஹமஸ்மி” என்றும், 3. “தேஷாமபி நமோ நம:” என்றும், 4. “த்வதீ₃யத₂ர்ஸநே ப்யேவம் ப₄வேத்” என்றும், b “உற்றதுமுன்னடியார்க் கடிமை” என்றும், c “அடியார்க்காட்படுத்தாய்” என்றும், d “ அடியார்க்கென்னையாட்படுத்த விமலன் ” என்றும் இத்யாதி₃யிற்படியே ப₄க₃வத்பாரதந்த்ர்யமும், தத்காஷ்டா₂ பூ₄மியான பா₄க₃வதபாரதந்த்ர்யமும் அநுஸந்தே₄யமாகக் கடவது.

p64

ததீ₃யஸேஷத்வாந்யார்ஹஸேஷத்வங்கள் இரண்டி னுடையவும் பரஸ்பர விரோத₄நிப₃ந்த₄நமாக ஏகத்ர ஸமாவேஸாகூ₃டநத்தாலே அந்யதரபரித்யாக₃ம் ப்ர ஸங்கி₄க்கும் என்று சொல்லவொண்ணாது; ததீ₃யஸேஷத்வ விஷயாந்த்யத்வாபா₄வ ப்ரயுக்தமான பரஸ்பர விரோத₄ ராஹித்யமடியாக வருகிற ஏகத்ரஸமாவேஸோபபத்தி

p65

யாலே உபயஸ்வீகாரம் அவிருத்3த4மாகையாலே. இப்படி த4ர்மத்3வயத்தினுடையவும் விரோத4ஹேதுவான அந்ய ஸப்3தா3ர்த்த3 ததீ3யஸப்3தா3ர்த்த3த்தை ப்ரதிக்ஷேபித்துக் கொண்டு உபயத்துக்கும் ஏகத்ரஸமாவேஸத்தை அங்கீ4 கரித்து, அவ்வழியாலே அந்யதரபரித்யாக3 ப்ரஸங்க3த் தைப் பரிஹரிக்கும்போது ப4க3வச்சே2ஷத்வாபா4வத்தை யொழிய அந்யஸப்3தா3ர்த்த3வ்யக்திக்கு அந்யத்வம் கூடி யாமையாலே த்ருதீயாக்ஷரவாச்யரான ஜீவர்களிலே சில ருக்கு ப4க3வச்சே2ஷத்வமின்றிக்கேயொழியாதோ ? என் னில்: - இங்கு விவக்ஷிதமான ததீ3யத்வமாகிறது பா4க3வத ஸேஷத்வ பர்யந்தமான மிது2னஸேஷத்வஜ்ஞாநாவஸ்தை3 யாகையாலும், அந்யத்வமாகிறது - ஈத்3ருஸஜ்ஞாநவிஸேஷ ராஹித்ய மாகையாலும், ( சிலருக்கு ஸேஷத்வமாய் ) சிலருக்கு ஸேஷத்வமின்றிக்கேயொழியாது. இத்தால், ‘ப4க3வச்சே2ஷத்வஜ்ஞாநாவஸ்தா2 மாத்ரம் ததீ3ய(ஸேஷ)த் வம்’ என்று நினைத்துப் பண்ணும் அதிப்ரஸங்க3மும் பரிஹ்ருதம்.

p66

இந்த நமஸ்ஸுதான் - ப்ரணவத்துக்கும் நாராயண பத3த்துக்கும் நடுவே கிடக்கையாலே இரண்டு பத3த்துக்கும் அபேக்ஷிதமான விரோதி4 நிவ்ருத்தியைச் சொல்லக்கடவது. ஆகையாலே ஸ்வரூபவிரோதி4யும், ஸாத4நவிரோதி4யும், ப்ராப்யவிரோதி4யுமாகிற விரோதி4த்ரயத்தினுடையவும் நிவ்ருத்தியை இப்ப进行த3த்திலே அநுஸந்தி4க்கக்கடவது. “பூர்வோத்தரபத3த்3வயத்திலும், ஸ்வரூபமும் ப்ராப்யமும் ப்ரதிபாதி3தமாகையாலே தத்3விரோதி4நிவ்ருத்தி இப்பத3த் திலே அநுஸந்தே4யமாக ப்ராப்தம்; ஸாத4நஸ்வரூபம் அப்ரஸ்துதமாயிருக்க, தத்3விரோதி4நிவ்ருத்தி இவ்விடத் திலே அநுஸந்தே4யமாம்படி என்?” என்னில் - கீழில்பத3த் தில் ஸாத4நஸ்வரூபம் ப்ரஸ்துதமாகையாலே தத்3விரோதி4 நிவ்ருத்தியை அநுஸந்தி4க்கக்குறையில்லை. மேலிற்பத3த் திலே ஸாத்3யமாகச்சொல்லும். இப்பத3த்திலே நிஷேத்4

p67

யதயா ப்ரஸ்துதமான ஸ்வாதந்த்ர்யம் படிகவதேக ஸாதந தைகவேஷமான ஸ்வஸ்வரூபத்துக்கு விரோதியாய், ஸ்வ ரக்ஷணத்தில் ஸ்வாந்வயத்துக்கு ஹேதுபூதமாயிருப்ப தொன்றிறே. தாத்ருஸமான ஸ்வாதந்த்ர்யம் நிவ்ருத்த மாகையாகிறது - 'ஸ்வரக்ஷணத்தில் ஸ்வாந்வயம் ஸ்வரூப ஹாநி' என்றறிகையிறே. ஸ்வஸ்வரூபம் - ஈஸ்வரனைக் குறித்து அத்யந்த பரதந்த்ரமாயிருக்கையாலே, ஸ்வரக்ஷ ணத்தில் தனக்கு அந்வயமுண்டானால் ஈஸ்வரனைக்குறித்துத் தனக்கு அத்யந்த பாரதந்த்ர்யமின்றிக்கேயொழியுமாகை யாலே, ஈஸ்வரைகபரதந்த்ரதாவிரோதியான ஸ்வரக்ஷணத் தில் ஸ்வாந்வயம் நிவ்ருத்தமானால், பின்னை அந்வயமுள்ள து அகாரத்திலே ஸ்வரக்ஷகதயா ப்ரஸ்துதமான ஈஸ்வரனுக்கே யாகையாலே அவனுடைய உபாயபாவம் இவ்வழியாலே இதிலே ப்ரஸ்துதமாம்; ஸ்வரக்ஷணத்திலே தான் அதிக ரித்தாலிறே ஈஸ்வரன் கைவாங்கியிருப்பது. தன்னுடைய ரக்ஷணத்திலே தான் கைவாங்கினால் கஜேந்த்ரரக்ஷணம் பண்ணினாற்போலே த்வரித்துக்கொண்டு இவனுடைய ரக்ஷணத்திலே அதிகரிப்பான் ஈஸ்வரனிறே. இப்படி ஆர்த்தமாக ஈஸ்வரனுடைய உபாயபாவம் ஸித்திக்கை யன்றிக்கே, 1. ''நமஸ்சக்ருர் ஜநார்தநம்'' என்கிறபடியே ஸ்தானப்ரமாணத்தாலே நமஸ்ஸப்தத்துக்கு ஸரணஸப்த பர்யாயத்வமுண்டாகையாலே ஸாப்தமாக ஈஸ்வரனுடைய உபாயபாவம் ஸித்திக்கும்.

p68

இப்படி நமஸ்ஸப்தம் உபாயஸ்வரூபத்தை ப்ரதி பாதிக்கையாலே தத்விரோதி நிவ்ருத்தியும் இப்பதத்திலே அநுஸந்தேயம். ஸ்வரக்ஷணே ஸ்வாந்வய ஹேதுபூதமான ஸ்வஸ்வாதந்த்ர்யம் நிவ்ருத்தமாகை ஸாதநவிரோதி நிவ்ருத்தி பிறக்கையாகிறது.

p69

அந்யார்ஹ ஸேஷத்வத்துக்குப் பலம் - ஸேஷிவிஷய கிஞ்சித்காரமாகையாலே, ஸேஷத்வாநுஸந்தாநத்துக்கு அநந்தரபாவியாயிருப்பது ஸேஷவ்ருத்திப்ரார்த்தனையன்றோ; ஆனால் ஸேஷத்வ வாசகமான பத₂த்துக்கநந்தரம் ஸேஷ வ்ருத்தி ப்ரார்த்த₂நாப்ரதிபாத₂கமாயிருக்கிற உத்தரபத₂ம் அநுஸந்தே₄யமாக ப்ராப்தமாயிருக்க, அதுக்கு முன்பே நமஸ்ஸு அநுஸந்தே₄யமாவானென்? என்னில்; அப்பத₃த் தில் ப்ரதிபாதி₂தமான கைங்கர்யகரணம் விரோதி₄நிவ்ருத்தி பூர்வகமாயிருக்கையாலும், ஸேஷவ்ருத்தி ப்ரார்த்த₂நைக்கு ஸேஷத்வஜ்ஞாநபௌஷ்கல்யம் பிறக்கவேண்டுமாகை யாலே உபேயஸித்₃தி₄க்கு உபாயாந்தரபா₄வித்வமுண்டா கையாலும், விரோதி₄நிவ்ருத்த்யாதி₄களுக்கு ப்ரதிபாத₂க மான இந்தப் பத₂ம் நாராயணபத₂த்துக்கு முன்னே அநு ஸந்தே₄யம். உபேயஸித்₃தி₄க்கு உபாயாந்தர பா₄வித்வ முண்டாகையாலேயிறே உத்தரவாக்யத்துக்கு முன்னே பூர்வவாக்யம் அநுஸந்தே₄யமாகிறது. ஈஸ்வரனுடைய உபாயபா₄வாநுஸந்தா₄நத்துக்கு - ஈஸ்வரனுடைய ரக்ஷ கத்வாநுஸந்தா₄நம் ஸ்வஸேஷத்வாநுஸந்தா₄நம் தொடக்க மானவை அபேக்ஷிதங்களாகையாலே, நமஸ்ஸுக்கு முன்னே தத்ப்ரதிபாத₂கமான ப்ரணவம் அநுஸந்தே₄யம். இப்படியாகாதபோது, நமஸ்ஸு உகாரவிவரணமன்றிக்கே யொழியுமிறே.

p70

நாராயணபத₂ார்த்தா₂ரம்ப₄ம்

p71

ப்ரணவ நமஸ்ஸுக்களாலே ஸ்வரூப ஸோத₄நமும், உபாயஸோத₄நமும் பண்ணப்பட்டது; இனிமேல், சதுர்த்தீ₂ யந்தமான நாராயணபத₂ம் உபேயஸோத₄நம் பண்ணு கிறது. கைங்கர்ய ப்ரதிஸம்ப₃ந்தி₄तया உதி₄க்கும் ப₄க₃வத் ஸ்வரூபமும் உப₄யவிபூ₄தி விஸிஷ்டமாயிருக்கையாலே, உப₄யவிபூ₄தியோக₃த்தையும் சொல்லுகிறது. "நாராயண" பத₂ம் "நர: நார: நாரா:" என்று நித்யபத₂ார்த்த₂த்தையும், அதினுடைய ஸமூஹத்தையும், ஸமூஹபூாஹாள்யத்தை யும் சொல்லுகிறது. ப்ரக்ருதி புருஷ காலங்களோடு, பரம பத₂த்தோடு, முக்த நித்யவர்க்க₂த்தோடு, ச₂த்ர சாமர

p72

ப்ரமுகமான பரிச்சூதங்களோடு, ஆயுத₂ாப₂ரணங்களோடு, பெரியபிராட்டியார் தொடக்கமான நாச்சிமாரோடு, தி³வ்யமங்கள விக்³ரஹத்தோடு, ஜ்ஞாநஸக்த்யாதி³கு³ணங்க ளோடு வாசியற ஸர்வத்தையும் நாரஸப்³த³ம் ப்ரதிபாக்ஷி₂க் கிறது. a “எண்பெருக்கந்நலத்தொண்பொருள்” என்றும், b “நாரணன் முழுவேழுலகுக்கும் நாதன்” என்றும் அருளிச் செய்கையாலே, சேதநாசேதங்களிரண்டும் நாரஸப்³த³ வாச்யமாகக்கடவது. a “ஈறிலவண்புகழ் நாரணன்” என் றும், c “வாழ்புகழ்நாரணன் ” என்றும் அருளிச்செய்கை யாலே, குணங்களும் நாரஸப்³த³வாச்யமாகக் கடவது. d “செல்வநாரணன்” என்றும், e “திருநாரணன்” என்றும் சொல்லுகையாலே பிராட்டி ஸ்வரூபமும் நாரஸப்³த³வாச்ய மாகக் கடவது. f “காராயினகாளநன்மேனியினன் நாரா யணன்” என்கையாலே தி³வ்யமங்களவிக்³ரஹமும், ஆயு த₂ாப₂ரணங்களும், காந்திஸௌகுமார்யாதி³ குணங்களும் நாரஸப்³த³வாச்யமென்னுமிடம ஸூசிதம்.

p73

அயநஸப்³த³ம், ‘இவற்றுக்கு இருப்பிடமாயிருக்கும்’ என்று ஈஸ்வரனை ப்ரதிபாதி⁴க்கிறது. 1. “நாராணாமயநம்” என்கிற தத்புருஷஸமாஸத்தில் நித்ய பதார்த்தங்களெல்லா வற்றுக்கும் ஈஸ்வரன் இருப்பிடமென்று பொருள்.

p74

2. “நாரா: அயநம் யஸ்ய” என்கிற ப³ஹுவ்ரீஹிஸமா ஸத்தில் ‘நாரங்களை ஈஸ்வரன் இருப்பிடமாகவுடையன்’ என்னும் அர்த்த₂த்தைச் சொல்லுகிறது. அயநஸப்³த³ம் - ப்ராப்யத்துக்கும் வாசகமாய், ப்ராபகத்துக்கும் வாசகமா யிருந்ததேயாகிலும், இவ்விடத்தில் ப்ராப்யபரமாயிருக்கும். ப³ஹுவ்ரீஹிஸமாஸத்தில், அயநஸப்³த³ம் - தி³வ்யாத்மஸ்வ ரூபத்தையொழிந்த ஸகல வஸ்துக்களுக்கும் வாசகமா யிருக்கும்; ஷஷ்டீ₂ஸமாஸத்தில் தி³வ்யாத்மஸ்வரூபமொன்

p75

றுக்கும் வாசகமாயிருக்கும். ஈஸ்வரனுடைய ஸர்வாத்மத்வஅபஹதபாப்மத்வ - பரமபத நிலயத்வத்யோதகமாம் குண விஸேஷங்களெல்லாம் இப்பதத்திலே அநுஸந்தேயங்க ளாகக் கடவது.

p76

வ்யக்தசதுர்த்தியின் அர்த்தம்

p77

இதில் சதுர்த்தி - ப்ரணவத்திற்சொன்ன அநந்யார்ஹ ஸேஷத்வத்தினுடையவும், நமஸ்ஸிற்சொன்ன உபாய ஸ்வீகாரத்தினுடையவும் பலரூபமான கைங்கர்யப்ரார்த்த நத்தை ப்ரதிபாதிக்கிறது. தேஸகாலாவஸ்தா ப்ரகார விஸேஷவிதுரமாக ப்ரார்த்திக்கையாலே, ஸர்வதேஸ ஸர்வகால ஸர்வாவஸ்தைகளுக்கும் உசிதமான ஸகல ஸேஷவ்ருத்தியையும் சொல்லுகிறது.

p78

திருமந்த்ரார்த்த நிகமநம்

p79

ப்ரத₂மாக்ஷரமான அகாரத்தாலே - ஈஸ்வரனுடைய ரக்ஷகத்வம் சொல்லி, சதுர்த்₂யம்ஸத்தாலே-ஜீவாத்மாக்க ளுடைய ஸேஷத்வம் சொல்லி, உகாரத்தாலே - அந்ந்ய ஸேஷத்வ நிவ்ருத்திசொல்லி, மகாரத்தாலே ஸேஷத் வாஸ்ரயமாய், ப்ரக்ருதே:பரமான ஆத்மஸ்வரூபத்தினுடைய ஜ்ஞாநாஸ்ரயத்வத்தை ப்ரதிபாதித்து, நமஸ்ஸாலே - அநாதி₂காலம் ஏவம்வித₂ ஸேஷத்வத்துக்குத் திரோதா₂யக மாய்ப்போந்த விரோதி₄ஸ்வரூபத்தை நிவர்த்திப்பித்து, பா₄க₂வதஸேஷத்வ ப்ரதிபாத₃நத்₃வாரா ப₄க₂வச்சே₂ஷத் வத்தை ஸ்தி₂ரமாக்கி, ஸேஷத்வாநுரூபமான ஸித்₂த₄ஸாத்₄ந ஸ்வீகாரத்தைச்சொல்லி, நாராயணபத₃த்தாலே-நித்யவஸ்து ஸமூஹப்₂ராஹுள்யம் சொல்லி, ததா₃ஸ்ரயமான ப₄க₂வத் ஸ்வரூபத்தினுடைய ஸர்வஸேஷித்வ ஸர்வரக்ஷகத்வ நிரதிஸயபோ₄க்₃யத்வ நிருபாதி₄கபாந்த₄வ நியந்த்ருத்வ தா₄ரகத்வ ப்ரமுக₂மான குணவிஸேஷங்களைச் சொல்லி; சதுர்த்₂யம்ஸத்தாலே - நிரதிஸயாநந்த₂ரூபமான ஸஹஜ கைங்கர்யத்தினுடைய ஆவிர்பா₄வ ப்ரார்த்த₃நத்தைச் சொல்லித் தலைக்கட்டுகிறது. ஆக, திருமந்த்ரத்தாலே-ஈஸ்வரனுக்கும் ஆத்மாவுக்கும் உண்டான ஸம்ப3ந்த4த்தையும், ஸம்ப3ந்த4ாநுரூபமான உபாயஸ்வீகாரத்தையும், ஸ்வீகாராநுகு3ணமான உபேய ப்ரார்த்த2நத்தையுஞ்சொல்லித் தலைக்கட்டுகிறது.

p80

திருமந்த்ரத்தில் மத்4யமபத3த்தாலும் நாராயண பத3த்தாலும் ஆர்த்த2மாக ப்ரதிபாதி3க்கப்பட்ட அர்த்த2 த்3வயத்தையும், சரமஶ்லோகத்தில் அர்த்த2த்3வயம் ஸாbd3தமாக ப்ரதிபாதி4க்கிறது. ஸங்க்3ரஹமான பத3 த்3வயத்துக்கும் பூர்வாபரநியமமுண்டாயிருக்கிறாப்போலே விவரணபத3மான இதுவும் பூர்வாபரபா4வேந நியதமா யிருக்கும். திருமந்த்ரம் அநேகார்த்த3ங்களை ப்ரதிபாதி3யா நிற்கச்செய்தே ப்ராப்யப்ரதிபாத3நபர மாயிருக்கிறாப்போலே, இதுவும் அநேகார்த்த3ங்களை ப்ரதிபாதி4த்ததேயாகிலும், ப்ராபக ப்ரதிபாத3நபdisplayமாயிருக்கும்.

p81

தே3ஹாத்மாபி4மாநியாய், ஆத்மபரமாத்மவிவேக ஸூந் யனாயிருக்கிற அர்ஜுநனைக்குறித்து, f "அமலங்களாக

p82

விழிக்கும்” என்கிறபடியே - ஸகலபாபக்ஷபணகுணங்களா யிருக்கிற திவ்யகடாக்ஷங்களாலும், அம்ருதநிஷ்யந்தியாயான வசநவிஸேஷங்களாலும், முமுக்ஷுத்வவிரோதிகளான ஸகலப்ரதிபத்தகங்களையும் நஸிப்பித்து, மோக்ஷருசியை யுண்டாக்கி, 1. “தே தம் புக்த்வா ஸ்வர்க்கலோகம் விசாலம் க்ஷீணே புண்யே மர்த்யலோகம் விசந்தி” இத்யாதியாலேஐச்வர்யம் அல்பாஸ்திரத்வாதி தோஷதூஷிதமா யிருக்கும் என்னுமிடத்தை அருளிச்செய்து, 2. “ஜராமரண மோக்ஷாய” இத்யாதியாலே - கைவல்யம் க்லேஸஸாத்ய த்வாதிதோஷதுஷ்டமென்னுமிடத்தை அருளிச்செய்து, 3. “மாமுபேத்ய து கௌந்தேய” இத்யாதியாலே-ஸ்வப்ராப்தி லக்ஷணமான மோக்ஷமே நிரதிஸயபுருஷார்த்தமென்னு மிடத்தை அருளிச்செய்து, 4. “தஸ்மாதஸக்தஸ்ஸததம்” இத்யாதியாலே - கர்மஜ்ஞாநபக்திகளை தத்ப்ராப்திஸாதந மாக அருளிச்செய்ததைக்கேட்டு, அர்ஜுநன் - ஸர்ப்பாஸ்ய கதமான ஜந்துவைப்போலேயிருக்கிற தன்னுடைய துர்கதியையும், 5. “மம மாயா துரத்யயா” என்கிற படியே-தன்னால் கழித்துக்கொள்ளவொண்ணாதபடி விரோதி யம்ஸம் அதிப்ரபலமாயிருக்கிறபடியையும் விஹிதோபாய விஸேஷம் துரநுஷ்டாநமாயிருக்கிறபடியையும் அநு ஸந்தித்து ப்ராப்ய லாபநிமித்தமாக சோகாவிஷ்டனாக, அநந்தரத்திலே, ‘துஷ்கரங்களான ஸாதந விஸேஷங்களை ஸவாஸநமாக த்யஜித்து, நிரபாயஸாதநபூதனான என்னையே நிரபேக்ஷஸாதநமாக ஸ்வீகரி; ப்ராப்தி ப்ரதிபத்தகங்களை நிஸ்ஸேஷமாக நானே போக்குகிறேன்; ஆனபின்பு ப்ராப்யலாபநிமித்தமாக சோகத்தைப் பொகட்டு நிர்பரனாயிருக்க’ என்று அர்ஜுநனுக்கு சோகத்தை நிவர்த்திப்பிக்கிறான்.

p83

ஸகலஸாஸ்த்ரங்களிலும் இப்ரபந்தந்தன்னில் இச் ஸ்லோகத்துக்குக் கீழடங்கலும் மோக்ஷஸாதநங்களாக விஹிதங்களாய், வைதிக புருஷர்களாலே அத்யாதரேண அநுஷ்டி²தங்களாய்ப் போருகிற ஸாத⁴ந விஸேஷங்களைப் பரக்க விதி⁴யாநிற்க, இஸ்லோகத்திலே தத்த்யாக³ பூர்வக மாக உபாயாந்தரவிதா⁴நம் பண்ணுகை விருத்³த⁴மென்று நினைத்து, விரோத⁴ பரிஹாரார்த்த²மாகப் பல பொருள்களைச் சொன்னார்கள்.

p84

பரமாப்தனான க்ருஷ்ணன் அருளிச்செய்த வார்த்தை யாகையாலும், 1. “க்³ராவாண: ப்லவந்தே” என்றும், 2. “அக்³நிநா ஸிஞ்சேத்” என்றும் இத்யாதி³யான வைதி³க லௌகிக வாக்யம்போலே அந்ந்விதமாயிருக்கையன்றிக்கே அந்விதமாய்க்கொண்டு அர்த்த²ப்ரத்யாயகமாயிருக்கை யாலும், ப்ரமிதிஜநகமன்றென்றும், அநேகப்ரமாண விருத்³த⁴மாயிருக்கையாலே தத்ப்ரதிபாதி³தமான அர்த்த²ம் அப்ராமாணிகமாய், பரீக்ஷகாநுஷ்டே³யமாயிருக்குமென்றும் சொல்லவொண்ணாது. ஆகையால் கர்மப²லபரித்யாக³ பூர்வகாங்க³ப்ரபத்திவிதா⁴நபரம் இஸ்லோகமென்று சிலர் சொன்னார்கள்;

p85

கர்மங்களினுடைய லக்ஷணா-புநருக்தி-அஸந்நிதா⁴நங்க ளாலே அந்தப்பக்ஷம் து³ஷ்டம்;

p86

உபாஸநம் - த்ரைவர்ணிக விஷயமாக விஹிதமாகிறது; ப்ரபத³நம் - தத்³வ்யதிரிக்த விஷயமாக விதி⁴க்கப்படுகிறது; இப்படி வ்யவஸ்தி²த விஷயமாகையாலே, உபாயத்³வய விதா⁴நம் அவிருத்³த⁴மென்று சிலர் சொன்னார்கள்.

p87

அந்தப் பக்ஷம், ப்ரபத்தியினுடைய ஸர்வாதி⁴காரத்வ ஸ்ருதியாலும், த்ரைவர்ணிகோபதே³ஸாநுபபத்தியாலும், அநுஷ்டா²ந விரோத⁴த்தாலும் அநுபபந்நம்.

p88

ஜ்ஞாநயோக³ஸாத⁴ந கர்மத்யாக³ பூர்வகாங்க³ப்ரபத³ந விதா⁴நம் பண்ணுகிறதென்கிற பக்ஷம், த⁴ர்மஸப்³த³த்தி னுடைய அஸங்குசித வ்ருத்தித்வத்தாலும், ஜ்ஞாநயோக³ வாசகஸப்³தா³ஸந்நிதா⁴நத்தாலும் து³ஷ்டம். தர்மஸப்தத்தினுடைய அப்ரஸ்துத ப்ராயஸ்சி்த்த விஷயத்வஸங்குசிதவிஷயத்வ ப்ரஸங்கத்தாலும், அர்ஜுநன் விநஷ்டகர்மயோகப்ரதிபந்தகனாகையாலும், ப்ராயஸ்சி்த்த விதாநபக்ஷமும் அநுபபந்நம்.

p89

ஸோகநிவ்ருத்த்யநுபபத்தியாலே ப்ரஸம்ஸாபரமென் கிற பக்ஷமும் அநுபபந்நம்.

p90

பூர்ணாஹுதித்ருஷ்டாந்தமுகத்தாலே ஸரணகத்யா நுஷ்டாநமாத்ரத்திலே தாத்பர்யம், த்யாகத்தில் தாத்பர்ய மில்லை என்கிற பக்ஷமும், ஸாதநாந்தரபரித்யாக லக்ஷணாங்கவைதுர்யத்தில் ப்ரபத்த்யுபாயம் அநுவர்த்தித மாகையாலே அஸங்கதம்.

p91

கர்மயோகாதிப்ரச்யுதி ஸம்தாவனையிலே தத் ப்ராயஸ்சி்த்ததயா ப்ரபத்திவிதாநம் பண்ணுகிறதென்கிற பக்ஷம், 1. “நேஹாபிக்ரமநாஸோsஸ்தி” என்று ப்ராயஸ் சி்த்த நைரபேக்ஷ்ய ப்ரதிபாதகமான பூர்வவசநத்தோடே விரோதிக்கையாலே அஸங்கதம்.

p92

மோக்ஷஸாதந கர்மவிரோதி ஸ்வர்க்காதி காம்யகர்ம பரித்யாக ப்ரதிபாதகமென்கிற பக்ஷமும், மோக்ஷஸாதந கர்மவிதாந தஸையிலே காம்யகர்மம் ப்ரதிஷித்தமாகை யாலும், “மாமேகம் ஸரணம் வ்ரஜ” என்கிற வாக்யம் கர்மப்ரதிபாதகமல்லாமையாலும் துஷ்டம்.

p93

1. பூர்வோக்த ஸாதநங்களுக்கு ஸோகஜநகத்வமில் லாமையாலும், 2. ஸோகந்தான் ஸ்ருதமல்லாமையாலும், 3. புக்தித்யாகத்தில் தத்ப்ரதிபாதக ஸாஸ்த்ராந்தரத்துக்கும் இந்த ப்ரபந்தந்தன்னில் பூர்வவசநங்களுக்கும் வையர் த்யம் ப்ரஸங்கிக்கையாலும், 4. ப்ரபத்த்யுபாயத்துக்கு ஸ்வதந்த்ரஸாதநத்வ ஸ்ரவணம் இல்லாமையாலும், 5. ஸுகரமார்க்கமுண்டானால் வத்ஸலதரமான ஸாஸ்த்ரம் துஷ்கரமார்க்கோபதேசம் பண்ணக்கூடாமையாலும், 6. நிரங்கத்வேந ஸாதநத்வம் அகடிதமாகையாலும், விஹிதோபாய பரித்யாக, பூர்வகமாக உபாயாந்தர விதா4நம் பண்ணுகிறதென்கிற பக்ஷம் அநுபபந்நமென்று சிலர் சொன்னார்கள்.

p94

1. இப்ப்ரப3ந்த4ந்தன்னில் ப்ரத2மத்திலே, ஸ்வரக்ஷணே ஸ்வாந்வயம் ஸ்வரூபவிரோதி4த்வேந ப்ரகாஸிக்கும்படி ஆத்மஸ்வரூபத்தை அத்யந்த பரதந்த்ரமாக உபதே3ஸிக்கக் கேட்டபடியாலும், ஸைதக3தியான வாயுவினுடைய விரோ தம்போலே விஷயRange:ாந்தர ஸஞ்சாரியான மநஸ்ஸினுடைய நிக்3ரஹம் து3ஷ்கரமாயிருக்கையாலும், 'அப்படிப்பட்ட மநஸ்ஸுதன்னை ப்ரத்யக்ப்ரவணமாக்கப் பார்த்தாலும் அதுக்கு யோக்3யதையில்லாதபடி, இந்த்3ரியங்கள் தந் தாம் வழியிலே இழுத்துக்கொண்டு நலியாநின்றது' என்று இந்த்3ரிய ப்ராப3ல்யஜநிதபீ4தி அநுவர்த்திக்கையாலும், 'ஸகலஜக3த்தினுடையவும் ஸ்த்தாநஸ்த்தித்யாதி3கள் மத3 தீ4நங்களாய் நடக்கிறது' என்றும், 'உபாஸநாஸாத4நஜ்ஞா நாதி3களுக்கும் நானே ப்ரவர்த்தகன்' என்றும் அருளிச் செய்யக் கேட்கையாலும், ஸர்வாவஸ்தை2களுக்கும் ப்ரபத்தி யொழியப் புகலில்லையென்னுமிடம் நிழலெழும்படி இந்த்3ரிய நியமநாதி4ஸாத4நத்வேந பலவிடங்களிலும் ப்ரபத்தி ஸ்ருதையாகையாலும், விஹிதஸாத4நங்கள் ப3ஹுதர ஜந்மஸாத்4யத்வ ஸாபேக்ஷத்வ ஸாபாயத்வாத்3யநேக தோ3ஷாவஹங்களாயிருக்கையாலும், விரோதி4யம்ஸம் ஸ்வ நிவர்த்3யமல்லா தபடி அவன் கையிலே கிடக்கிறபடியை அநுஸந்தி4த்தால் ஜ்ஞாநவானாயிருக்கிற இவனுக்கு ஸோகவேக3ம் பிறக்கை ஸம்பா4விதமாகையாலே பூர்வோக்த ஸாத4நங்களுக்கு ஸோகஜநகத்வமில்லையென்கிற பக்ஷம் து3ஷ்டம்.

p95

2. இவ்விடத்திலே ஸோகம் ஸ்ருதமன்றேயாகிலும், 'மாஸுச:' என்கிற ஸோகநிஷேத4வசநத்தாலே ஸோகம் அநுமேயமாகக்கடவது. 3. தத்தச்சாஸ்த்ரங்கள்தன்னிலே ஸாதநாந்தர பரித்யாகபூர்வகமாக ஸித்தஸாதநஸ்வீகாரம் விஹித மாகையாலும், இதுதான் ஏகாதிகார விஷயமன்றிக்கே பிந்நாதிகார விஷயமாகையாலும், ப்ரஹ்மசர்யகார்ஹ ஸ்த்ய வாநப்ரஸ்தாத்யாஸ்ரமங்களிலே பூர்வபூர்வாஸ்ரம விஹிதகர்மாநுஷ்டாந பரித்யாகபூர்வகமாக உத்தரோத்தர ஆஸ்ரமவிஹிததர்மம் அநுஷ்டேயமாகாப்போலே, இவ்வி டத்திலும் பூர்வோபாய பரித்யாகபூர்வகமாக உத்தரோபாயம் அநுஷ்டிதமாகை அவிருத்தமாகையாலும், ஸாஸ்த்ராந்தர விரோதமும் பூர்வவசநவிரோதமும் பரிஹ்ருதம்.

p96

4. 1. “அநந்யஸாத்யே ஸ்வாபீஷ்டே” 2. “அஹம ஸ்ம்யபராதநாfactorமாலய:” 3. “தஸ்மாந் ந்யாஸமேஷாம் தபஸாம்” 4. “முமுக்ஷுர்வை ஸரணமஹம் ப்ரபத்யே” 5. “ஸரணம் த்வாம் ப்ரபந்நா யே” இத் யாதிகளிலே ஸ்வ தந்த்ரோபாயத்வேந ஸ்ருதமாகையாலே, ஸ்வதந்த்ரஸாதந த்வாநுபபத்தியை த்வாரமாகக்கொண்டு த்யாகோபாய விதாநபரத்வம் அர்த்தமன்று என்கிற பக்ஷம் துஷ்டம்.

p97

5. இதுதன்னாலே ஏகபலவிஷயமாக ஸுகரதுஷ்கர மார்க்கத்வய விதாநாநுபபத்தி ரூபமான சோத்யமும் பரிஹ்ருதம். இங்ஙனே கொள்ளாதபோது ஏகபலவிஷய மான ஸமாவர்த்தநாதி கர்மவிதாயக ஸாஸ்த்ரங்களுக்கும் விரோதம் ப்ரஸங்கிக்கும். 6. “க்ருஷ்ணாநுஸ்மரணாதி”களும் விருத்தம்.

p98

6. “ஸர்வதர்மாந் பரித்யஜ்ய” என்று-ஸாங்கப்ரபதநம் விஹிதமாகையாலே சரமபக்ஷம் துஷ்டம்.

p99

ஸ்வரூபாநுரூபமான இந்த உபாயத்தையே ப்ரதமத் திலே உபதேசியாதே உபாயாந்தரங்களை உபதேசித்து அவற்றுக்கு அநந்தரமாக இத்தை உபதேசிப்பானென்? அ-22 என்னில், த்ரைகுண்ய விஷயமான ஶாஸ்த்ரம் - ப்ரதமத் திலே ரஜஸ்தம:ப்ரசுரராய் துர்ஜ்ஞான துர்விருத்த ஸம்ருத்தரான சேதநருடைய அநீதியைக்கண்டு நெகிழ விடமாட்டாதபடி அத்யந்தவத்ஸலமாகையாலே சேதந ருடைய ஸத்வாதிகுணநுகுணமாக ஶத்ருநிரஸநவர்ஷ தநாலாபபுத்ரபஸ்வந்ந ஸ்வர்க்காதி புருஷார்த்தங்களையும் தத்ஸாதநமான அபிசார காரீர்யாதி ஸாதநவிஸேஷங் களையும் உபதேஶித்து பரமபுருஷார்த்தலக்ஷண மோக்ஷ தத்ஸாதந ஶ்ரவணத்துக்கு யோக்யனான அவஸ்தையில் அத்தை உபதேஶிக்கவேணுமென்று நினைத்து, ப்ரதமத் திலே, நாஸ்திகனாய், பரஹிம்ஸைகபோகனாய், அத்யந்த த்ருமம்ஸனாய் வர்த்திக்கிற ஸமயத்திலே, அபிசார கர்மத்தை உபதேஶித்து, அவற்றை ஸபலமாகக்கண்டு, ஶாஸ்த்ரவிஸ்வாஸம் பிறந்த ஸமயத்திலே தேஹாத்மாபி மாநியாயிருக்கிறவனுக்கு தேஹாதுத்தீர்ணமான ஸ்வ ரூபத்தை அறிவிக்கைக்காக, ஸ்வர்க்காத்யாமுஷ்மிகஸாத்ய ஸாதநபூத ஜ்யோதிஷ்டோமாதிகளை விதித்து, ஸ்வ ஸ்வாதந்த்ர்ய ப்ரதிபத்தி கழன்றவளவிலே பகவத் பார தந்த்ர்ய ஜ்ஞாநம் பிறக்கும்படி பகவத்கைங்கர்ய லக்ஷண மான மோக்ஷத்தை உபதேஶித்து, தத்ஸாதநபக்தியையும் விதித்து, பாரந்தந்த்ர்ய யாதாத்ம்ய ஜ்ஞாநார்த்தமாக அநந்தரத்திலே ப்ரபத்யுபதேஶம் பண்ணுமாபோலே, இவனும் பந்துவதப்ரீதியாலே யுத்தநிவ்ருத்தனான அர்ஜுநனைக்குறித்து, ப்ரதமத்திலே ஸ்வாநுபவ லக்ஷண மான பரமபுருஷார்த்தத்தையும் தத்ஸாதநமான ப்ரபத்தியை யும் உபதேஶிக்கச் சேராமையாலே, க்ரமத்திலே தேஹாதி விலக்ஷணமான வஸ்துவிஷய ஜ்ஞாநத்தையும் ததந்தர்யாமி யான தன்னுடைய ஸ்வரூபாதிவிஷய ஜ்ஞாநத்தையும் ஸ்வப்ராப்தி லக்ஷணமான மோக்ஷவிஷய ஜ்ஞாநத்தையும் ஜநிப்பித்து, தத்ஸாதநமான பக்த்யுபாயத்தை விதித்து, ‘பூர்வோக்த ஸாதநங்களில் ருசிவிஷயமான ஸாதநத்தை அநுஷ்டித்து, நம்மை ப்ராபி; இவ்வுபாய விஸேஷங்களை யொழிய நம்மை ப்ராபிக்கைக்கு உபாயங்களில்லை, இவற் றிலே அந்யதமத்தை அநுஷ்டி₂த்து, நம்மைப்பெறப்பார்’ என்று சொன்னால், அநந்தரத்திலே இவனுக்குப் பிறந்த அவ ஸ்தை₂க்கு அநுரூபமாக ஸித்₂தோ₂பாயத்தை உபதே₂ஸிக்க வேண்டுகையாலே, ப்ரத₂மத்திலே உபதே₂ஸித்தில்ன.

p100

இவ்விடந்தன்னில் த்யாஜ்யமாகச்சொல்லுகிறது ஸர்வ த⁴ர்மஸ்வரூபத்தை என்னவொண்ணாது; அஸக்யமாகை யாலும், உத்தரகாலத்தில் அநுஷ்டா₂நம் அநுபபந்நமாகை யாலும், ப₂லத்யாக₂மாகமாட்டாது; பௌநருக்த்யப்ரஸங்க₂த் தாலும், ப்ரபத்த்யுபதே₂ஸம் கூடிpயாமையாலும், ஸ்வதந்த்ர ஸாத⁴நத்வம் ஸித்₂தி⁴யாமையாலும், அவை விருத்₃த⁴மாகை யாலும். உபாயத்வ பு₃த்₃தி⁴த்யாக₂ம் என்னவொண்ணாது; ப்ரபத்திக்கு த⁴ர்மாங்க₂த்வமும் அகிஞ்சநாத Gibt₂காரத்வஹாநி யும் உத்தரகால heanuஷ்டே₂ய கர்மங்களில் கைங்கர்யரூபத்வ ஹாநியும் ப்ரஸங்கி₂க்கையாலே. ஆகையாலே த⁴ர்மத்யா கோ₂பதே₂ஸம் அநுபபந்நமன்றோவென்னில்;

p101

அது சொல்லவொண்ணாது. இவ்விடத்தில் த்யாஜ்ய தயா உபதிஷ்டடையாகிறது ஸாதநத்வ ப்ரதிபத்தியாகை யாலே என்றும், ஸ்வர்க்காFarthan₂மான ஜ்யோதிஷ்டோ heanuதி₂ களைப்போலே பு₂த்₂தி₄வி heash விஷிஷ்டத்தாலே கர்மாந்தரத்வம் உபபந்நமாகையாலே ஸ்வரூபத்தை த்யாஜ்யமாகச் சொல்லவுமாம் என்றும் சொல்லுவர்கள்.

p102

நிஷ்க்ருஷ்ட ஸாத்த்வ heanuஷ்ட₂னாய், பரமாத்ம heanu ரக்தனாய், அபரமாத்ம heanu வைராக் heanuமுடையனாய், ப்ர heanuண heanuரதந்த்ர னாய், ப₄க₂வத்₃ வைப₄வம் heashருதமானால் அது உபபந்ந மென்னும்படியான heanuஸ் heanuம்ப₂ heanuஹு heanuயமுடையனாய், ஆ heanuதி heanuக்₂ரேஸர heanuயிருப்பா heanuரு heanuண்டாகில், அவனே இந்த heashலோகார்த்த₂ heash heanuவ heanu heanuஷ்டா₂ heanuத்துக்கு அதி⁴ heanuரி. ஸர்வாதி⁴ heanuர heanuயிருக்க heanuசெய்தே அதி⁴ heanuரு heanuதி⁴ heanuர heanuயிறே யிருப்பது. இங்குச் சொல்லுகிற பரி heanuயா heanuம் ஸ் heanu heanu heanuங் கதயா உத்தேசியமென்று ப்ரதிபத்தி பண்ணினபோது உஜ்ஜீவநஹேதுவாம். ஸ்வரூபேண உபாதேயமென்று ப்ரதிபத்திபண்ணினால் அநர்த்தஹேதுவாம். ஆகையாலே அதிகாரி துர்லபத்வத்தாலும் அர்த்தகௌரவத்தாலும் இத்தை வெளியிடாதே மறைத்துக்கொண்டு போந்தார்கள் எம்பெருமானார்க்கு முன்புள்ளார். ஸம்ஸாரிகள் துர்க்கதி யைப் பொறுக்கமாட்டாதபடி க்ருபை கரை புரண்டிருக்கை யாலே அர்த்தத்தின் சீர்மை பாராதே அநர்த்தத்தையே பார்த்து வெளியிட்டருளினார் எம்பெருமானார்.

p103

தத்த்வநிர்ணயம் பண்ணின உய்யக்கொண்டார் விஷய மாக அருளிச்செய்தருளின வார்த்தையும், நஞ்சீயர் வீராணத்து அருளாளப்பெருமாளுக்கு அருளிச்செய் தருளின வார்த்தையும் தொடக்கமான பூர்வாசார்ய வசநங்கள் இவ்விடத்தே அநுஸந்தேயங்கள்.

p104

உபாயவிதிப்ரகரணமாய், கீழே அநேக ஸாதநங்களை விதித்துக்கொண்டுபோந்ததுக்கு அநந்தரமாக ஸித்தோ பாய பரிக்ரஹத்தை விதித்து அதுக்குமேல் ஒரு உபாய விசேஷத்தை விதியாதே இவ்வளவிலே பர்யவஸித்து விடுகையாலே இத்தைச் சரமச்லோகம் என்கிறது. இப்படி யாகாதபோது அதிப்ரஸங்கமுண்டாமிறே.

p105

'ஸாங்கமான ஸகல தர்மங்களையும் ஸவாஸநமாக த்யஜித்து ஸௌலப்யாதி கல்யாணகுணவிசிஷ்டனா யிருக்கிற என்னையே இஷ்டப்ராப்திக்கும் அநிஷ்டநிவார ணத்துக்கும் நிரபேக்ஷ ஸாதநமாக ஸ்வீகரி; ஜ்ஞாந சக்த்யாதி கல்யாணகுணகண விசிஷ்டனாயிருக்கிற நான், என்னையே நிரபேக்ஷ ஸாதநமாக ப்ரதிபத்தி பண்ணின உன்னை, அவித்யா கர்ம வாஸநா ருசி ப்ரக்ருதி ஸம்பந்தங்களாகிற விரோதிகளினின்றும் முக்தனாக்கு கிறேன், நீ உன்காரியம் சுட்டி சோகிக்கவேண்டா' என்று உபாயாந்தர தர்சநத்தாலே சோகாவிஷ்டனான அர்ஜுநனுடைய சோகத்தை நிவர்த்திப்பிக்கிறான். இதில் பூர்வார்த்த4த்தாலே-ப்ரபத்தாவினுடைய க்ருத்யம் சொல்லுகிறது; உத்தரார்த்த4த்தாலே ப்ரபத்தவ்யனுடைய க்ருத்யம் சொல்லுகிறது. ப்ரபத்தாவுக்கு க்ருத்யம்-உபாய ஸ்வரீகாரம; ப்ரபத்தவ்யனுக்கு க்ருத்யம்-விரோதி4நிவர்த்தநம். ஈஶ்வரனுக்குக் கைங்கர்யத்தில் அந்வயமில்லாதாப்போலே, இவனுக்கு விரோதி4நிவ்ருத்தியில் அந்வயமில்லை. இவனுக்கு ஶேஷித்வத்தில் அந்வயமில்லாதாப்போலே, அவனுக்கும் உபாயஸ்வரீகாரத்தில் அந்வயமில்லை.

p106

ஸர்வத4ர்மஶப்3த4ார்த்த2ம்

p107

(1) "ஸர்வத4ர்மாந்" - த4ர்மமாகிறது - ஶாஸ்த்ர விஹிதங்களான இஷ்டஸாத4நங்கள். 1. இவ்விடத்தில் இஷ்டஸாத4நமாகச் சொல்லுகிற த4ர்மமாகிறது - ஸ்வர்க் கா3தி4 ஸாத4நமான ஜ்யோதிஷ்டோமாதி4களாதல், 2. உபாஸநாங்க3மாய், பாபாபநோத3ந ஸாத4நமான த4ர்ம மாதல், 3. அங்கியான உபாஸநந்தானாதல், 4. அவ்யவஹித ஸாத4நமான ஸித்த4 த4ர்மமாதலிறே. இவையித்தனையும் அநுபபந்நங்கள்.

p108

1. ஜ்யோதிஷ்டோமாதி4களை த்யாஜ்யமாகச் சொல்ல வொண்ணாது, அவை அப்ரஸ்துதங்களாகையாலும், அதி4 காரிக்குப் ப2லாந்தராபி4லாஷையில்லாமையாலும்.

p109

2. பாபாபநோத3ந ஸாத4நமான த4ர்மத்தை த்யாஜ்ய மாகச் சொல்லுகிறதென்ன வொண்ணாது; வக்ஷ்யமான த4ர்மத்துக்கு அங்க3த்வம் ப்ரஸங்கி3க்கையாலும், "ஸர்வ பாபேப்4யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி" என்கிறது சேராமsystemையாலும்.

p110

3. அங்கியான உபாஸநத்தை த்யாஜ்யமாகச் சொல்லுகிறதென்னவொண்ணாது:- ஸர்வஶப்3த3த்துக்கு நைரர்த்2யம் ப்ரஸங்கி3க்கையாலும், அது ஸார்த்த4 மாச்சுதேயாகிலும் அவைதி3கத்வ ப்ரஸங்க3மும் அதிப்ர ஸங்க3மும் து3ஷ்பரிஹரமாகையாலும்.

p111

4. பரஸ்பர விரோத4த்தாலே அந்வயமில்லாமை யாலே, சதுர்த்த2பக்ஷமும் உபபந்நமன்று. ஆனபின்பு. இங்குச் சொல்லுகிற த₄ர்மத்யாக₂ம் ஸங்கூ₂தமாக மாட்டாதேயென்னில்;— ப்ரத₂ம த்₃விதீய சதுர்த்த₂விகல்பங்கள் அப்₄யுபக₃தங்களல்லாமையால் நிர ஸ்தங்கள். இங்கு த்யாஜ்யமாகச் சொல்லுகிறது - ஸகல ஶாஸ்த்ரங்களிலும் இப்ரப₃ந்த₄ந்தன்னில் இஶ்லோகத் துக்குக் கீழடங்கலும் விஸ்த்ருதமாக ப்ரதிபாதி₄க்கப்பட்ட மோக்ஷஸாத₄நமான உபாஸநரூபத₄ர்மத்தை.

p112

ஸர்வஶப்₃தாStand ₄ர்த்த₂ம் யோக்₄யதாபாதகங்களாகை யாலே நைரர்த்₂யமில்லை. நிமித்தாந்தரத்தாலே அநுஷ் டா₄நமுண்டாகையாலும், விஹிததயா அவர்ஜநீயங்களாகை யாலும், அவைதி₄கத்வாதி₃தோ₂ஷமில்லை. ஆகையால் இங்குச் சொல்லுகிற த₄ர்மத்யாக₂ம் உபபந்நமென்றும் ஸமாதா₄நம் பண்ணினார்கள்.

p113

ப₃ஹுவசநத்தாலே - அவதார ரஹஸ்யஜ்ஞாநம், புரு ஷோத்தமவித்₃யை, தே₃ஶவாஸம் தொடக்கமானவற்றைச் சொல்லுகிறது. ஸத்₃வித்₃யாதி₃பே₄த₃த்தாலே வந்த ப₃ஹுத்வத்தைச் சொல்லுகிறதென்னவுமாம். க "நெறி யெல்லாமெடுத்துரைத்த" என்கிறபடியே அருளிச்செய்த உபாயங்கள் அநேகங்களாயிறேயிருப்பது.

p114

ஆக, த₄ர்மஶப்₃த₃த்தாலும், ப₃ஹுவசநத்தாலும் - ஸாங்க₂மான, த₄ர்மங்களையும் அதினுடைய ப₃ஹுத்வத் தையும் சொல்லுகிறது.

p115

ஸர்வஶப்₃த₃த்தால் - உபாஸநாதிகாரிகளெல்லாருக்கும் பொதுவாய், முன்புசொன்ன ஸாத₄நாநுஷ்டா₄நத்துக்கு யோக்₄யதாஸம்பாத₄கங்களாய், ஶ்ருதிஸ்ம்ருதி ஸித்₃த₄ங்க ளாயிருக்கிற த₄ர்மவிஶேஷங்களைச் சொல்லுகிறது. யோக்₄ யதாஸம்பாத₄க த₄ர்மத்யாக₂ம் ஸாத₄நத்யாக₂த்தில் அந்தர்ப் பூ₄தமாயிருக்கச் செய்தேயும் ஸர்வஶப்₃த₃ப்ரயோக₂ம் பண்ணுகிறது ப்ரபத₃நாத்மக த₄ர்மத்தினுடைய ஸர்வாதி₄ காரத்வ ஜ்ஞாபநார்தா₂மாக. அங்ஙனே கொள்ளாதபோது,

p116

ஸ்த்ரீஸூத்₃ராதி₃களுக்கு அதி₄காரமின் றிக்கேயொழியு மிறே. இதரோபாயங்களுக்கு யோக்₃யதை அத்யந்தா பேக்ஷிதமாயிருக்கிறாப்போலே, இவ்வுபாயத்துக்குத் தாத்₃ருஸ யோக்₃யதா நிவ்ருத்தி அத்யந்தாபேக்ஷிதமாயிறே இருப்பது. ஈத்₃ருஸ யோக்₃யதாநிவ்ருத்தியில்லாமையாலே, ஸரண்ய ஸரணாக₃தி நிஷ்ப₂லையாயிற்று.

p117

ஆக, "ஸர்வத₄ர்மாந்" என்கிற பத₃த்தாலே மோக்ஷ ஸாத₄நமாக விஹிதங்களாய், ஸாங்க₃ங்களாயிருக்கிற ஸகல த₄ர்மங்களையும் சொல்லிற்று.

p118

(2) "பரித்யஜ்ய" என்கிற பத₃த்தாலே-அவற்றி னுடைய த்யாக₃த்தைச் சொல்லுகிறது. இங்குச் சொல்லு கிற த்யாக₃மாகிறது மோக்ஷஸாத₄நத்வப்ரதிபத்தியைப் பொகடுகை என்று ப்ரவேஸத்திலே சொன்னோமிறே. ஆகையால், அநுஷ்டாநவிரோத₄மில்லை. மேல் பரிக்₃ரஹிக் கப்படுகிற ஸித்₃த₄ த₄ர்மம்-ஸாத்₄யத₄ர்ம நிரபேக்ஷமாகை யாலும், இவற்றை ஸஹியாமையாலும், இவைதான் து₃ரநுஷ்டாநங்களாயிருக்கையாலும், ப்ராப்யவிஸத்₃ருஸங் களாயிருக்கையாலும், ப₄க₃வதேகஸாத₄நதைகவேஷமான ஸ்வஸ்வரூபத்துக்கு அநுரூபங்களாயிருக்கையாலும், விளம்ப₃ஸஹங்களாகையாலும், கீழ்ச்சொன்ன த₄ர்ம விஸேஷங்கள் த்யாஜ்யங்களாயிருக்கும்.

p119

இது-ப்ராப்தமுமாய், ஸித்₃த₄முமாய், ஸர்வஸக்தியுக்தமு மாயிருக்கையாலே, ஸாத்₄யத₄ர்மநிரபேக்ஷமாயிருக்கும். சணற்கயிறு கண்ட ப்₃ரஹ்மாஸ்த்ரம்போலே வேறே யொன்றைக்காணில் நெகிழுமிறுகுமதாகையாலே, உபாய ஸ்வரூபத்தைப் பார்த்தால் ஸாத்₄யத₄ர்மங்கள் சேராதபடி யாயிருக்கும். ஸகலப்ரவ்ருத்திகளிலும் ஸஹாயாந்தர நிரபேக்ஷமுமாய் ஸஹாயாந்தராஸஹமுமாயிறே வஸ்து ஸ்வரூபமிருப்பது. ஆகையாலேயிறே இவ்வுபாயபரிக்₃ரஹம் பண்ணுமதி₄காரி ஆகிஞ்சந்யத்தைப் புரஸ்கரித்துக்கொண்டு இழிகிறது. ஸ்வரக்ஷணத்தில் ஸ்வாந்வயராஹித்யமாகிறது— ப₄க₂வத்₃ரக்ஷகத்வப்ரதிப₂ந்த₄க ஸ்வப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி பிறக்கையிறே. உபாயப₂ஹுளங்களாயிருக்கையாலும், சிரகால ஸாத்₄யங்களாயிருக்கையாலும், து₃ரநுஷ்டா₂நங் களாயிருக்கும். ப்ராப்யஸ்வரூபத்தைப் பார்த்தால் அநந்ய ஸாத்₄யமாயிருக்கையாலே அதுக்கு விஸத்₃ருஶமாயிருக்கும். 1. "ஸரைஸ்து ஸங்குலாம்" இத்யாதி₃யிற்படியே-ஶக்தி யுண்டேயாகிலும் லங்கைக்குள்ளே பிராட்டியிருந்தாற் போலே, ஸ்வப்ரவ்ருத்தியில் பராங்முக₂னாய், ஈஶ்வரன் பக்கலிலே ஸமர்ப்பித்த ஸர்வப₄ரனாயிருக்கையிறே அதி₄ காரிக்கு ஸ்வரூபம். ஆகையால், அதி₄காரி ஸ்வரூபத்தைப் பார்த்தால் அநுரூபமன்றிக்கேயிருக்கும். 2. "காலேஷ்வபி ச ஸர்வேஷு" இத்யாதி₃ப்படியே - ப்ரதிக்ஷணம் அஞ்ச வே hisடும்படியாயிறே உபாயாந்தர ஸ்வரூபத்தை ஆராய்ந் தால் இருப்பது ப்ராந்தித₃ஶையிலும் ஸாத₄நாந்தர ஸத்₃ பா₄வப்ரதிபத்தி ரஹிதனாயிருக்குமவனுக்கிறே இversion ஸாத₄நவிஶேஷம் கார்யகரமாவது. 3. "அத₄ பாதக பீ₄தஸ்த்வம்" என்று த₄ர்மதே₂வதை த₄ர்மபுத்ரனைக்குறித்துப் பாதகத்வேந உபதே₃ஶித்ததிறே. ஸ்வப்ரவ்ருத்தியாலே ஈஶ்வரனைக்கிட்டவேணுமென்று நினைக்கிறது, ப₄க₂வத்₃ விஷயத்துக்கு என்றும் புறம்பாகைக்குறுபாமித்தனையிறே. அவனுடைய ப்ரவ்ருத்தியாலே அவனைக்கிட்ட நினைத்திருந் தாலிறே கரைமரஞ்சேரலாவது. ஸ்ருஷ்ட்யவதாராதி₃ முக₂த்தாலே a எதிர்கூழல் புக்கு இவனைச் சேர்த்துக்கொள் ளுகைக்கு யத்நம்பண்ணித் திரிகிறவனுடைய அநுக்₃ரஹ விஶேஷத்தாலே அவனைப் பெறுகையிறே உசிதம். b "என்னைன் செய்கேன்" இத்யாதி₃ப்படியே - ததே₃க ஸாத₄நனாயிருக்கையிறே இவனுக்கு ஸ்வரூபம். ப₄க₂வ த₃த்யந்த பாரதந்த்ர்யமாகிற உத்₃தே₃ஶ்யத்துக்கு விரோதி₄ யாயிருக்கையாலே அத₄ர்மஶப்₃த₃வாச்யங்களாகச்சொல்ல

p120

ப்ராப்தங்களாயிருக்கிற உபாயாந்தரங்களை தர்மஸப்த ப்ரயோகம் பண்ணுகிறது அர்ஜுநாபிப்ராயத்தாலே. துஷ்கரங்களாய், 1. “ஜந்மாந்தர ஸஹஸ்ரேஷு” என்னும்படி இருக்குமவையாகையாலே விளம்பூஸஹங்களாயிருக்கும்.

p121

இவைதான் ஓராகாரத்தாலே த்யாஜ்யங்களாய், ஓரா காரத்தாலே உபாதேயங்களாயிருக்கும். கர்மாநுஷ்டாநம் தேஹயாத்ரையிலே அந்தர்பூதமாயிருக்கும். ஸ்வஸ்வரூப ஜ்ஞாநத்திலே அந்விதமாயிருக்கும்-ஜ்ஞாநயோகம். போஜ நத்துக்கு க்ஷுத்துபோலே கைங்கர்யத்துக்குப் பூர்வக்ஷணத் திலே அநுவர்த்திக்கக்கடவதான ருசிவிஸேஷத்திலே அந் வஸித்திருக்கும்-பக்தி. இருவர்பக்கலிலும் அநுஷ்டாநம் ஸமாநமாயிருக்கச்செய்தே ஹேதுவைஷம்யமுண்டாயிருக் கும். ஸாதநத்வபுத்தி அநுவர்த்திக்கும் உபாஸகனுக்கு. ஸாத்யத்வபுத்தி அநுவர்த்திக்கும் ப்ரபந்நனுக்கு. விஹித கர்மா நுஷ்டாநத்துக்கு முக்யாதிகாரி ஸித்தஸாதந நிஷ்டன். ஸாத்யாந்தரநிஷ்டன் ஸ்வர்க்காதிஸாதநமாக நினைத்திருக்கும். ஸாதநாந்தரநிஷ்டன் மோக்ஷஸாதநமாக நினைத்திருக்கும். ஸித்தஸாதநநிஷ்டன் ஸ்வயம் ப்ரயோஜந மாக நினைத்திருக்கும்.

p122

நிவ்ருத்திரூபதர்மங்கள் வ்யாபாராத்மகங்களுமாய், ஸ்வரக்ஷணஹேதுக்களுமாயிருக்கையாலே நிஷேதவிதி ஸ்வீகாரத்தில் ஸ்வரக்ஷணார்த்தமான வ்யாபாரம் பரித்யக்த மல்லாமையாலே ப்ரபத்தியில் அந்வயம் பலியாமையாலும், “ஸர்வபாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி” என்கிற வார்த்தை யோடு சேராமையாலும் நிஷேதவிதித்யாகம் அவஸ்யம் கர்த்தவ்யமன்றோ? என்னவொண்ணாது—நியமவிஸேஷாதி விஸிஷ்டவ்யதிரேகேண ஸாமாந்யேந நிஷித்தநிவ்ருத்தி மாத்ரத்துக்கு தர்மஸப்தார்த்தத்வமில்லாமையாலும் விஸேஷணாம்ஸத்தையொழிய விஸேஷ்யாம்ஸத்துக்கு த்யாகவிஷயராஹித்யத்தாலே நிஷேதவிதிஸ்வீகாரத்தில்

p123

நீவரக்ஷண ஹேதுவான ஸ்வயத்நமில்லாமையாலும், ப்ரபத்த்யந்வயமுண்டாவதுவும் "ஸர்வபாபேப்4யோ மோக்ஷ யிஷ்யாமி" என்கிற இதுவும் சேரந்தொழிவதும் நிஷேத4 விதி4த்யாக3த்தில் ஆகையாலும், நிஷித்3த4ம் ஸர்வாதி4 காரிகளுக்கும் அகர்த்தவ்யமாயிருக்கையாலே இவ்வாதி4காரி களுக்கும் அநுஷ்டேயமாயிருக்கையாலும், அநந்யஸாத்4ய மாய், அநந்யஸஹாயமான வஸ்துவைப்பற்றியிருக்கிறவ னுக்கு இது கூடாமையாலும், அதிப்ரஸங்க3ம் வருகை யாலும், விஶேஷ நிஷேத4 விதி4ப3லத்தாலும், நிஷித்3த4 நிவ்ருத்திமாத்ரம் - ஸர்வஶப்3தா3ர்த்த4மானாலும் வித்4யந்தர விஹிதங்களான ப்ரவ்ருத்திருப த4ர்மங்களே இங்கு ஸர்வஶப்3தா3ர்த்த4ங்களாக விவக்ஷிதங்களாகையாலும், நிஷேத4விதி4த்யாக3ம் வித்4யந்தரத4ர்மத்யாக3த்தோபாதி கர்த்தவ்யமன்று.

p124

ஆகையாலே நிஷேத4விதி4 த்யாஜ்யமன்று, பரித்யா ஜ்யமாகச் சொல்லுகிறது-உபாயதார்போ3த4த்தை. ஆகை யாலே த்யாஜ்யமென்னவுமாம்.

p125

"பரி" - என்கிற உபஸர்க்க3ம் - வாஸநாருசி ஸஹித மான த்யாக3த்தைச் சொல்லுகிறது.

p126

அவை கிடக்குமாகில் மேல் பரிக்3ரஹிக்கப்படுகிற ஸாத்4நத்தில் அந்வயமின்றிக்கேயொழியும். a "மானிடவர்க் கென்று பேச்சுப்படில் வாழகில்லேன்" என்னுமாபோலே யிருக்கவேணும். ஸ்வஸ்வரூபத்திற்போலே உபாயத்தில் ஸ்வஸ்பர்ஶமும் விரோதி4யாயிருக்கும். b "என்னான் செய்கேன் யாரே களைகண்" என்னுரிற்றே. " 'அநாதி4காலம் அநுபாயங்களிலே உபாயபு3த்3தி4 பண்ணிப்போந்தோம்' என்று லஜ்ஜாபுரஸ்ஸரமான த்யாக3த்தைச் சொல்லு கிறது" என்று ஆழ்வான் பணிக்கும். ஸாத்4யதா ப்ரதிபத்தி பண்ணவேண்டுமதிலேயிறே ஸாத4நத்வபு3த்3தி4

First 126 of 273 passages. Read on

Part of